II SA/Wa 1769/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, WSA Anna Mierzejewska, , Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia przyrzeczenia wydania zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca 1) uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W dniu 31 marca 2004 r. [...] Spółka z o.o. z siedzibą w R. złożyła wniosek o przedłużenie zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca - K. D. - obywatela [...] na stanowisku Prezesa Zarządu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr: [...], na podstawie art. 104 kpa w związku z art. 6c ust. 1 pkt 4, art. 50 ust. 1, ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 54, poz. 514 ze zm.), odmówił przedłużenia przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez cudzoziemca K. D. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, iż decyzja w sprawie przedłużenie przyrzeczenia wydania zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca ma charakter uznaniowy. Rozstrzygającym kryterium o uwzględnieniu wniosku bądź też o odmowie wydania przyrzeczenia i zezwolenia jest ocena sytuacji na lokalnym rynku pracy w danym środowisku. [...] Spółka z o.o. działa od 1999 r. Według oświadczenia strony z dnia 15 kwietnia 2004 r. zajmuje się handlem hurtowym i detalicznym odzieżą, głównie w województwie [...]. Nie dostarczono jednak dokumentów potwierdzających ten fakt. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lutego 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz. U. Nr 27, poz. 236), wojewoda wydaje decyzję o odmowie wydania przyrzeczenia, gdy wniosek dotyczy wykonywania pracy przez cudzoziemców-wspólników lub akcjonariuszy spółek prawa handlowego zamierzających wykonywać pracę lub pełniących funkcje w zarządzie osoby prawnej prowadzącej działalność gospodarczą, jeżeli wnioskodawca nie osiąga zysku, którego wysokość wskazuje, że działalność podmiotu jest korzystna dla gospodarki. Kondycja finansowa firmy nie uzasadnia przedłużenia przyrzeczenia wydania zezwolenia na wykonywanie pracy dla cudzoziemca na terytorium RP. W 2003 r. [...] Spółka z o.o. osiągnęła dochód zaledwie [...] zł, zaś w 2004 r. od 1 stycznia 2004 r. do 29 lutego 2004 r. [...] zł. Nadto Spółka zatrudnia jedynie sprzedawcę będącego prokurentem samoistnym Spółki oraz księgową na - etatu, z uwagi na fakt, iż Spółka prowadzi działalność od 1999 r. należy uznać, iż nie jest to stan przejściowy, lecz stała koncepcja kształtowania zatrudnienia w Spółce. Jednocześnie organ wskazał, iż polityka zatrudnienia na terenie województwa [...] ma na celu wspieranie rozwoju firm, które zatrudniają wysoko wykwalifikowaną kadrę pracowników spoza granic kraju, niezbędną dla prawidłowego funkcjonowania podmiotów gospodarczych oraz umożliwienia podejmowania pracy przez cudzoziemców, których działalność będzie przyczyniać się do wzrostu inwestycji, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy, natomiast Spółka [...] Spółka z o.o. nie spełnia żadnego z tych kryteriów. Nadto organ wskazał, iż strona w zgłoszeniu wolnego miejsca pracy do Powiatowego Urzędu Pracy postawiła wymagania, których nie spełnia wnioskowany cudzoziemiec, takich jak: wykształcenie wyższe, znajomość rynku zbytu. Strona nie dostarczyła dokumentów potwierdzających także kwalifikacje cudzoziemca, nie uwiarygodniła także potrzeby znajomości języka [...] w prowadzonej firmie. Decyzja Wojewody [...] stała się przedmiotem odwołania [...] Spółka z o.o. do Ministra Gospodarki i Pracy. W odwołaniu podnoszono, iż Spółka [...] jest spółką jednoosobową i brak zgodny na pracę dla Prezesa Zarządu spowoduje likwidację Spółki i utratę pracy przez dwoje obywateli polskich, a także, iż Pan K. D. przebywa w Polsce od 9 lat, zamierza pozostać w naszym kraju, założyć rodzinę i z Polską wiąże swoje dalsze plany życiowe. Minister Gospodarki i Pracy decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr: [...], na podstawie art. 17 pkt 2 art. 104 kpa oraz art. 87 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż § 1 pkt 2g rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lutego 2004 r. zmieniający rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz. U. z 2004 r. Nr 27, poz. 236) określa, iż wojewoda odmawia udzielenia przyrzeczenia zezwolenia, gdy wniosek dotyczy wykonywania pracy przez cudzoziemców-wspólników lub akcjonariuszy spółek prawa handlowego zamierzających wykonywać pracę lub pełniących funkcje w zarządzie osoby prawnej prowadzącej działalność gospodarczą, jeżeli wnioskodawca nie osiąga zysku, którego wysokość wskazuje, że działalność podmiotu jest korzystna dla gospodarki. [...] Spółka z o.o., ze swoją kondycją finansową, warunków tych nie spełnia. Polityka zatrudnienia cudzoziemców na terenie województwa [...], zgodnie z kryteriami wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców, określona w zarządzeniu Wojewody [...] nr 7/2002 opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 2002 r. nr 96, poz. 1677, ma na celu wspieranie rozwoju firm, które zatrudniają wysoko kwalifikowaną kadrę pracowników spoza granic kraju niezbędną dla prawidłowego funkcjonowania podmiotów gospodarczych oraz umożliwienia podejmowania pracy przez cudzoziemców, których działalność będzie przyczyniać się do wzrostu inwestycji, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy. [...] Spółka z o.o. żadnego z tych kryteriów nie spełnia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Spółka z