II SA/Wa 1770/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M.M. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Policji 1. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...]; 2. zasądza od Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych na rzecz skarżącego M.M. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398 z późn. zm.) utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...]orzekające, że M. M. jest trwale niezdolny do służby w Policji, przyznając kategorię "N". Orzeczenie powyższe zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. M.M. został skierowany w dniu [...] sierpnia 2020 r. przez Komendanta [...] Policji na komisję lekarską celem ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Policji. [...] Rejonowa Komisja Lekarska (zwana dalej [...]RKL) w orzeczeniu z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], w oparciu o rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. 2018. 2035), na podstawie wyników badań diagnostycznych, w tym 24-godzinnej rejestracji Ekg metodą Holtera, uwzględniając opinię konsultantki specjalistki z dziedziny kardiologii z dnia [...] listopada 2020 r. oraz na podstawie badania własnego, rozpoznała u M. M.: 1. Zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego pod postacią bloku p-k Iº okresowo w godz. nocnych blok IIº typu periodyki Wenckebacha, § 48 pkt 1 rubr. 4 kat. N, 2. Stan po laserowej korekcji wzroku w 2019 r. z powodu krótkowzroczności, bez §. W oparciu o powyższe rozpoznanie ustaliła, że orzekany jest niezdolny do służby w Policji, przyznając kategorię zdolności do służby "N". W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że w szczegółowych objaśnieniach do § 48 pkt 1 wymieniono enumeracyjnie łagodne zaburzenia rytmu i przewodzenia, jak bloki przedsionkowo - komorowe Iº, czy niepełne bloki pęczka Hisa, które nie stanowią przeciwwskazania do podjęcia służby w Policji. Wśród podanych łagodnych zaburzeń nie jest jednak uwidoczniony blok przedsionkowo – komorowy IIº typu periodyki Wenckebacha, a zatem należy uznać, iż wymienione schorzenie czyni kandydata niezdolnym do służby w Policji. Od powyższego orzeczenia M. M. wniósł w dniu [...] grudnia 2020 r. odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej, w którym zarzucił Komisji I instancji naruszenie: 1. § 48 pkt 1 rubr. 4 kat N załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej, poprzez jego zastosowanie przez [...]RKL jako podstawy rozstrzygnięcia zaskarżonego orzeczeniu, zgodnie z którym, schorzenie stwierdzone u orzekanego, tj. zaburzenia przewodnictwa-komorowego okresowo w godzinach nocnych blok II° typu periodyki Wenckebacha, czyni kandydata niezdolnym do służby w Policji, podczas gdy konkretnie to schorzenie nie zostało wymienione w tym paragrafie, a co więcej nie zostało wymienione również w § 48 pkt 2 rubr. 4 załącznika do rozporządzenia traktującego o ciężkim przebiegu tego schorzenia, a zatem brak było podstaw do uznania, iż może ono stanowić podstawę do uznania orzekanego za niezdolnego do służby, 2. § 48 pkt 1 rubr. 4 kat N załącznika do rozporządzenia, poprzez arbitralne przyjęcie - bez uzasadnienia ze strony [...]RKL, że stwierdzone u orzekanego schorzenie czyni go niezdolnym do służby kat. "N", podczas gdy w paragrafie tym są przewidziane wobec wystąpienia tego schorzenia, dwie opcje - "Z" - Zdolny i "N" -Niezdolny, a u orzekanego stwierdzone zaburzenia przebiegały bezobjawowo, w sposób nie upośledzający wydolności fizycznej, a 8 epizodów bradykardii zatokowej miało miejsce jedynie w godzinach nocnych, co oznacza, że istniały uzasadnione przesłanki do uznania orzekanego za zdolnego do służby w Policji, w rozumieniu wskazanego przepisu, 3. art. 39 ust. 1 i 5 ustawy w zw. z § 48 pkt. 1 rubr. 4 kat N załącznika do rozporządzenia poprzez sporządzenie przez [...]RKL uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia w sposób nieodpowiadających dyrektywom wynikającym z wskazanych przepisów tj. z pominięciem wyjaśnienia z jakich powodów [...]RKL zakwalifikowała schorzenie stwierdzone u orzekanego jako powodujące niezdolność kandydata do służby w Policji w sytuacji przebiegu tych zaburzeń bezobjawowo, braku wpływu ich na wydolność fizyczną, epizodycznej bradykardii jedynie w porze nocnej, a także wobec faktu, że stwierdzony w zaskarżonym orzeczeniu blok II° typu Wenckebacha nie został wymieniony we wskazanym przez [...]RKL paragrafie, jak również w paragrafie 48 pkt 2 załącznika do rozporządzenia traktującym o ciężkim przebiegu zaburzeń rytmu serca i przewodzenia, a blok typu IIº może również występować u zupełnie zdrowych ludzi, tym samym konieczne było szczegółowe uzasadnienie przesłanek przyjęcie w przypadku orzekanego kategorii "N". Wobec powyższego wniósł o uchylenie orzeczenia [...]RKL w całości i wydanie nowego orzeczenia, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy [...]RKL do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie wniósł o zlecenie przeprowadzenia przez CKL ponownie badania EKG spoczynkowego oraz Holtera EKG celem ostatecznego zweryfikowania stanu jego zdrowia. