II SA/Wa 1765/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Zaskarżonym w niniejszej sprawie rozkazem personalnym z [...] lutego 2021 nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej (dalej: "KGSG", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735; dalej: "k.p.a."), utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej (dalej: "K[...]OSG", "organ pierwszej instancji") z [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia chor. szt. SG J. W. (dalej: "skarżący") ze służby stałej w Straży Granicznej, wydany w oparciu o art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 305 ze zm.; dalej: "ustawa o SG"), tj. ze względu na upływ 12 miesięcy zwieszenia w czynnościach służbowych. Do wydania zaskarżonego rozkazu personalnego doszło w następujących okolicznościach sprawy. W dniu [...] czerwca 2019 r. do K[...]OSG wpłynęło zawiadomienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G., że [...] czerwca 2019 r. w toku śledztwa o sygn. akt [...] skarżącemu przedstawiono zarzut wielokrotnego popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 i 2 w zbiegu z art. 271 § 1 i 3 w związku z art. 11 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1444 ze zm.; dalej: "k.k."). Skarżący jest podejrzany o to, że w dniach: [...] lutego 2016 r.; [...] marca 2016 r.; [...] kwietnia 2016 r.; [...] maja 2016 r.; [...] czerwca 2016 r.; [...] lipca 2016 r.; [...] września 2016 r.; [...] października 2016 r.; [...] listopada 2016 r. oraz [...] grudnia 2016 r., kierując pracami podwodnymi w G., K., S., a także nad jeziorem w miejscowości K. i nad jeziorem w miejscowości Ł., przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne, zamieszczając w dokumentach o nazwie Karta Prac Podwodnych nr 11/2016, 12/2016, 19/2016, 20/2016, 21/206, 28/2016, 29/2016, 30/2016, 31/2016, 56/2016, 57/2016, 69/206, 70/206, 71/2016, 72/2016, 73/2016, 81/2016, 82/2016, 83/206, 93/2016, 94/2016, 98/2016, 99/2016, 100/2016, 103/2016, 104/2016, 105/2016, 110/2016, 119/2016, 120/2016, 121/2016, 125/2016, 126/2016, 138/2016, 178/2016, 179/2016, 180/2016, 192/2016, 193/2016, 196/2016, 198/2016, 203/2016, 204/2016, 205/2016 i 225/2016 wpisy świadczące o przebywaniu pod wodą w ww. dniach funkcjonariuszy Wydziału [...] Oddziału Straży Granicznej, podczas gdy aktywność użytkowników telefonów i przeprowadzone rozmowy telefoniczne wskazywały, iż tego dnia nie nurkowali oni w podanych godzinach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci uzyskania niezgodnych z prawem comiesięcznych dodatków morskich oraz podwyższenia podstawy wymiaru świadczeń emerytalnych (przy czym świadczenia te mogły zostać przyznane jedynie w przypadku uzyskania przez funkcjonariusza określonego poziomu wykonania prac podwodnych) na szkodę interesu publicznego, a także działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej. Decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] organ pierwszej instancji na mocy art. 43 ust. 1 ustawy o SG zawiesił skarżącego w czynnościach służbowych na okres trzech miesięcy, licząc od daty wydania tego rozstrzygnięcia. Następnie decyzją z [...] września 2019 r. nr K[...]OSG przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych skarżącego od [...] września 2019 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego. W dniu [...] października 2020 r., wobec upływu 12 miesięcy zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych i jednocześnie nieustania przyczyny będącej podstawą tego zawieszenia (tj. prowadzenia postępowania karnego przeciwko skarżącemu), organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby stałej w Straży Granicznej w trybie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG. W zawiadomieniu o wszczęciu ww. postępowania administracyjnego, doręczonym adresatowi [...] października 2020 r., również pouczono skarżącego o prawie zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie, składania oświadczeń, żądań, dowodów, wniosków i zastrzeżeń. W dniu [...] października 2020 r. K[...]OSG wystąpił do Prokuratury Okręgowej w G., [...] Wydziału Śledczego, z zapytaniem o aktualny stan śledztwa prowadzonego pod sygnaturą akt [...] przeciwko skarżącemu. [...] października 2020 r. wpłynęła odpowiedź, z