II SA/Wa 1770/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu p o s t a n a w i a - przywrócić termin do wniesienia skargi - Zarząd Dzielnicy [...] podjął w dniu [...] czerwca 2014 r. uchwałę nr [...], którą odmówił A. K. zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. (doręczonym w dniu 17 czerwca 2014 r.) organ poinformował skarżącą o treści powyższej uchwały. W dniu 24 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła do organu pismo zatytułowane "odwołanie", z którego wynikało, że nie jest ona zadowolona z powyższego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na powyższe organ pismem z dnia 15 lipca 2014 r. (doręczonym w dniu 16 lipca 2014 r.) poinformował skarżącą, że powyższa uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W dniu 25 lipca 2014 r. skarżąca wniosła do organu kolejne pismo, powtarzając swoje dotychczasowe żądania. W odpowiedzi organ poinformował skarżącą pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. (doręczonym w dniu 5 sierpnia 2014 r.), że przysługuje jej prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę o odmowie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W dniu 29 sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę, którą Sąd przekazał w dniu 4 września 2014 r. do organu w celu ustosunkowania się i nadesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu na jej wniesienie. W dniu 21 października 2014 r. skarżąca wniosła do Sądu wniosek, sprecyzowany pismem z dnia 24 listopada 2014 r., o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie posiada wiedzy prawniczej, a organ nie pouczył jej o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, informacji takiej udzielił jej dopiero w piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 powołanej ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy). W ocenie Sądu skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 ust 1 cytowanej ustawy. O uchybieniu terminu skarżąca dowiedziała się bowiem z odpowiedzi na skargę doręczonej jej przez Sąd w dniu 15 października 2014 r. (ZPO, k-33 akt sądowych), natomiast w dniu 21 października 2014 r. (data na kopercie, k-35 akt sądowych) zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy wyjaśnić, iż kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie powodem uchybienia terminu do wniesienia skargi było błędne działanie organu. Należy bowiem wskazać, że organ, pomimo kierowania przez skarżącą kolejnych pism, z których wynikało, że nie jest ona zadowolona z rozstrzygnięcia jej sprawy, nie poinformował skarżącej o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do Sądu, a kiedy wreszcie to uczynił (przy piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r.), wprowadził ją w błąd. Stosownie do art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 594) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 wyjaśniono, że art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do uchwał organu samorządowego, zatem skargę na taką uchwałę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przy czym już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego wynika, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego, skarżący winien zwrócić się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu skarżąca dochowała tego warunku – zwróciła się bowiem do organu w dniu 24 czerwca 2014 r. z pismem zatytułowanym "odwołanie". Zatem sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 25 czerwca 2014 r. Skoro jednak organ odpowiedział na powyższe wezwanie w dniu 16 lipca 2014 r. – to stosownie do powyższej uchwały NSA, otworzył się skarżącej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Tymczasem organ w żaden sposób okoliczności tych skarżącej nie wyjaśnił, a dodatkowo wprowadził ją w błąd. Zatem w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu. Wskazała bowiem, że postąpiła zgodnie z błędnym pouczeniem organu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.