II SA/Wa 1789/13

Przewodniczący: Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu 19 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych zarządza: - odmówić sprostowania protokołu rozprawy - Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1789/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. C. K. zażądał sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 19 stycznia 2017 r. Skarżący stwierdził, że wniósł miedzy innymi o dodanie do treści protokołu, iż po wypowiedzi pełnomocnika z urzędu Sąd odmówił mu możliwości odniesienia się do jego wypowiedzi. Poprosił Sąd o dodanie ww. stwierdzenia jednak sędzia Ewa Grochowska – Jung powiedziała, że to Sąd decyduje o tym co jest notowane w protokole rozprawy. Skarżący wniósł również o umieszczenie w protokole jego oświadczenia o tym, że w dniu 30 czerwca 2012 r. wysłał ze swojego konta aplikację na www. pracuj.pl. Wniósł o zamieszczenie w protokole faktu, że sędzia Lipiński przerwał jego wypowiedz i stwierdził, że jest nie na temat. Skarżący wniósł o dodanie do protokołu stwierdzenia, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest wysłanie aplikacji w dniu 30 czerwca 2012 r. ale brak dopełnienia obowiązków informacyjnych. Wniósł o dodanie, że gdy zwrócił Sądowi uwagę na jego liczne błędy w przedstawieniu stanu sprawy, Sędzia natychmiast przerwał jego wypowiedz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 103 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej ppsa, strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Sprostowanie oznacza poprawienie, skorygowanie tego, co zostało w protokole zapisane. Może nastąpić przez zmianę określonej treści na inną lub wykreślenie określonego fragmentu. Uzupełnienie natomiast oznacza dodanie jakiejś treści, która nie została uwzględniona. Uzupełnienie czyni protokół zupełnym i kompletnym (B. Dauter, Komentarz do art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex). Przechodząc do oceny zasadności wniosku skarżącego należy wyjaśnić, że w art. 101 § 1 ppsa zostały wymienione konieczne elementy, jakie winien zawierać protokół rozprawy. Zgodnie z tym przepisem protokół powinien zawierać: 1)oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności; 2)przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze; 3)czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Protokół podpisują przewodniczący i protokolant (art. 101 § 2 ppsa). Treść protokołu rozprawy z dnia 19 stycznia 2017 r. odpowiada wymogom stawianym w art. 101 § 1 ppsa, jest zupełna i kompletna oraz odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu. W przedmiotowym protokole zawarto także najbardziej istotne wnioski i twierdzenia stron. Nadmienić należy, że w orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że protokół rozprawy nie służy odzwierciedleniu wszystkich oświadczeń i twierdzeń stron wypowiedzianych na rozprawie w dosłownym i szczegółowym ich brzmieniu. Żądanie uzupełnienia protokołu przez podanie w nim wszystkich uwag strony, wypowiadanych na rozprawie nie znajduje uzasadnienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1970 r., III CRN 323/69, Lex nr 6676, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2009r., I OSK 889/08, postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2011r., I OSK 1706/10, Lex nr 783716, postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2011r., II GZ 185/11, Lex nr 1081667). Zamieszczenie w treści przedmiotowego protokołu najistotniejszych wniosków i twierdzeń skarżącego w sposób zwięzły i czytelny, zamiast ich dosłownej wersji nie świadczy o wadliwości protokołu (patrz także T. Woś. H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, s. 352, B. Dauter w Komentarzu do art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 103 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.