której wynika, że śledztwo przeciwko skarżącemu jest nadal prowadzone i aktualnie czas jego trwania został przedłużony do [...] stycznia 2021 r. Wnioskiem z [...] października 2020 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji) skarżący zwrócił się do K[...]OSG o pozostawienie go w służbie stałej w Straży Granicznej. Natomiast [...] października 2020 r. organ pierwszej instancji otrzymał wniosek Przewodniczącego Zarządu Oddziałowego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej (dalej: "NSZZ FSG") o dopuszczenie NSZZ FSG do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby stałej, niewydawanie decyzji w tej sprawie i niezwalnianie skarżącego ze służby stałej. Postanowieniem z [...] października 2020 r. na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. K[...]OSG dopuścił NSZZ FSG do udziału na prawach strony w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Pismem z [...] listopada 2020 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony o zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie oraz pouczył o treści art. 10 § 1 k.p.a., tj. o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący w dniu [...] listopada 2020 r. zapoznał się z aktami postępowania, a pismem z [...] listopada 2020 r. wniósł o utrzymanie w mocy decyzji K[...]OSG z [...] września 2019 r. nr [...] i przedłużenie okresu zawieszenia go w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. Rozkazem personalnym z [...] grudnia 2020 r. nr [...] organ pierwszej instancji w oparciu o art. 45 ust. 2 pkt 11 i art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 ustawy o SG zwolnił skarżącego ze służby stałej w Straży Granicznej z dniem [...] grudnia 2020 r., a na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. ww. rozkazowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia K[...]OSG opisał okoliczności powzięcia informacji stanowiącej podstawę zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych oraz dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego. Podkreślił, że na dzień sporządzania niniejszego rozkazu personalnego upłynął 12-miesięczny okres zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych, a toczące się przeciwko skarżącemu postępowanie karne świadczy o ciągłości przesłanki niezbędnej do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby w trybie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG. Wbrew stanowisku skarżącego, kwestie takie jak zasadność pozostawienia funkcjonariusza w dalszej służbie czy charakter służby funkcjonariusza nie mogą zostać uwzględnione w świetle ww. przepisu - należy wziąć pod uwagę jedynie okres zawieszenia w czynnościach służbowych oraz aktualność przyczyn tego zawieszenia. Dlatego nie były istotne okoliczności przedstawione we wniosku dowodowym skarżącego z [...] października 2020 r. Wprawdzie zgodnie z art. 78 k.p.a. strona posiada uprawnienie do zgłoszenia żądania przeprowadzenia dowodu, to jednak uprawnienie to podlega ograniczeniom, które organ każdorazowo rozważa pod względem celowości i konieczności zapewnienia szybkości postępowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma dostatecznych argumentów przemawiających za zakwestionowaniem dotychczasowych ustaleń. W konsekwencji organ nie ma obowiązku przeprowadzenia dowodu przedstawionego przez stronę, jeżeli w jego ocenie wniosek dowodowy strony dotyczy okoliczności dostatecznie wyjaśnionych w danym postępowaniu. Zarówno fakt upływu 12 miesięcy zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych (z dniem [...] czerwca 2020 r.), jak i prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego są bezsporne. Przeprowadzanie dowodów na inne okoliczności byłoby dowodzeniem okoliczności niemających znaczenia dla sprawy i nieuzasadnionym przewlekaniem postępowania, a to nie leży w interesie służby tożsamym z interesem społecznym. Nie ulega wątpliwości, że prawidłowe wykonywanie zadań i sprawne funkcjonowanie jednostek organizacyjnych Straży Granicznej utrudnia każda długotrwała nieobecność funkcjonariusza w służbie, w tym także długotrwałe jego zawieszenie w czynnościach służbowych. Nieobecność skarżącego przez ponad rok, przy jednoczesnym "blokowaniu" etatu, nie pozostaje bez wpływu na obciążenie innych funkcjonariuszy dodatkowymi obowiązkami, które nie mogły być przez niego wykonywane. Powyższemu rozkazowi na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na interes służby, celem niezwłocznego wdrożenia wymienionego rozkazu w życie, a tym samym zaprzestania wypłaty 50% miesięcznego uposażenia skarżącemu jako funkcjonariuszowi, który nie wykonuje obowiązków służbowych oraz zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Wydziałowi [...] Oddziału Straży Granicznej poprzez możliwość mianowania innego funkcjonariusza na stanowisko zajmowane przez skarżącego. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, powołanym na wstępie rozkazem personalnym KGSG utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozkazu personalnego wydanego w drugiej instancji zaakcentowano, że zarówno w dacie wydania rozkazu personalnego K[...]OSG, jak i w dacie jego doręczenia zachodziły obydwie przesłanki określone w art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG. Biorąc pod uwagę charakter i wagę przestępstwa, którego zarzut popełnienia przedstawiono skarżącemu, a także negatywne skutki jego dalszego pozostawania w służbie, organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie organu pierwszej instancji jest prawidłowe i nie narusza materialnych oraz procesowych przepisów prawa obowiązujących w przedmiotowym zakresie. K[...]OSG wykazał powody, dla których dalsze pozostawanie skarżącego w służbie pozostaje w konflikcie z interesem formacji. Skarżący został poinformowany o wszczęciu postępowania przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych, mając możliwość czynnego udziału na każdym jego etapie. Przed wydaniem rozstrzygnięcia, organ pierwszej instancji zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z materiałami zgromadzonymi w toku prowadzonego postępowania oraz zajęcia pisemnego stanowiska. Skarżący skorzystał z tego uprawnienia. Organ odwoławczy podniósł, iż możliwość skorzystania z dyspozycji normy prawnej art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG stanowi prerogatywę przełożonego właściwego w sprawach osobowych, jeśli w stanie faktycznym wystąpiły obydwie przesłanki wskazane w ww. przepisie. W sprawie dotyczącej skarżącego przesłanki te bezdyskusyjnie zaistniały. Również dalsze wydatkowanie środków publicznych na utrzymanie w służbie skarżącego, poprzez wypłatę 50% należnego uposażenia, pozostaje sprzeczne z interesem społecznym, a to z uwagi na fakt, że w rzeczywistości nie realizuje on zadań formacji, wywierając w konsekwencji wpływ na skuteczność jej działania. Zwolnienie skarżącego ze służby stałej w Straży Granicznej w trybie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG nie narusza zasady domniemania niewinności i nie oznacza przypisania skarżącemu winy za popełnienie czynów zarzucanych mu w postępowaniu karnym. Ponadto KGSG zaznaczył, że w przypadku zakończenia postępowania karnego, prowadzonego przeciwko skarżącemu, w formie przewidzianej w art. 17 § 1 pkt 1 - 3 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 534 ze zm.), przysługuje mu - według art. 46a ustawy o SG – żądanie przywrócenia do służby w Straży Granicznej. Powyższy rozkaz personalny organu odwoławczego stał się przedmiotem skargi skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego K[...]OSG. Skarżący zarzucił naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj. niewłaściwe zastosowanie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG poprzez przekroczenie zasady uznaniowości i zastosowanie ww. przepisu, podczas gdy wszystkie okoliczności niniejszej sprawy wskazywały, że za uzasadnione należy uznać pozostawienie go w służbie stałej i odstąpienie od możliwości zastosowania fakultatywnego zwolnienia; 2. przepisów postępowania, tj. art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego i uznanie, że przebieg służby skarżącego jako funkcjonariusza Straży Granicznej, jego dokonania, umiejętności i szczególne kwalifikacje nie uzasadniają pozostawienia w służbie stałej, podczas gdy wnikliwa analiza akt osobowych skarżącego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż jego indywidualne predyspozycje i wzorowy przebieg dotychczasowej służby przemawiają za pozostawieniem go w służbie stałej w Straży Granicznej, a także, że zachodzi szczególny przypadek, gdy okres zawieszenia w czynnościach służbowych można przedłużyć do czasu ukończenia postępowania karnego. W uzasadnieniu skargi skarżący oświadczył, że stawiane mu zadania realizował z poświęceniem i oddaniem służbie, wielokrotnie także z narażeniem życia i zdrowia oraz na najwyższym poziomie, odnosząc pełen sukces i efektywność. Dlatego uważa, iż zasłużył na pozostawienie go w szeregach formacji Wydziału [...] Oddziału Straży Granicznej. Zdaniem skarżącego, ciężką pracą, całkowitą dyspozycyjnością, charyzmą, optymizmem, szacunkiem do drugiego człowieka, atmosferą pracy, jaką stworzył, poświęceniem, wysokim oczekiwaniom wobec siebie i innych, inicjatywą i kreatywnością, jaką przejawiał w służbie, a przede wszystkim niesieniem pomocy wszystkim potrzebującym zasłużył na pozostawienie go w służbie w oczekiwaniu na pozytywne zakończenie postępowania karnego. W odpowiedzi na skargę KGSG wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozkazie personalnym. W piśmie z [...] czerwca 2021 r. skarżący podtrzymał twierdzenia i wnioski zawarte w skardze. Uznał za bardzo krzywdzące pozbywanie się tak wyszkolonego funkcjonariusza jak on w sytuacji gdy ustawodawca daje organowi możliwość wyboru w postaci uznania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: "ustawa o covid"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Nadto wedle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 1829), począwszy od 17 października 2020 r. miasto stołeczne Warszawa, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie znajduje również zarządzenie nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem miasta stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w związku z § 3 tego zarządzenia). Uwzględniając z jednej strony powyższe regulacje, a z drugiej strony brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron oraz konieczność rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi, Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o covid, co poprzedził zawiadomieniem skarżącego i pełnomocnika KGSG o terminie tego posiedzenia (pismami z [...] czerwca 2021 r.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu sprowadza się do oceny, czy zaistniały podstawy do zwolnienia skarżącego ze służby w trybie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG. W myśl ww. przepisu, funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy okresu zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia. Zatem zwolnienie funkcjonariusza w oparciu o powyższą normę prawną warunkuje kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek: - funkcjonariusz musi być zawieszony w pełnieniu obowiązków służbowych przez okres przekraczający 12 miesięcy, - nadal muszą istnieć podstawy zawieszenia go w pełnieniu obowiązków służbowych. Nadto, z uwagi na fakt, iż omawiana norma prawna przyznaje organowi uprawnienie do działania w ramach granic uznania administracyjnego, organ, winien, w sposób wyczerpujący, uzasadnić motywy, jakimi się kierował przy zwalnianiu strony ze służby. Na gruncie niniejszej sprawy okolicznością niesporną jest fakt, że skarżący był zawieszony w pełnieniu obowiązków służbowych przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. Roczny okres zawieszenia upłynął [...] czerwca 2020 r., a rozkaz personalny K[...]OSG o zwolnieniu skarżącego ze służby stałej w Straży Granicznej został wydany [...] grudnia 2020 r. Nie budzi też wątpliwości, iż w chwili wydania ww. rozkazu personalnego nadal istniały przyczyny będące podstawą zawieszenia. Śledztwo, prowadzone przeciwko skarżącemu, zostało przedłużone do [...] stycznia 2021 r., a zatem trudno przewidzieć, kiedy toczące się postępowanie karne, które legło u podstaw zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych, zostanie prawomocnie zakończone. Zatem w kontrolowanej sprawie zostały spełnione podstawowe wymogi, sformułowane przez ustawodawcę, umożliwiające organowi zwolnienie funkcjonariusza ze służby. Tutejszy Sąd nie dopatrzył się także przekroczenia przez organy obu instancji granic uznania administracyjnego. Motywy przytoczone w wydanych przez nie rozkazach personalnych w dostateczny sposób uzasadniają podjęte rozstrzygnięcie. Wynika z nich, że organy wzięły pod uwagę ponad roczny okres zawieszenia skarżącego oraz toczące się wciąż postępowanie karne będące na etapie prowadzenia śledztwa. Również należy zaaprobować stanowisko orzekających w sprawie organów Straży Granicznej, że w interesie społecznym nie leży dalsze pozostawanie w służbie funkcjonariusza tej formacji, zawieszonego w czynnościach służbowych przez tak długi czas. Organy obu instancji, podejmując rozstrzygnięcia, w należyty sposób wyważyły interes społeczny i słuszny interes strony, a także przekonująco je uzasadniły. Problemy kadrowo-organizacyjne, związane z długotrwałym niewykonywaniem przez funkcjonariusza obowiązków służbowych, nie dają podstaw do stwierdzenia istnienia dowolności w działaniu organu. Trafnie też organy zaakcentowały wagę i rodzaj zarzucanego skarżącemu czynu - przekroczenie uprawnień działaniem na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej - zagrożonego karą pozbawienia wolności od roku do lat 10 w zbiegu z poświadczeniem nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego uprawnionego do wystawienia dokumentu co do okoliczności mającej znaczenie prawne, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej, zagrożonym karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Są to przestępstwa umyślne ścigane z oskarżenia publicznego. Wydając kwestionowane rozkazy personalne, organy kierowały się dobrem służby i przez ten pryzmat należy oceniać słuszny interes skarżącego. Dotychczasowy nienaganny czy wręcz wzorowy przebieg służby skarżącego bądź wniosek NSZZ FSG o pozostawienie skarżącego w służbie nie mogą stanowić przeciwwagi dla przedłużającej się absencji funkcjonariusza, dezorganizującej pracę w jednostce, w której skarżący pełnił służbę i utrudniającej prawidłową realizację zadań nałożonych na Służbę Graniczną, a także zarzutu popełnienia przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowej w zbiegu z przestępstwem przeciwko wiarygodności dokumentów, jak również długotrwałości toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego. W wyroku z 31 marca 1998 r., sygn. akt K 24/97 Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że sprawowanie służby publicznej nie może być ujmowane w kategoriach tylko przywilejów, lecz należy je ujmować raczej w kategoriach służby, posłannictwa, roztropnej troski o dobro wspólne. Należy też wskazać na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 19 października 2004 r., sygn. akt K 1/04, dotyczący wprawdzie funkcjonariuszy Służby Celnej, ale zachowujący aktualność w odniesieniu do funkcjonariuszy Straży Granicznej, w którym to orzeczeniu stwierdzono: "Każdy funkcjonariusz Służby Celnej z uwagi na potrzebę zapewnienia bezstronności i rzetelności wykonywanych obowiązków, a także transparentność zawodową i majątkową, co w sposób bezpośredni wiąże się z doniosłością zadań tej służby - jest poddany licznym ograniczeniom również w zakresie korzystania z praw chronionych konstytucyjnie". Powyższa teza ma charakter uniwersalny, jeśli chodzi o funkcjonariuszy szeroko rozumianych służb mundurowych. Prawidłowo KGSG zaakcentował konieczność ustalenia łącznego zaistnienia przesłanek przewidzianych w art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG, a te niewątpliwie zostały spełnione w przedmiotowej sprawie. Natomiast kwestia winy skarżącego w rozumieniu przepisów prawa karnego bądź jej braku pozostaje poza granicami rozpoznawanej sprawy. Reasumując, zwolnienie ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 11 ustawy o SG jest uprawnieniem pracodawcy związanym z przedłużającą się niemożnością świadczenia pracy przez funkcjonariusza. Skoro w niniejszej sprawie zaistniały, wynikające z ww. przepisu przesłanki, a organy Straży Granicznej wykazały, że interes służby, który w rozpoznawanej sprawie jest tożsamy z interesem społecznym, przemawia za koniecznością niezwłocznego rozwiązania stosunku służbowego, to zaskarżonemu rozkazowi personalnemu nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia prawa tak materialnego, jak i procesowego. Nie podzielając argumentów zawartych w skardze oraz uznając, iż organy obu instancji prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.