II SA/Wa 1771/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/WA 1771/12 o odrzuceniu skargi J. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 155/12 postanawia - odmówić sprostowania postanowienia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1771/12 odrzucił skargę J. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 155/12. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r. skarżący wniósł o sprostowanie wskazanego wyżej orzeczenia. W uzasadnieniu skarżący nie wykazał, która część orzeczenia, komparycja czy rubrum ma podlegać sprostowaniu. Nie wskazał również, czy i jakie niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki zawierało przedmiotowe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o sprostowanie nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Niedokładności lub omyłki mogą dotyczyć, m.in. oznaczenia stron, zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, natomiast błędy pisarskie mogą polegać na przekręceniu jakiejś nazwy lub mylnej jej pisowni. Z kolei błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, a oczywista pomyłka może polegać na wadliwej nazwie orzeczenia (zob. Woś, Knysiak-Molczyk, Romańsk, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexisnexis W-wa 2005, s. 487). W ocenie Sądu w postanowieniu z dnia 7 lutego 2013 r. brak jest niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych, czy innych oczywistych omyłek. Nadto we wniosku o sprostowanie nie wykazano, jakie błędy powinny ulec sprostowaniu. Ze wzglądu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 oraz art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.