II SA/Wa 1766/05

WyrokWSA w Warszawie2005-12-16

Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek, Przemysław Szustakiewicz, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z powodu niespełnienia wymogu co do długości stażu, podczas gdy poprzednia decyzja o nadaniu stopnia nauczyciela mianowanego, wydana na innej podstawie prawnej, nie została prawomocnie unieważniona?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że organy administracji nie przeprowadziły wyczerpującego postępowania dowodowego i nie odniosły się do kluczowych kwestii prawnych. W szczególności, organ odwoławczy nie wyjaśnił prawidłowo statusu prawnego decyzji o nadaniu stopnia nauczyciela mianowanego, która została wydana na innej podstawie prawnej i nie została prawomocnie unieważniona, co miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy awansu na stopień nauczyciela dyplomowanego.
Stan faktyczny
Skarżąca B. R. wniosła skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu odmawiającą jej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Organy administracji odmówiły nadania stopnia, uznając, że skarżąca nie spełniła wymogu co do długości stażu, ponieważ nie była zatrudniona na podstawie mianowania w kluczowym okresie. Skarżąca kwestionowała tę ocenę, wskazując, że spełnia wszystkie wymagane warunki. Wcześniejsza decyzja o nadaniu jej stopnia nauczyciela mianowanego, wydana na innej podstawie prawnej, nie została prawomocnie unieważniona.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz Asesor WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant: Michał Sułkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2005 r., 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem dnia 2 listopada 2004 r. sygn. akt II SA 4783/03 uchylił decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania B. R. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał m.in., że organy obu instancji rozpoznały sprawę w aspekcie niespełnienia przez ww. warunku posiadania kwalifikacji do nauczania dwóch przedmiotów w okresie poprzedzającym wejście w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, ograniczając się jedynie do przytoczenia okoliczności faktycznych, które w ocenie organu wpływały na odmowę nie wspominając o tych, które mogą stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku B. R. Organ nie zajął się również wyjaśnieniem, czy w przypadku skarżącej nie została spełniona przesłanka umożliwiająca uzyskanie przez nią następnego stopnia awansu zawodowego w postaci ukończenia studiów podyplomowych wymienionych w art. 7 ust. 2 powyżej określonej ustawy. Zdaniem Sądu Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydając zaskarżoną decyzję nie odniósł się w żaden sposób ani do argumentacji skarżącej, ani nie przeprowadził żadnych ustaleń w tym zakresie. Takie zachowanie naruszyło przepisy postępowania, o jakich mowa w art. 7, 8, 77, 80, 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. [...] Kurator Oświaty, na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.) w dniu [...] maja 2005 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił nadania B. R.stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., że zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy - Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest jednoczesne spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-3 ustawy - Karta Nauczyciela, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Posiadając wymagane kwalifikacje zainteresowana mogła z dniem 1 września 2000 r. podjąć działania zmierzające do uzyskania stopnia awansu zawodowego. W dniu 4 stycznia 2003 r. otrzymała akceptację komisji kwalifikacyjnej powołanej przez [...] Kuratora Oświaty, w okresie od dnia 1 września 2000 r. do dnia 17 maja 2002 r. odbyła staż w wymiarze 9 miesięcy zakończony pozytywną oceną dorobku zawodowego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.) w okresie przejściowym do dnia 5 kwietnia 2003 r. wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego mogli złożyć nauczyciele zatrudnieni, w dniu 6 kwietnia 2000 r. tj. w dniu wejścia w życie cytowanej ustawy, wyłącznie na podstawie mianowania oraz spełniający dodatkowo jedną z następujących przesłanek: 1) staż w wymiarze 9 miesięcy - w przypadku nauczycieli posiadających III stopień specjalizacji zawodowej lub kwalifikacje trenerskie klasy mistrzowskiej, stopień doktora lub doktora habilitowanego, ukończone studia podyplomowe zgodne z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć, kwalifikacje do nauczania co najmniej dwóch przedmiotów, albo uznany dorobek zawodowy potwierdzony otrzymaniem nagrody ministra, kuratora oświaty lub równorzędnej albo Medalu Komisji Edukacji Narodowej, 2) staż w wymiarze 1 roku i 9 miesięcy - w przypadku nauczycieli posiadających I lub II stopień specjalizacji zawodowej albo kwalifikacje trenerskie klasy II lub I. W dniu 6 kwietnia 2000 r. B. R. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, tak więc w świetle powyższego przepisu nie była uprawniona do odbycia stażu w wymiarze 9 miesięcy. W jej przypadku staż powinien wynosić 2 lata i 9 miesięcy, gdyż nie spełniała ona warunków do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Spełniała ona natomiast warunki do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie art. 10 ust. 3 pkt 2 tej ustawy. Wobec nie spełnienia przez B. R. jednego z warunków koniecznych do uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego, tj. odbycia stażu w odpowiednim wymiarze należało jej odmówić nadania przedmiotowego awansu. Minister Edukacji Narodowej i Sportu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.) wydał w dniu [...] sierpnia 2005 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W jej uzasadnieniu podał m.in., że działając jako organ drugiej instancji, po zbadaniu materiału dowodowego oraz analizie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r. odmawiającej B. R. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej przez ww. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniosła, że spełnia wszystkie wymagane prawem warunki do otrzymania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, w tym zakwestionowane przez organ prawo do odbycia 9 miesięcznego stażu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Stosując powyższe kryteria stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 § 1 określonej powyżej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa). Minister Edukacji Narodowej i Sportu, w rozpoznawanej sprawie naruszył zasady określone w powyżej powołanych przepisach prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zim.), który stanowi, że w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków, o których mowa w ust. 1, dyrektor szkoły lub właściwy organ, o którym mowa w ust. 4 pkt 2-4, odmawia nauczycielowi, w drodze decyzji administracyjnej, nadania stopnia awansu zawodowego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ uznał, że skarżąca nie mając do tego uprawnienia odbyła 9 miesięczny staż, gdy w jej przypadku powinien on wynosić 2 lata i 9 miesięcy, gdyż w dniu 6 kwietnia 2000 r. nie była zatrudniona w szkole na podstawie mianowania, lecz na podstawie umowy o pracę. Organ stwierdził, że skarżąca nie spełniała warunków do uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie art. 7 ust. 1 przedmiotowej ustawy, natomiast spełniała warunki do uzyskania tego stopnia awansu zawodowego na podstawie art. 10 ust. 3 pkt 2 tej ustawy. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie mógł podzielić takiego stanowiska organu. Dla celów niniejszego rozstrzygnięcia niezbędnym jest w tym miejscu przytoczenie okoliczności związanych z wydaniem skarżącej decyzji stopnia nauczyciela mianowanego. Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta K. , na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z poźn. zm.) w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239), w dniu [...] kwietnia 2000 r. wydał decyzję nr [...], którą nadał skarżącej stopień nauczyciela mianowanego. [...] Kurator Oświaty, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.) stwierdził nieważność powyżej określonej decyzji. Minister Edukacji Narodowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.), uchylił decyzję [...] Kuratora Oświaty i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. W jej uzasadnieniu stwierdził m.in., że decyzja Prezydenta K. zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie, aczkolwiek w podstawie prawnej powinien zostać powołany art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, a nie art. 7 ust. 1 tej ustawy. To uchybienie nie może być uznane za rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Sąd nie podziela powyżej przedstawionego poglądu. Istota postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Przedmiotem decyzji organu odwoławczego może być jedynie sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji. Minister Edukacji Narodowej i Sportu dokonał zmiany przedmiotu swojej decyzji poprzez zmianę podstawy prawnej decyzji organu pierwszej instancji i jednocześnie pozostawił w obrocie prawnym decyzję Prezydenta Miasta K. o nadaniu skarżącej stopnia nauczyciela mianowanego, która została wydana na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Organ drugiej instancji wydając zaskarżoną decyzję nie odniósł się w żaden sposób do przedstawionych powyżej kwestii, ani nie przedstawił w tym zakresie żadnych ustaleń, które jak powyżej wywiedziono mają kluczowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie. W związku z powyższym rozstrzygnięciem, Sąd odstąpił od badania zasadności podniesionych przez skarżącą zarzutów. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło