II SA/Wa 1773/14

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. T. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zmiany zajmowanej części lokalu wspólnego na lokal o mniejszej powierzchni na czas nieokreślony z mieszkaniowego zasobu [...] i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu na czas nieoznaczony w trybie zmiany lokali p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. T. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r., odrzucił skargę M. G. wniesioną na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr 12252/14 w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zmiany zajmowanej części lokalu wspólnego na lokal o mniejszej powierzchni na czas nieokreślony z mieszkaniowego zasobu [...] i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu na czas nieoznaczony w trybie zmiany lokali. W dniu 15 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej zawierające wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że w dniu 24 listopada 2014 r., wysłała do swojej mocodawczyni pismo informujące, że wyznaczano ją pełnomocnikiem z urzędu, prosząc o niezwłoczny kontakt w sprawie. Ponadto w dniu 28 listopada 2014 r., dokonała przeglądu akt sprawy i wykonała z nich fotokopię. Wnioskodawczyni oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z akt sprawy wynika, że wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą na etapie postępowania prowadzonego w pierwszej instancji (został ustanowiony przed wydaniem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2015 r., (k- 38). Na tym etapie postępowania pełnomocnik skarżącej przeglądała akta sprawy i wykonała z nich fotokopię. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.