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że badanie tzw. "Holtera" wykonał prywatnie. Stwierdził, że nie zgadza się z wydanym orzeczeniem, ponieważ jest wieloletnim pracownikiem Straży Granicznej dopuszczonym do pracy bez jakichkolwiek ograniczeń zdrowotnych. Nadto, na potrzeby służby wojskowej został zakwalifikowany w zakresie stanu zdrowia do kategorii A (książeczka wojskowa [...]). Jednocześnie jest osobą czynnie uprawiającą sport oraz aktywną fizycznie, u której dotychczas nie stwierdzona żadnych chorób przewlekłych, w tym o podłożu kardiologicznych. Zakwestionował uznanie jego schorzenia jako powodującego niezdolność do służby, powołując się na komentarz do § 48 załącznika do rozporządzenia. Podkreślił, że dotychczas nie wystąpiły u niego żadne objawy zdiagnozowanego schorzenia, nadto bradykardia zatokowa została wykryta wyłącznie dzięki badaniu Holterem, przy czym wystąpiła epizodycznie i to w porze nocnej. Zaznaczył też, że stwierdzony u niego okresowy blok IIº typu periodyki Wenckebacha nie został omówiony w komentarzu do § 48 załącznika do rozporządzenia, zatem nie można wyprowadzać wniosku o niezdolności kandydata do służby, tym bardziej, że zgodnie z literaturą fachową ten typ bloku może występować również u ludzi zupełnie zdrowych. Nie wymaga leczenia jeśli nie powoduje dyskomfortu, nieprzyjemnego wrażenia "zamierania serca" u pacjenta lub zaburzeń hemodynamicznych. Tym samym, wyprowadzony przez [...]RKL wniosek o niezdolności do służby na wskazanej podstawie, bez dodatkowej argumentacji medycznej dotyczącej konkretnie wyników badań orzekanego nie można uznać za prawidłowy. Ponadto, mimo wydania orzeczenia o niezdolności do służby [...]RKL nie uzasadniła szczegółowo swojego stanowiska. Centralna Komisja Lekarska w [...] podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w wyniku rozpoznania powyższego odwołania, orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie [...]RKL. W uzasadnieniu orzeczenia CKL wyjaśniła, że w wyniku szczegółowej analizy dokumentacji medyczno-orzeczniczej stwierdzone u orzekanego kandydata łagodne zaburzenia przewodnictwa kwalifikuje się do § 48 pkt 1 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa, gdzie w rubryce 4 widnieje kategoria Z/N zdolności do służby. CKL podkreśliła, że w szczegółowych objaśnieniach do ww. paragrafu ustawodawca określił, że: "kandydatów do służby z bezobjawowymi, nielicznymi, pojedynczymi zaburzeniami rytmu serca, nadkomorowymi i komorowymi, blokiem przedsionkowo - komorowym Iº, izolowanym niepełnym blokiem prawej odnogi pęczka Hisa, niewielkiego stopnia bradykardią lub tachykardią należy kwalifikować jako zdolnych". CKL pokreśliła więc, że u M. M. stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy Iº i w godzinach nocnych blok przedsionkowo-komorowy IIº, a ponieważ blok IIº nie został uwzględniony w objaśnieniach, to należy kwalifikować orzekanego jako N - "niezdolny". Uwzględniając powyższe CKL nie znalazła podstaw do zmiany, bądź uchylenia orzeczenia [...]RKL. M. M. zaskarżył powyższe orzeczenie CKL w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie: 1. § 48 pkt 1 rubr. 4 kat N załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej, poprzez przyjęcie, że [...]RKL prawidłowo je zastosowała jako podstawę rozstrzygnięcia w podjętym orzeczeniu, zgodnie z którym, schorzenie skarżącego, tj. zaburzenia przewodnictwa-komorowego okresowo w godzinach nocnych blok II° typu periodyki Wenckebacha, czyni kandydata niezdolnym do służby w Policji, podczas gdy konkretnie to schorzenie nie zostało wymienione w tym paragrafie , a co więcej nie zostało wymienione również w § 48 pkt 2 rubr. 4 załącznika do rozporządzenia traktującego o ciężkim przebiegu tego schorzenia, a zatem brak było podstaw do przyjęcia, że może ono stanowić podstawę do uznania skarżącego za niezdolnego do służby, 2. § 48 pkt 1 rubr. 4 kat N załącznika do rozporządzenia, poprzez arbitralne przyjęcie - bez uzasadnienia, że stwierdzone u skarżącego schorzenie czyni go niezdolnym do służby kat. "N", podczas gdy w paragrafie tym są przewidziane, wobec wystąpienia tego schorzenia, dwie opcje - "Z" - Zdolny i "N" -Niezdolny, a u skarżącego stwierdzone zaburzenia przebiegały bezobjawowo, w sposób nie upośledzający wydolności fizycznej, natomiast 8 epizodów bradykardii zatokowej miało miejsce jedynie w godzinach nocnych, co oznacza, że istniały uzasadnione przesłanki do uznania skarżącego za zdolnego do służby w Policji, w rozumieniu wskazanego przepisu, 3. art. 39 ust. 1 i 5 ustawy w zw. z § 48 pkt 1 rubr. 4 kat N załącznika do rozporządzenia poprzez uznanie za prawidłowo sporządzone przez [...]RKL uzasadnienia orzeczenia, mimo sporządzenia go w sposób nieodpowiadających dyrektywom wynikającym z wskazanych przepisów tj. z pominięciem wyjaśnienia z jakich powodów [...]RKL zakwalifikowała schorzenie stwierdzone u skarżącego jako powodujące niezdolność kandydata do służby w Policji w sytuacji przebiegu tych zaburzeń bezobjawowo, braku wpływu ich na wydolność fizyczną, epizodycznej bradykardii jedynie w porze nocnej, a także wobec faktu, że stwierdzony w zaskarżonym orzeczeniu blok II° typu Wenckebacha nie został wymieniony we wskazanym przez CKL paragrafie, jak również w paragrafie 48 pkt 2 załącznika do rozporządzenia traktującym o ciężkim przebiegu zaburzeń rytmu serca i przewodzenia, a blok typu IIº może również występować u zupełnie zdrowych ludzi, tym samym konieczne było szczegółowe uzasadnienie przesłanek przyjęcie w przypadku skarżącego kategorii "N", 4. nieprzeprowadzenie wnioskowanych w odwołaniu do CKL, ponownego badania EKG spoczynkowego oraz Holtera EKG celem ostatecznego zweryfikowania stanu zdrowia skarżącego. Wobec tak postawionych zarzutów M. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia CKL oraz poprzedzającego go orzeczenia [...]RKL z dnia [...] listopada 2020 r., w całości. W uzasadnieniu skargi powtórzy argumentację, którą przedstawił wcześniej w odwołaniu. Pełnomocnik CKL w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, stwierdzenie schorzenia powodującego niezdolność do służby, obliguje komisje lekarskie do wydania orzeczenia o niezdolności do służby w Policji (kategoria zdrowia "N"), a komisja lekarska w zakresie stwierdzenia zdolności do służby kandydata musi orzekać zgodnie z wiedzą medyczną oraz obowiązującymi przepisami. Zaznaczył jednocześnie, że subiektywne odczucie skarżącego w zakresie stanu zdrowia nie ma decydującego wpływu na orzeczenie komisji lekarskiej w określeniu zdolności do służby. Ponadto, wymagania stawiane przez przepisy kandydatom do służby są nierzadko o wiele surowsze, niż wymagania stawiane funkcjonariuszom, a na pewno nieporównywalnie surowsze niż wymagania stawiane osobom cywilnym uznawanym w powszechnym przeświadczeniu za zdrowe i w pełni zdolne do pracy. Pełnomocnik organu dodał też, że z art. 32 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich wynika, że rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (art. 32 ust 2 ww. ustawy), co też w sprawie zostało uczynione. Komisje lekarskie nie mają jednak prawnych możliwości podejmowania "dalszej diagnostyki" ani leczenia orzekanego. Do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. Rozstrzygnięcie CKL zostało postawione na podstawie dokumentacji medycznej zebranej w sprawie, konsultacji specjalistycznych (w tym kardiologicznych) oraz badania przedmiotowego. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2021 r. skarżący zwrócił się o dołączenie do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego wystawionego w dniu [...] kwietnia 2021 r. w Centrum Medycznym [...] w [...] przez lekarza kardiologa M. W., który analizował i opisywał badanie Holter EKG wykonane u niego w tej placówce w dniu [...] października 2020 r. