II SA/Wa 1789/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 04 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1789/13 o oddaleniu wniosku o wyłączeniu sędziego w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: - przywrócić termin do wniesienia zażalenia - Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego tego Sądu S. P. od orzekania w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 stycznia 2014 r. Następnie w dniu 12 lutego 2014 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W treści wniosku wyjaśnił, iż w dniu 8 lutego 2014 r. z kancelarii adwokackiej odebrał list, w którym załączone było postanowienie Sądu wraz ze stanowiskiem pełnomocnika procesowego o braku podstaw do złożenia żażalenia na wskazane postanowienie. Dalej wskazał, że ustanowiony w sprawie z urzędu pełnomocnik wcześniej nieskontaktował się z nim, i dopiero po otrzymaniu danej przesyłki dowiedział się o fakcie, że Sąd postanowiem z dnia 20 stycznia 2014 r. oddalił jego wniosek o wyłączenie sędziego, a termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływa z dniem 3 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 270 ze zm) powoływanej dalej jako p.p.s.a. przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 4 października 2000r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 roku, w sprawie o sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). Wskazać należy, że skarżący zachował 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, bowiem o treści postanowienia dowiedział się w dniu 8 lutego 2014 r., zaś przedmiotowy wniosek złożył w dniu 12 lutego 2014 r. Jednocześnie strona dopełniła czynności, której uchybiła, bowiem do wniosku załączyła zażalenie. W ocenie Sądu, w świetle wyżej powołanych norm prawnych, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jest uzasadniony. Okoliczności w nim przedstawione, należycie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.