II SA/Wa 1769/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w trybie nadzoru orzeczenia postanawia odrzucić skargę M. L., emerytowany funkcjonariusz Centralnego Biura Antykorupcyjnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] uchylające w trybie nadzoru orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW przy Biurze Ochrony Rządu z dnia [...] kwietnia 2013 r. o uznaniu funkcjonariusza całkowicie niezdolnym do służby, ustalające istnienie związku chorób ze służbą i zaliczające skarżącego do [...] grupy inwalidztwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. L. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej MSW uchylające w trybie nadzoru orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW przy Biurze Ochrony Rządu z dnia [...] kwietnia 2013 r. o uznaniu funkcjonariusza całkowicie niezdolnym do służby, ustalające istnienie związku chorób ze służbą i zaliczające skarżącego do [...] grupy inwalidztwa. Do zadań Centralnej Komisji Lekarskiej MSW działającej na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349 ze zm.) należy sprawowanie fachowego nadzoru nad merytoryczną działalnością komisji lekarskich MSW, udzielanie wytycznych w zakresie orzecznictwa lekarskiego, rozstrzyganie kwestii spornych w tym przedmiocie, rozpatrywanie sprzeciwów od orzeczeń lekarskich. Przepis § 30 powołanego rozporządzenia stanowi, że Komisja ta w ramach rozpatrywania sprzeciwu może utrzymać mocy orzeczenie komisji lekarskiej lub je uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Opinia tej Komisji jest wiążąca dla komisji niższego szczebla. Żaden przepis rozporządzenia nie przewiduje stosowania przed komisjami lekarskimi przepisów kpa, ani kontroli orzeczeń przez sądy administracyjne. Wydawanie decyzji administracyjnych przewidują natomiast, stanowiące również podstawę wydania rozporządzenia, przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r., poz. 667 ze zm.). Z przepisów tych wynika, że orzeczenia lekarskie wydawane są dla potrzeb postępowań przed organami przyznającymi świadczenie przewidziane w ustawie i mają charakter wstępny dla rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji przez inny organ. Decyzje administracyjne są wydawane w sprawach ustalania świadczeń emerytalnych lub rentowych przez inne organy niż komisje lekarskie. Natomiast orzeczenia lekarskie wydawane są dla potrzeb postępowań przed organami przyznającymi świadczenie przewidziane w ustawie i mają charakter wstępny dla rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji przez inny organ. Dopiero od decyzji wydanej na podstawie wymienionej ustawy przysługuje osobom zainteresowanym odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Oznacza to, że odwołanie w takich sprawach służy do sądu powszechnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Prawidłowość orzeczenia wydanego przez komisję lekarską w takich sprawach podlega, zatem kontroli sądów powszechnych w związku z rozpoznawaniem odwołań od decyzji wydanych w oparciu o ustawę o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, gdyż orzeczenia komisji lekarskich nie są wiążące dla tych sądów przy rozpoznaniu danej sprawy. Pomocniczy charakter orzeczeń komisji lekarskich dla wydania decyzji przez właściwy organ w innej sprawie jest przyjmowany w regulacjach w stosunku do wojskowych komisji lekarskich (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. o sygnaturze akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS 2000, nr 5, poz. 167) oraz postanowienie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r. o sygnaturze akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47). Skoro zatem charakter prawny orzeczeń wydawanych przez komisje lekarskie MSW wskazuje, że orzeczenia tych komisji nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, to rozpoznawana skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.