II SA/Wa 1778/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przydzielającej lokal mieszkalny postanawia - wstrzymać wykonanie decyzji. Pismem z dnia 05 sierpnia 2013 r. J. Z., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], przydzielającej J. Z. lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W. o powierzchni użytkowej [...] m2, w tym mieszkalnej [...] m2. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, że aktualnie lokal, będący przedmiotem niniejszego postępowania, został protokolarnie przejęty przez organ do jego dyspozycji, co oznacza, że może on, w każdej chwili, decyzją Szefa ABW, zostać przydzielony innemu funkcjonariuszowi ABW, co, w ocenie skarżącego, jest wysoce prawdopodobne, mając na względzie deficyt lokali w służbie oraz długoletni okres oczekiwania na przydzielenie lokalu, na co zwrócił uwagę sam organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wywołując tym samym skutki trudne do odwrócenia. W odpowiedzi na skargę organ, odnosząc się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł, iż brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, powodami wstrzymania nie może być obawa o ponowny przydział lokalu "na stałe", uzasadniony powodami wskazanymi w skardze, tj. deficytem lokali mieszkalnych w ABW oraz długoletnim okresem oczekiwania na przydział lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najwcześniej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996)." – patrz: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwa Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295.). Decyzja o stwierdzeniu nieważności innej ostatecznej decyzji kwalifikuje się do wykonania, jej wykonanie oznaczać powinno zaprzestanie realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z decyzji pozbawionej w tym trybie bytu prawnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi decyzja, którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, stwierdzającą nieważność decyzji przydzielającej J. Z. lokal mieszkalny w W. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Rozpoznając wniosek Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wyżej wskazano, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W ocenie Sądu, powołane przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności prowadzą do wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania, w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie przedmiotowej decyzji i stwierdzenie jako nieważnej decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego oznacza, że organ może wykonywać wszelkie uprawnienia płynące z prawa własności lokalu mieszkalnego, objętego decyzją o przydziale lokalu, np. przydzielić ww. lokal innej osobie, uprawnionej do ubiegania się o przydział z kręgu osób, którym lokal ten może być przydzielony. W związku z powyższym może dojść do sytuacji, której skutki wykonania zaskarżonej decyzji będą trudne do odwrócenia. W przypadku uwzględnienia skargi i uchylenia rozstrzygnięć w sprawie zaszłaby konieczność ewentualnego wykwaterowania osoby, której lokal został przydzielony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.