o.o. wnosiła o uchylenie decyzji, zarzucając jej obrazę prawa materialnego poprzez niewłaściwą i dowolną interpretację przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, naruszenie przepisów Kodeksu spółek handlowych oraz błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia. Zdaniem skarżącej - Spółka osiągnęła i osiąga zyski z prowadzonej działalności, natomiast na wysokość tego zysku ma wpływ wzięcie przez Spółkę w leasing samochodu, opłaty targowe, opłaty za telefony komórkowe oraz inne wydatki, które musi ponosić. Nadto skarżąca podkreśliła, że w Spółce zatrudnionych jest dwoje Polaków i jeden obywatel [...], a więc 100% więcej Polaków, niż cudzoziemców, czego organy nie brały pod uwagę. Zdaniem skarżącej, jednakowo w oparciu o Kodeks spółek handlowych powinny być traktowane spółki polskie, jak i zagraniczne. Jednocześnie przedłożyła postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2004 r. znak [...], który zajął pozytywne stanowisko w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony K. D. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy wnosił o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne zawarte w decyzji. Dodatkowo podnosił, iż decyzje obu organów I i II instancji nie powołują przepisów spółek handlowych, których naruszenie skarżąca zarzuca, natomiast dołączone do skargi postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. nie może wpłynąć na zmianę decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonana według tego kryterium kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn, niż w niej wskazane. [...] Spółka z o.o. złożyła w dniu 31 marca 2004 r. wniosek o przedłużenie zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] odmówił przedłużenia przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemca K. D., a więc rozstrzygnął o nowej sprawie dotyczącej zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca. Przyrzeczenie udzielenia zezwolenia na wykonywanie pracy prze cudzoziemca, a zezwolenie na wykonywanie takiej pracy, to dwie różne sprawy, co jednoznacznie wynika z treści poprzednio obowiązujących art. 50 ust. 1, 2 i 3 ust. 8 oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), jak i obecnie obowiązujących art. 87 i 88 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001). Zgodnie z treścią art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. warunkiem wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę jest wcześniejsze uzyskanie przez pracodawcę przyrzeczenia i uzyskanie przez cudzoziemca odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ administracji publicznej nie jest władny do zmiany kwalifikacji prawnej żądania strony. Stosownie do treści art. 61 § 1 kpc, żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości - sprecyzowanie żądania tego należy do strony, nie zaś do organu administracji. Niezależnie od powyższych uwag należy zauważyć, iż organ administracji, podejmując decyzję administracyjną musi w szczególności przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 kpa), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Zobowiązany jest też do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 9 kpa). Wreszcie ma obowiązek wyczerpująco zebrać, rozpatrzeć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 kpa) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie, stosownie do wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 kpa. W niniejszej sprawie reguły te nie były przestrzegane, co, w ocenie Sądu, mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Odmawiając [...] Spółce z o.o. przedłużenia przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca, organy obu instancji nie poparły swego rozstrzygnięcia wyczerpującymi ustaleniami, nie poddały szczegółowej analizie zebranych w sprawie materiałów dowodowych, jak również nie ustosunkowały się do całokształtu argumentacji skarżącej. W szczególności należy podkreślić, iż przedmiotowa Spółka istnieje nie od 1999 r., jak wskazuje Minister Gospodarki i Pracy, lecz od grudnia 1999 r. W dniu 6 maja 2003 r. celem aktem notarialnym nr [...] podwyższony został kapitał zakładowy Spółki z [...] zł do kwoty [...] zł. Spółka osiągnęła w 2003 r. dochód w wysokości [...] zł, nie zalega z opłatą składek dla ZUS. Dochód ten stanowi zysk Spółki, od którego odprowadza ona podatek dochodowy od osób prawnych i z podatkiem tym, jak wynika z dokumentów [...] Urzędu Skarbowego, nie zalega. Również w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 29 lutego 2004 r., a więc przez okres zaledwie dwóch miesięcy przed złożeniem wniosku o przedłużenie zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca uzyskała dochód w wysokości [...] zł. Spółka zatrudnia dwóch obywateli polskich, a jak wynika ze złożonego w dniu 31 marca 2004 r. wniosku o przedłużenie zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca, w przypadku przedłużenia zezwolenia na pracę Prezesowi Spółki K. D., powstaną dwa dodatkowe miejsca pracy dla pracowników polskich. Rozważyć należy również, iż Spółka jest spółką jednoosobową i fakt odmowy przedłużenia zezwolenia na pracę dla jej Prezesa może spowodować likwidację Spółki, a co za tym idzie, utratę miejsc pracy dla pracowników będących obywatelami polskimi. Wszystkie te kwestie winny być, zdaniem Sądu, rozważone przez organ administracji przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 152 tej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.