II SA/Wa 1774/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu 10 września 2007 r. M. N. wniosła skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji. Następnie pismem z dnia 21 grudnia 2007 r. skarżąca cofnęła swoja skargę. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie wymienione przesłanki nie zachodzą, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa skutkującego stwierdzeniem jego nieważności ani też nie zawiera podstaw do wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej, stąd można uznać, że skarżącą skutecznie cofnęła skargę. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.