II SA/Wa 1776/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi L. D. na zachowanie Komendanta Głównego Policji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W piśmie z 21 października 2024 r., przekazanym przez Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP", "organ") - zgodnie z wolą jego autora - jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, L. D. (dalej: "skarżący") zażądał ujawnienia dokumentacji fotograficznej sztandaru zdeponowanego w Biurze Edukacji Historycznej - Muzeum Komendy Głównej Policji. Ponadto zaskarżył niewykonanie wyroków sądowych, nie podając ich dat, sygnatur ani sądów, które je wydały. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie. Motywując żądanie odrzucenia skargi, organ podkreślił, że z jej treści nie wynika co dokładnie jest przedmiotem skargi i jaki jest jej zakres. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 listopada 2024 r., pismem Sądu z 26 listopada 2024 r., skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi z 21 października 2024 r. - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez wskazanie, czy jest to skarga na bezczynność w zakresie nierozpoznania wniosku z [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, czy też na niewykonanie wyroków. Jednocześnie w ww. piśmie poinformowano skarżącego, iż w przypadku, gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, aktu lub czynności, to należy podać organ, który go/ją wydał/podjął oraz datę i nr. Jeżeli zaś skarga została wniesiona na bezczynność lub przewlekłość organu, to trzeba wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w przewidzianej prawem formie albo wobec którego postępowanie prowadzono w sposób przewlekły. Opisane wyżej wezwanie zostało osobiście doręczone skarżącemu 29 listopada 2024 r. (vide karta nr 15-15verte akt sądowych sprawy). W dniu 9 grudnia 2024 r. skarżący osobiście w tutejszym Sądzie złożył pismo, w którym stwierdził, że zaszło nieporozumienie. Do pisma tego załączył kopie: wezwania, jakie skierował do KGP oraz wydanego w jego sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2023 r., sygn. akt III OSK 2662/22. Kolejne pismo skarżący wniósł 16 grudnia 2024 r., akcentując, iż organ dotychczas "nie wykonał wyroków WSA i NSA, nie ujawni aktów: nadania i wręczenia sztandaru KGP, który to sztandar przekazano do Biura Historii i Tradycji KGP". Zachodzi zatem uzasadnione podejrzenie zaginięcia historycznego sztandaru. Skarżący zażądał również wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroków sądowych, załączając kserokopię korespondencji prowadzonej z organem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, nie może być więc skracany ani przedłużany. Tym samym uzupełnienie braków formalnych skargi z naruszeniem terminu skutkuje powstaniem po stronie sądu administracyjnego obowiązku odrzucenia skargi. Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Sporządzona przez skarżącego skarga była obarczona brakiem formalnym, ponieważ z jej treści nie wynikał przedmiot zaskarżenia, na co trafnie zwrócił uwagę KGP w odpowiedzi na skargę. Na gruncie p.p.s.a. sąd nie ma podstaw domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, gdyż to strona sama decyduje, jaki akt administracyjny lub bezczynność organu w odniesieniu do konkretnego wniosku chce poddać sądowej kontroli. Brak formalny skargi, polegający na niedokładnym określeniu w niej żądania, uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Dlatego Sąd skierował do skarżącego wezwanie z 26 listopada 2024 r. do sprecyzowania skargi, które określało sposób i termin jego wykonania, a także rygor związany z niewykonaniem. Przedmiotową korespondencję skarżący osobiście odebrał 29 listopada 2024 r., a zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego poprzez sprecyzowanie skargi upływał 6 grudnia 2024 r. Tymczasem skarżący 9 grudnia 2024 r. osobiście złożył pismo, w którym oświadczył, iż zaszło nieporozumienie, a dopiero w kolejnym piśmie, wniesionym 16 grudnia 2024 r., sformułował zarzut niewykonania wyroków "WSA i NSA (...) z dnia 14.01.2024 r. oraz z dnia 1.03.2024 r.", nie podając ich sygnatur, jak również zażądał wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu. W konsekwencji oba ww. pisma zostały złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu, zaś czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (vide art. 85 p.p.s.a.). Mając na uwadze, że uzupełnienie braku formalnego skargi nastąpiło po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia.