II SA/Wa 1782/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie przekazania wniosku według właściwości oddala skargę. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 123, art. 126 oraz art. 144 kpa, § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczególnych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884), uchylił postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w sprawie przekazania wniosku M. S. do rozpatrzenia Komendantowi Powiatowemu Policji w G. według właściwości. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu [...] marca 2009 r. M. S. emeryt policyjny wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w G. z wnioskiem o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2009 wraz z odsetkami. W odpowiedzi Komendant Powiatowy Policji w G. pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. poinformował wnioskodawcę, iż brak jest podstaw prawnych do realizacji przedmiotowego świadczenia. Z uwagi na powyższe, wnioskodawca pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] o naliczenie i wypłatę przedmiotowego równoważnika pieniężnego. Komendant Wojewódzki Policji [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], przekazał powyższy wniosek do rozpatrzenia Komendantowi Powiatowemu Policji w G. według właściwości. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. S. wskazał, iż wniosek złożony do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], należało potraktować jako zażalenie na odpowiedź Komendanta Powiatowego Policji w G. Stąd też, niezrozumiałe dla niego jest działanie organu. Ponadto wniósł o podjęcie czynności zmierzających do naprawienia wyrządzonej szkody i wypłaty żądanego świadczenia. Komendant Główny Policji w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2009 r. nr [...] uchylającego postanowienie organu I instancji wskazał, iż wniosek strony z dnia [...] kwietnia 2009 r. został skierowany do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], a z jego treści wyraźnie wynika, iż strona jest niezadowolona z odpowiedzi, jakiej udzielił jej Komendant Powiatowy Policji w G. Okoliczności te oraz fakt, iż komendant wojewódzki sprawuje nadzór nad podległymi jednostkami – komendantami powiatowymi, wskazuje na potrzebę udzielenia odpowiedzi M. S. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości jako naruszającego prawo. Ponadto stwierdził, iż działanie organów Policji zmierza do odmowy naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, co nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę uznać należy za niezasadną. Zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.), Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem, skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia oceny legalności postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] i wskazania tego organu jako właściwego do rozpoznania odwołań od decyzji wydawanych przez Komendanta Powiatowego Policji w G. Istota tej sprawy sprowadzała się więc do ustalenia tego, jaki organ jest nadrzędny nad Komendantem Powiatowym Policji w G. W ocenie Sądu, Komendant Główny Policji dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Zasadnie uznał, iż pismo skarżącego skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] należy zakwalifikować jako rodzaj odwołania od pisma wydanego w toku postępowania administracyjnego przez Komendanta Powiatowego Policji w G. Skarżący zawarł w nim bowiem negatywną ocenę treści odpowiedzi otrzymanej od Komendanta Powiatowego Policji w G. Trafnie również Komendant Główny Policji wskazał, iż organem nadrzędnym nad Komendantem Powiatowym Policji w G. jest Komendant Wojewódzki Policji [...]. Organ nadrzędny jest zaś właściwy do rozpoznania odwołania. Wobec powyższego należy pozytywnie ocenić skarżone postanowienie stwierdzając, że prawidłowo określono organ nadrzędny władny do rozpoznawania odwołań od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w G. Co zaś się tyczy pozostałych zarzutów zawartych w niniejszej skardze to wskazać należy, iż pozostają one w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. Jak już bowiem wskazano na wstępie niniejszego uzasadnienia, przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest ocena postanowienia Komendanta Głównego Policji o przekazaniu odwołania według właściwości. Stąd, w sytuacji gdy niniejsze postępowanie dotyczy jedynie właściwości, gdyż taki przedmiot sprawy określił skarżący w złożonej skardze, to Sąd nie miał podstaw prawnych do tego, aby oceniać merytorycznie wniosek skarżącego o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont mieszkania. Sąd ma bowiem umocowanie wyłącznie do oceny skarżonego postanowienia i tylko w jego ramach merytorycznych może się poruszać. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie dopatrując się naruszeń przepisów prawa w skarżonym postanowieniu, orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).