II SA/Wa 1789/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku postanawia: umorzyć postępowanie sądowe J. P., pismem z dnia 2 października 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Skarżąca pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. cofnęła skargę, a w ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne, gdyż w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Sąd z tych względów, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak postanowieniu.