II SA/Wa 1774/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Maria Werpachowska, , Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Akademii [...] im. [...] w W. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyjęcia na studia - oddala skargę - Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Akademii [...] im. [...] w W. decyzją z dnia [...] września 2017 r. utrzymała w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej [...] Akademii [...] im. [...] w W. z dnia [...] lipca 2017 r. o odmowie przyjęcia P. P. na I rok stacjonarnych studiów drugiego stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] w roku akademickim 2017/2018. Decyzja została wydana na podstawie przepisów art. 138 §1 pkt. 1. Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 159 ust 12 i ust. 14, art. 207 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842 ze zm.) i załącznika nr [...] do Uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. określającej "Warunki i tryb rekrutacji na studia w Akademii [...] na rok akademicki 2017/2018". W uzasadnieniu decyzji Uczelniana Komisja Rekrutacyjna wskazała co następuje. Postępowanie rekrutacyjne na studia uregulowane jest w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym. Stosownie do treści art. 169 ust. 2 tej ustawy, senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy. Rekrutacja na studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] w roku akademickim 2017/2018 odbywała się według zasad określonych w znacznej mierze przez samą uczelnię. Takie uregulowanie tej problematyki jest przejawem zasady autonomii uczelni wyrażonej w art. 4 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym. Przepis ten stanowi, że uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie. Na podstawie art. 169 ust. 12 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym Uczelniana Komisja jest organem wyłącznie właściwym do rozpatrzenia niniejszej sprawy, a nie Rektor Akademii [...] im. [...] w W. Proces rekrutacyjny na stacjonarne studia drugiego stopnia na kierunek [...], na rok akademicki 2017/2018, został przeprowadzony na podstawie "Warunków i trybu rekrutacji na studia w Akademii [...] im. [...] na rok akademicki 2017/2018", przyjętych przez Senat Uczelni Uchwalą nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. Zgodnie z załącznikiem nr [...] do ww. uchwały do naboru na studia drugiego stopnia na kierunek [...] mogły aplikować osoby, które legitymują się dyplomem ukończenia studiów wyższych, co najmniej pierwszego stopnia na dowolnym kierunku. Kwalifikacja kandydatów na wyżej wskazane studia odbywała poprzez ustalenie listy rankingowej, według zasad określonych w Załączniku nr [...] do ww. uchwały, zgodnie z którym Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna brała pod uwagę wyłącznie wynik egzaminu dyplomowego na studiach wyższych oraz średnią ocen z tych studiów, przy czym waga każdego z ww. elementów była równa czyli wynosiła po 50%. Wynik postępowania kwalifikacyjnego był sumą wyników powyżej wymienionych elementów pomnożonych przez liczbę 10. Tak określony wynik postępowania kwalifikacyjnego był liczbą z zakresu od 0 do 100, podaną z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. P. P. złożył wszystkie wymagane dokumenty, w tym notarialnie potwierdzoną kopię dyplomu ukończenie studiów magisterskich (kierunek prawo) ukończonych w 1990 r. i otrzymał 63,7 pkt, z czego 30 punktów stanowiły punkty za egzamin dyplomowy a 33,7 punktów stanowiły punkty za średnią ocen uzyskanych na studiach wyższych. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału [...] nie wzięła pod uwagę licznych dyplomów ukończenia studiów podyplomowych, ponieważ sformalizowany regulamin rekrutacji na kierunek [...] wskazywał, że brany jest pod uwagę wyłącznie dyplom ukończeniem studiów wyższych, który został dołączony do wniosku o przyjęcie na studia. W tym miejscu należy zaznaczyć, że przez studia wyższe zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym rozumie się wyłącznie studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie. Studia podyplomowe ustawa zaś definiuje jako formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający kwalifikacje co najmniej pierwszego stopnia, czyli absolwenci przynajmniej studiów pierwszego stopnia. Z tego wynika, że czym innym są studia wyższe a czym innym studia podyplomowe. Regulamin rekrutacji na kierunek [...] nie wartościował rodzaju ukończonych studiów wyższych, ważny był fakt legitymowania się dyplomem ukończenia studiów przynajmniej pierwszego stopnia (licencjackich). Wymóg ten jest zgodny z art. 2 ust 1 pkt 8 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym. W procesie rekrutacji na kierunek [...] można było maksymalnie zdobyć 100 pkt a minimalny próg przyjęcia wynosi 50 pkt. Limit przyjęć wynosił 21 osób. P. P. uzyskał więcej niż wynosi minimalna liczba punktów, lecz z uwagi na fakt, że o zakwalifikowaniu na studia decydowało miejsce na liście rankingowej, utworzonej na podstawie przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego, wynik ten nie był wystarczający by znaleźć się w gronie osób przyjętych na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia kierunku [...]. P. P. zajął 30 miejsce na 30 wszystkich kandydatów aplikujących na studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...]. Kandydat, który znalazł się jako ostatni na liście osób przyjętych na kierunek [...] uzyskał 86,5 pkt a więc o ponad 20 pkt więcej niż P. P. W odwołaniu P. P. wskazał, że studiował na studiach II stopnia na kierunku historia sztuki oraz kulturoznawstwo. Dla niniejszej sprawy nie ma to znaczenia, ponieważ zainteresowany nie wykazał się dyplomem ukończenia studiów na etapie składania dokumentów o przyjęcie na studia, na które aplikował. Z tych przyczyn Uczelniana Komisja Rekrutacyjna nie znalazła podstaw do uchylenia decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Akademii [...] im. [...] w W., w której zażądał uchylenia decyzji Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] września 2017 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Skarżący wniósł również o przyjęcie na I rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia na kierunku [...]. Skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja ma poważne wady proceduralne (absolutny brak stosowania przez organy uczelni KPA - w toku postępowania organy administracji publicznej powinny stać na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela) oraz wady w zakresie interpretacji prawa materialnego, gdyż ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym jak również uchwała Senatu Akademii [...] im. [...] określająca warunki i tryb rekrutacji na studia w Akademii [...] im. [...] na rok akademicki 2017/2018, dyskryminuje osoby o niewątpliwie większej wiedzy i praktycznych umiejętnościach od osób, które dostały się na te studia jedynie w wyniku punktacji średniej ocen z przebiegu studiów I stopnia lub jednolitych i oceny z dyplomu I stopnia lub II stopnia. Powyższe narusza system boloński oraz Europejskie Ramy Kwalifikacji (ERK) które pojawiły się w 2004 roku i zostały sformułowane przez Komisję Europejską w październiku 2006 roku - formalnie przyjęte przez Parlament Europejski 23 kwietnia 2008 r. pod nazwą zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie Europejskich Ram Kwalifikacji dla Uczenia się przez Całe Życie. Na zakończenie skargi, na dziesięciu stronach, wymienił wszystkie swoje dyplomy oraz inne dokumenty potwierdzające jego kwalifikacje i kompetencję. W odpowiedzi na skargę Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Akademii [...] im. [...] w W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która stanowi (w ocenie organu) o niezasadności skargi. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna podkreśliła, iż Komisja Rekrutacyjna Wydziału [...] musiała wziąć pod uwagę jedynie dyplom ukończenia przez skarżącego studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu [...] w T. i uzyskania tytułu magistra prawa, którego odpis skarżący dołączył. Z własnoręcznie podpisanego przez skarżącego formularza podania o przyjęcie na studia wynika, że ten dokument został przez skarżącego wskazany i jednocześnie skarżący nie dołączył dokumentu dyplomu ukończenia studiów I lub II stopnia ani dyplomu ukończenia innych studiów jednolitych niż wskazanego we wniosku o przyjęcie dyplomu z Wydziału Prawa [...] w T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Organy rekrutacyjne obu instancji Akademii [...] im. [...] w W. prawidłowo zastosowały w niniejszej sprawie prawo materialne to jest: przepisy ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz wydane na ich podstawie przepisy wewnętrze uczelni a także prawidłowo, w sposób odpowiedni, zastosowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w powyższym zakresie, które mogły by stanowić o uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności zaskarżonych decyzji. Ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym (art. 169) stanowi, iż do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię oraz legitymuje się świadectwem dojrzałości albo świadectwo dojrzałości i zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego z poszczególnych przedmiotów, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie; zaś w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia – legitymuje się tytułem magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędnym i spełnia warunki określone na podstawie tej ustawy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 (zasada autonomii uczelni) i art. 169 ust. 2 tej ustawy, senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków studiów. W Akademii [...] im. [...] w W. Proces rekrutacyjny na stacjonarne studia drugiego stopnia na kierunek [...], na rok akademicki 2017/2018, został przeprowadzony na podstawie "Warunków i trybu rekrutacji na studia w Akademii [...] im. [...] na rok akademicki 2017/2018", przyjętych przez Senat Uczelni Uchwalą nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. Zgodnie z załącznikiem nr [...] do ww. uchwały do naboru na studia drugiego stopnia na kierunek [...] mogły aplikować osoby, które legitymują się dyplomem ukończenia studiów wyższych, co najmniej pierwszego stopnia na dowolnym kierunku. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna brała pod uwagę wyłącznie wynik egzaminu dyplomowego na studiach wyższych oraz średnią ocen z tych studiów, przy czym waga każdego z ww. elementów była równa czyli wynosiła po 50%. Wynik postępowania kwalifikacyjnego był sumą wyników powyżej wymienionych elementów pomnożonych przez liczbę 10. Tak określony wynik postępowania kwalifikacyjnego był liczbą z zakresu od 0 do 100, podaną z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dostrzega żadnej sprzeczności powyżej opisanego procesu rekrutacyjnego z przepisami ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Sprzeczności takiej ani z prawem krajowym ani z prawem UE, nie wykazał także skarżący (w skardze brak jest konkretnych zarzutów w tej materii). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się także naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego przez organy rekrutacyjne obu instancji. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych i w doktrynie - wskazany w art. 207 ust. 1 ustawy obowiązek odpowiedniego stosowania w postępowaniu przed władzami uczelni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Choć decyzje organów uczelni w kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkól wyższych nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej, to jednak skoro zostały poddane kontroli pod względem zgodności z prawem prowadzonej przez sąd administracyjny, muszą spełniać przynajmniej podstawowe wymogi umożliwiające przeprowadzenie tej kontroli. Zważywszy na autonomię szkół wyższych, "decyzja organów uczelni" to nie w pełni to samo, co decyzja organu administracji. Ustawodawca świadomie przyjął model zbliżony do administracyjnoprawnego, zarówno jeśli chodzi o charakter tych "decyzji", jak i realizację prawa studenta do sądu. Model taki pozostaje w pełni w zgodzie z całością regulacji przyjętej w art. 70 Konstytucji. Zatem odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, oznacza, że rozstrzygnięcia podjęte przez organy szkoły wyższej, w indywidualnych sprawach studentów, jak również postępowaniach rekrutacyjnych, muszą zachowywać chociażby minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii szkoły wyższej (porównaj: dwa wyroki WSA w Krakowie z 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 160/17 i III SA/Kr 161/17 oraz wyrok WSA w Gdańsku z 18 maja 2017 r. sygn. III SA/Gd 214/17). W niniejszej sprawie decyzja organu rekrutacyjnego pierwszej instancji, aczkolwiek lakoniczna, zawiera wszystkie niezbędne cechy decyzji administracyjnej, zaś decyzja organu drugiej instancji nadto dokładnie tłumaczy zasady procesu rekrutacyjnego w Uczelni i wyjaśnia dlaczego zarzuty odwołania są niezasadne. W niniejszej sprawie podkreślić należy, iż starając się o przyjęcie na I rok stacjonarnych studiów drugiego stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] w roku akademickim 2017/2018 w Akademii [...] im. [...] w W., skarżący przedstawił dyplom ukończenia studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu [...] w T. i uzyskania tytułu magistra prawa. Dlatego tylko osiągnięcia wskazane w tym dyplomie, zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 2) ustawy, mogły stanowić podstawę do liczenia punktów kwalifikacyjnych. Nadto o przyjęciu decydował także limit miejsc. Uzyskany przez skarżącego wynik był dużo niższy, niż osoby, która została przyjęta z najniższą lokatą. Wymienione przez skarżącego dyplomy oraz inne dokumenty potwierdzające jego kwalifikacje i kompetencję nie mogły zostać w tym postępowaniu rekrutacyjnym uwzględnione – o miejscu na liście kwalifikacyjnej decydowały bowiem wyniki zawarte w przedstawionym przez skarżącego dyplomie ukończenia studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu [...] w T., a te okazały się dalece niewystarczające do przyjęcia na studia drugiego stopnia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.