II SA/Wa 1779/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny Ministrowi Gospodarki i Pracy za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w sprawie o sygn. akt II SA 1940-1944/03 postanawia -oddalić wniosek- Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Zgodnie z art. 55 § 1 przedmiotowej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W dniu 21 stycznia 2004 r., na podstawie powołanego wyżej art. 55 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpłynął do Sądu wniosek Z. L. o wymierzenie grzywny Ministrowi Gospodarki i Pracy za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. akt II SA 1940-1944/03. Analiza przedmiotowego wniosku i akt sprawy o sygn. akt II SA 1940-1944/03, której wniosek dotyczy wskazuje, iż skarga Z. L. z dnia 6 maja 2003 r. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] oraz postanowienie z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu 9 czerwca 2003 r. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej udzielił odpowiedzi na skargę w dniu 23 czerwca 2003 r. W konsekwencji należy uznać, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek przekazując skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy w ustawowym terminie, a zatem wniosek Z. L. jest niezasadny. I z tych powodów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.