II SA/Wa 1777/14
WyrokWSA w Warszawie2016-03-18
Skład orzekający: Maria Werpachowska, Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu decyzji administracyjnej jest zgodne z prawem, gdy strona kwestionuje merytoryczną poprawność pierwotnej decyzji?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postępowanie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 113 Kpa ma na celu jedynie usunięcie błędów formalnych w treści aktu administracyjnego, a nie merytoryczną zmianę decyzji. Sąd stwierdził, że różnica między datą "[...] marca 1999 r." a prawidłową datą "[...] marca 1991 r." w uzasadnieniu decyzji stanowi oczywistą omyłkę pisarską, której sprostowanie było uzasadnione. Argumenty strony dotyczące merytorycznej poprawności zwolnienia ze służby wykraczają poza zakres postępowania o sprostowanie omyłki.Stan faktyczny
Skarżący J. D. kwestionował postanowienie Ministra Obrony Narodowej utrzymujące w mocy postanowienie o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z 2004 r. Omyłka polegała na błędnym wskazaniu daty zwolnienia ze służby wojskowej jako "[...] marca 1999 r." zamiast prawidłowej daty "[...] marca 1991 r.". Skarżący zarzucił naruszenie prawa procesowego, niezapewnienie czynnego udziału w postępowaniu oraz ignorowanie przedstawionych przez niego okoliczności, a także nieprawidłowe zwolnienie ze służby i poświadczenie nieprawdy co do daty zwolnienia. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę.
Minister Obrony Narodowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 144 Kpa, utrzymał w mocy swoje poprzedzające postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2004 r., polegającej na zastąpieniu liczby "1999" liczbą "1991" na stronie 1 w wierszu 1 od dołu.
W uzasadnieniu postanowienia Minister Obrony Narodowej wskazał, iż w treści uzasadnienia decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2004 r. przytoczono dzień "[...] marca 1999 r." jako datę zwolnienia [...] J.D. z zawodowej służby wojskowej. Tymczasem zwolnienie ww. oficera miało miejsce z dniem [...] marca 1991 r., co potwierdził Komendant Wyższej Oficerskiej Szkoły [...] w wydanym dla celów ewidencyjnych rozkazie dziennym nr [...] z dnia [...] marca 1991 r.
W tym stanie sprawy, w trybie art. 113 Kpa, Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. dokonał sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w powyższej decyzji.
J.D. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, obszernie przedstawiając (jego zdaniem prawdziwe) okoliczności przebiegu zawodowej służby wojskowej jak i zwolnienia go z tej służby. Zainteresowany zażądał także zmiany przedmiotowej decyzji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy swoje poprzedzające postanowienie. Organ podkreślił potrzebę sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji i wskazał na wyroki NSA: z dnia 26 marca 1993 r. sygn. akt I SA 1429/92, z dnia 4 maja 1988 sygn. akt III SA 1466/87 i z dnia 19 listopada 1991 r. sygn. akt SA/Wr 1084/91 w materii stosowania art. 113 Kpa. W ocenie organu wniosek strony o zmianę decyzji nie może zostać rozpatrzony, albowiem niniejsza sprawa dotyczy jedynie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji.
J.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Ministra Obrony Narodowej.
W skardze oraz w dodatkowych pismach zarzucił organowi naruszenie prawa procesowego - zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności nie zapewnienie mu czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu i zignorowanie pisemnego przedstawienia przez niego prawdziwych okoliczności przebiegu zawodowej służby wojskowej i zwalniania go ze służby, co mało istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzucił nieprawidłowe zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej i umyślne poświadczenie nieprawdy co do rzeczywistej daty zwolnienia. W ocenie skarżącego, Minister Obrony Narodowej działał z pełną świadomością celu dalszych skutków swojego działania.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Zgodnie z treścią art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa może być rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie uproszczonym.
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiot niniejszej sprawy dotyczy jedynie prawidłowości wydania zaskarżonego i utrzymanego nim w mocy postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej zwartej w uzasadnieniu decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2004 r.
Z materiału sprawy wynika, iż J.D. z zawodowej służby wojskowej został zwolniony z dniem [...] marca 1991 roku na podstawie rozkazu personalnego Szefa Departamentu [...] Ministerstwa Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] stycznia 1991 roku, w związku z orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. Nr [...] z dnia [...] listopada 1990 roku, która ustaliła niezdolność tego oficera do zawodowej służby wojskowej.
Realizując powyższą decyzję zwalniającą oficera z zawodowej służby wojskowej, Komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej [...] w [...] w dniu [...] marca 1991 roku rozkazem dziennym Nr [...] z dnia [...] marca 1991 roku, wydanym dla celów ewidencyjno-finansowych, stwierdził, że ww. oficer został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy oraz ubył do WKU N. z dniem [...] marca 1991 roku.
Tymczasem w uzasadnieniu decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] września 2004 r. na stronie 1 w wierszu 1 od dołu podano datę zwolnienia jako dzień [...] marca 1999 r., zamiast datę [...] marca 1991 r.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższa omyłka stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Jej oczywistość wynika z porównania wskazanej wyżej w uzasadnieniu tej decyzji daty wydania przedmiotowego rozkazu dziennego Komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej [...] w [...] - [...] marca 1991 r. Nadto data [...] marca 1999 r., jako data zwolnienia skarżącego ze służby wojskowej nie wynika z żadnego dokumentu.
Z tych też względu zastosowanie przez organ instytucji art. 113 Kpa, przewidzianej dla sprostowania oczywistych omyłek pisarskich było prawidłowe.
Skarga jest niezasadna, zaś podnoszone w niej argumenty dalece wykraczają poza ramy postępowania właściwego dla instytucji sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej i dlatego już z tej choćby przyczyny nie mogą stanowić rzeczowej polemiki z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło