II SA/Wa 1789/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: przyznać C. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. C. K. złożył w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym i od dłuższego czasu ma problem ze znalezieniem pracy. Podał, że jego jedyny dochód stanowi kwota z tytułu najmu mieszkania w wysokości 550 zł brutto miesięcznie. Podniósł, że uzyskiwana kwota nie pokrywa stałych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, w tym opłat za gaz i energię elektryczną, zakupem koniecznych leków, a także jedzenia i środków czystości, dlatego jest zadłużony, a jego zadłużenie ciągle rośnie. Ponadto oświadczył, że posiada mieszkanie w [...] o powierzchni 31,06 m2 oraz w [...] o powierzchni 25,80 m2, które wynajmuje. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja finansowa skarżącego jest trudna. Uzyskiwane dochody nie pokrywają koniecznych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania oraz z zakupem podstawowych artykułów żywnościowych. Biorąc również pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (wpis od skargi wynosi 200 zł), a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.