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał w całości zarzuty skargi wnosząc jednocześnie o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W piśmie tym pełnomocnik wyjaśnił, że w zarzutach skargi zostały pomyłkowo wskazane przepisy załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej, zamiast przepisów załącznika do rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa. Na posiedzeniu w dniu [...] stycznia 2022 r. Sąd przeprowadził dowód z zaświadczenia lekarskiego wystawionego w dniu [...] kwietnia 2021 r. przez lekarza kardiologa M. W., załączonego przez skarżącego do pisma procesowego z dnia [...] czerwca 2021 r. Wojewódzki Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021, poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Kontrola orzeczeń komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na pełnych badaniach przedmiotowych oraz, czy dokonana następnie kwalifikacja była zgodna z przepisami określającymi zasady orzekania o zdolności do służby oraz tryb postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz poprzedzającego go orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] w świetle powyższej wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną wydania powyższych orzeczeń w przedmiocie zdolności skarżącego do służby w Policji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa Rządu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035), które wydane zostało w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 8 ust. 2 ww. ustawy. Tryb postępowania przed komisjami lekarskimi podległymi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych uregulowany w przepisach ww. ustawy ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory wynikające z ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Jednakże nie oznacza to, że przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności jego zasady nie powinny być przestrzegane. Realizacja obowiązku zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego przebiega w dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, polega na przeprowadzeniu postępowania dowodowego co do wszystkich okoliczności stanowiących fakty prawotwórcze, a zatem takich, z którymi w świetle przepisów obowiązującego praw związane są określone skutki prawne. Po drugie, zebrany materiał dowodowy powinien znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym orzeczenia. Powodem orzeczenia u skarżącego M. M. niezdolności do służby w Policji było rozpoznanie zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego pod postacią bloku p-k I° oraz okresowo w godzinach nocnych blok II° typu periodyki Wenckebacha, które zakwalifikowane zostało według § 48 pkt 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r., czyli jako zaburzenia rytmu serca i przewodzenia – łagodne. Przy takim rozpoznaniu skarżący jako kandydat do służby w Policji zaliczony do grupy I (rubryka 4), zgodnie z załącznikiem do ww. rozporządzenia, mógł zostać uznany za zdolnego lub niezdolnego do służby w Policji Z/N. Komisje obu instancji w swoich ustaleniach odnośnie schorzenia z § 48 pkt 1 załącznika do rozporządzenia oparły się na wyniku badania EKG spoczynkowego, wyniku badania Holter Ekg wykonanego w dniu [...] października 2020 r. w Centrum Medycznym [...] w [...] oraz sporządzonej w oparciu o wyniki tego badania opinii konsultantki specjalistki z dziedziny kardiologii z dnia [...] listopada 2020 r. Uzasadniając przyznanie skarżącemu kategorii zdolności do służby N wyjaśniono, że w szczegółowych objaśnieniach do § 48 pkt 1 ustawodawca określił, że kandydatów do służby z bezobjawowymi, nielicznymi, pojedynczymi zaburzeniami rytmu serca, nadkomorowymi i komorowymi, blokiem przedsionkowo-komorowym I°, izolowanym niepełnym blokiem prawej odnogi pęczka Hisa, niewielkiego stopnia bradykardią lub tachykardią należy kwalifikować jako zdolnych. U skarżącego stwierdzono natomiast blok przedsionkowo-komorowy I° i w godzinach nocnych blok przedsionkowo-komorowy II°. Skoro zatem blok przedsionkowo-komorowy II° nie został uwzględniony w objaśnieniach do § 48 pkt 1, to skarżącego należy kwalifikować jako N – niezdolny do służby. Skarżący zarówno w odwołaniu o orzeczenia Komisji I instancji, jak i w skardze zakwestionował powyższe ustalenia wskazując, iż stwierdzony okresowo w godzinach nocnych blok II° typu periodyki Wenckebacha nie został wymieniony w omówieniu zarówno do § 48 pkt 1, jak i 2 załącznika do rozporządzenia, a z faktu jego niezamieszczenia nie można wyprowadzić wniosku, jak czynią to komisje lekarskie, że kandydat jest niezdolny do służby. Tym samym wyprowadzony przez komisje lekarskie wniosek o niezdolności do służby na wskazanej podstawie, bez dodatkowej argumentacji medycznej dotyczącej konkretnie wyników jego badań nie można uznać za prawidłowy. Skarżący zaznaczył jednocześnie w skardze, że CKL na etapie postępowania odwoławczego nie uwzględniła zgłoszonych przez niego wniosków dowodowych o przeprowadzenie ponownego badania EKG spoczynkowego oraz Holtera EKG celem ostatecznego zweryfikowania stanu jego zdrowia. Na etapie postępowania sądowoadministracyjnego skarżący przedstawił zaświadczenie z dnia [...] kwietnia 2021 r. wystawione przez lekarza M. W., który sporządzał wcześniej opis badania Holter Ekg wykonanego u niego w dniu [...] października 2020 r. w Centrum Medycznym [...] w [...]. W zaświadczeniu tym lekarz M. W. stwierdził, że w dostępnym badaniu Holter EKG nie stwierdza się bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia, a według obecnej wiedzy medycznej blok przedsionkowo-komorowy I stopnia nie jest przeciwwskazaniem do jakiejkolwiek aktywności fizycznej. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w zawartych w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. objaśnieniach szczegółowych do § 48 pkt 1 wskazano, iż kwalifikacji orzeczniczej dokonuje się na podstawie obrazu klinicznego i wyników badań dodatkowych: EKG spoczynkowego, Holtera EKG, rejestratorów zdarzeń, badania elektrofizjologicznego. W stanie faktycznym niniejszej sprawy rozpoznanie u skarżącego schorzenia z § 48 pkt 1 zostało oparte na wyniku badania EKG spoczynkowego oraz Holtera EKG wykonanego w dniu [...] października 2020 r. CWKL rozpatrując odwołanie nie skierowała skarżącego na dodatkowe badania, opierając się w swoim orzeczeniu na dokumentacji lekarskiej zgromadzonej w aktach sprawy przez Komisję I instancji. Przy czym w świetle zaświadczenia wystawionego przez lekarza M. W., dostarczonego przez skarżącego na etapie postępowania przed Sądem, prawidłowość interpretacji wyniku badania Holter EKG przez konsultantkę specjalistkę z dziedziny kardiologii w opinii z dnia [...] listopada 2020 r. sporządzonej na etapie postępowania przed Komisją I instancji może budzić wątpliwości. Kwestią wątpliwą jest bowiem to, czy w oparciu o dostępne badanie Holter EKG wykonane w dniu [...] października 2020 r. można było stwierdzić występowanie u skarżącego bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia, co było bezpośrednim powodem zakwalifikowania go jako niezdolnego do służby w Policji. Zaświadczenie wystawione przez lekarza M. W., dostarczone przez skarżącego na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, zostało wprawdzie wystawione już po zakończeniu postępowania orzeczniczego przed komisjami lekarskimi obu instancji, jednak należy zwrócić uwagę, że dotyczy ono badania Holter EKG wykonanego w toku tego postępowania orzeczniczego, którego opis sporządzał właśnie ten lekarz. W ocenie Sądu, mając na uwadze niejednoznaczność interpretacji wyniku badania Holter EKg oraz to, że przy rozpoznaniu z § 48 pkt 1 załącznika do rozporządzenia skarżący jako kandydat do służby w Policji, mógł zostać uznany za zdolnego lub niezdolnego do służby w Policji Z/N, zasadnym było poddanie orzekanego dalszym badaniom specjalistycznym określonym w objaśnieniach szczegółowych do § 48 pkt 1. Zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy był, zdaniem Sądu, niewystarczający do wydania orzeczenia o niezdolności skarżącego do służby w Policji z powołaniem się na powyższe rozpoznanie. W związku z tym, że wszelkie ustalenia związane ze stanem zdrowia orzekanego są elementem stanu faktycznego sprawy, a kontrola prawidłowości ustaleń faktycznych organu jest jednym z podstawowych obowiązków sądu administracyjnego w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego na podstawie art. 3 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznając zasadność skargi wyeliminował z obrotu prawnego zarówno zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, jak i utrzymane nim w mocy orzeczenie Komisji I instancji. Biorąc pod uwagę konsekwencje jakie dla orzekanego wywołuje orzeczenie o niezdolności do służby wydanie takiego orzeczenia musi być poprzedzone wnikliwą diagnostyką i jednoznacznymi ustaleniami. Rozpoznając ponownie sprawę orzekające w sprawie Komisje winny uwzględnić powyższe wskazania poczynione przez Sąd i w toku ponownego postępowania orzeczniczego uzupełnić materiał dowodowy o niezbędne dodatkowe badania specjalistyczne orzekanego mając przy tym na uwadze, że w przypadku, gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, to komisja lekarska zgodnie z art. 32 ust. 3 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, może skierować osobę badaną za jej zgodą, na taką obserwację. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy.