II SA/Wa 1781/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 30 sierpnia 2016 r. K. J. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci biuletynów prawnych Komendy Głównej Policji oznaczonych nr [...] i [...]. W odpowiedzi na ww. wniosek pismem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Naczelnik Wydziału Prezydialnego KWP w K. poinformował K. J., że KWP w K. nie posiada biuletynów prawnych Komendy Głównej Policji oznaczonych nr [...] i [...], wskazując, aby wnioskodawca zwrócił się ze stosownym wnioskiem do KGP, jako wydawcy przedmiotowego periodyku. Po otrzymaniu ww. pisma, K. J. złożył zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. na niezałatwienie sprawy zgodnie z prawem. Komendant Wojewódzki Policji w K., w odpowiedzi na ww. zażalenie, pismem z dnia [...] września 2016 r. nr [...], podpisanym przez Naczelnika Wydziału Prezydialnego KWP w K., poinformował K. J., że zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji. Gdy organ nie posiada informacji publicznej, o której udostępnienie wnosi wnioskodawca, powinien poinformować o tym w zwykłym piśmie. Skierowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej do organu niedysponującego wnioskowaną informacją nie skutkuje przekazaniem go zgodnie z właściwością na podstawie art. 65 § 1 kpa. Pismem z dnia [...] września 2016 r. K. J. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z odwołaniem od "decyzji" KWP w K. z dnia [...] września 2016 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie w całości. KWP w K. pismem z dnia [...] września 2016 r. przekazał odwołanie ww. do Komendanta Głównego Policji. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na odwołanie K. J. od "decyzji" KWP w K. z dnia [...] września 2016 r. nr [...], pismem z dnia [...] października 2016 r. nr [...], podpisanym przez Naczelnika Wydziału ds. Parlamentarnych i Informacji Publicznej, poinformował stronę, że pismu KWP w K. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] nie można przypisać cech decyzji administracyjnej w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Pismem tym nie odmówiono udostępnienia informacji publicznej lecz wyłącznie poinformowano, że w sprawach realizowanych na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: udip) przepisy kpa nie znajdują zastosowania, za wyjątkiem przypadków określonych w art. 16 tej ustawy. W ocenie KGP, skoro w ramach realizacji sprawy przez KWP w K. nie inicjowano postępowania administracyjnego, to błędne jest twierdzenie wnioskodawcy jakoby od zwykłej czynności materialno-technicznej, jaką jest odpowiedź na wniosek, przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania od decyzji administracyjnej. Tym samym, zdaniem KGP, nie ma podstaw, aby w przedmiotowej sprawie zainicjować postępowanie odwoławcze ani też zastosować przepisy kpa, z uwagi na fakt, że materia sprawy dotyczy wyłącznie czynności materialno-technicznej dokonanej przez KWP w K. na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Po otrzymaniu ww. pisma K. J., pismem z dnia 07 października 2016 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "decyzję" Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji podtrzymał dotychczasowe stanowisko organu zaprezentowane w sprawie. Pełnomocnik organu stwierdził, że mając na uwadze dotychczasowy przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie, skarga K. J. jest faktycznie skargą na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy powinna zostać oddalona jako oczywiście bezzasadna. Po otrzymaniu odpowiedzi na skargę, skarżący pismem z dnia 27 października 2016 r. poinformował Sąd, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż w sprawie nie wydano decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. K. J. wskazał, iż skarży "decyzją" Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Wyjaśnić należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również Kodeks postępowania administracyjnego i inne procedury administracyjne, nie zawierają definicji decyzji. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przez decyzję rozumie się każdy, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego przepisu prawa, władczy i jednostronny akt organu administracji, rozstrzygający konkretną sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej (Patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 25.). W ocenie Sądu, pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] nie posiada przedstawionych wyżej cech niezbędnych dla zakwalifikowania go jako decyzja administracyjna. Pismo to stanowi jedynie odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] września 2016 r., którym skarżący odwołał się od pisma KWP w K. z dnia [...] września 2016 r. nr [...]. Nie posiada ono cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, a jedynie informację w kwestii pisma skarżącego z dnia [...] września 2016 r. Nie można zatem poczytywać zawartych w nim stwierdzeń jako rozstrzygnięcia w sprawie dostępu do informacji publicznej. W związku z powyższym skarga wniesiona na tego rodzaju pismo, niemieszczące się w podanym wyżej zakresie określonym przez art. 3 ppsa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wyjaśnić należy, iż do postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nie stosuje się, co do zasady przepisów kpa. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej, złożony w trybie udip nie wszczyna bowiem postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 2 udip, przepisy kpa stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to, że przepisy kpa nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie udip. Na podstawie udip udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, czy też, że organ nie posiada żądanej informacji publicznej, następuje pismem, bez szczególnej formy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.