II SA/Wa 179/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na pismo Zastępcy Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi o zasadności uiszczania opłat za korzystanie z internatu i wydania zawiadomienia o wymiarze opłat za to zakwaterowanie postanawia odrzucić skargę. Ppłk M. L. w piśmie z dnia 13 października 2006 r. skierowanym do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nazwanym: "I. odwołanie od zawiadomienia z dnia 11.03.2005 r. w sprawie wysokości opłat za korzystanie z internatu, kwatery internatowej; II. odwołanie od zawiadomienia z dnia 1.04.2005 r. w sprawie wysokości opłat za korzystanie z internatu; III. zażalenie na niezałatwienie sprawy w postaci odmowy wydania decyzji o wysokości opłat za korzystanie z internatu w okresie od 25.01.2005 r. do 10.03.2005 r." wniósł o wydanie zawiadomienia o wymiarze opłat za zakwaterowanie tymczasowe w internacie przy ul. [...] w K. za okres od 25 stycznia 2005 r. do 10 marca 2005 r. w oparciu o rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie zakwaterowania tymczasowego i odpłatności za to zakwaterowanie (Dz. U. z 2005 r., Nr 4 poz. 19) oraz uchylenie zawiadomień w sprawie wysokości opłat za korzystanie z internatu z dnia 11 marca 2005 r. i z dnia 1 kwietnia 2005 r. jako sprzecznych z obowiązującym prawem. Pismem z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] Zastępca Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, odpowiadając na powyższe wystąpienie, przedstawił wnioskodawcy obowiązujący stan prawny w zakresie ponoszenia opłat za korzystanie z internatu, w szczególności wskazał na brak podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie objętym wnioskiem oraz poinformował o wysokości zadłużenia z tytułu korzystania z internatu przy ul. [...] w K. i obowiązku uregulowania zaległych należności. M. L. w dniu 13 grudnia 2006 r. wniósł skargę na powyższe pismo Zastępcy Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w doktrynie utrwalił się pogląd, że pismo organu administracyjnego zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej decyzją administracyjną należy uznać za decyzję, mimo iż nie posiadają one w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należą: 1) oznaczenie organu wydającego decyzję, 2) wskazanie jej adresata, 3) wskazanie rozstrzygnięcia w sprawie, 4) podpis osoby reprezentującej organ administracji. Jak wynika z treści zaskarżonego pisma Zastępcy Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2006 r. nie zawiera ono rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, a jedynie informuje zainteresowanego o zasadności obowiązku uiszczania opłat za korzystanie z internatu przy ul. [...] w K. i wydania zawiadomienia o wymiarze opłat za to zakwaterowanie. Zatem przedmiotowe pismo nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107 k.p.a. i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 marca 2002 r., sygn. akt II SA 2213/01 (publik. LEX nr 157973) wraził pogląd, że treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną, jednak pod warunkiem, że zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji. Nie jest natomiast decyzją administracyjną pismo informujące stronę o niemożności załatwienia sprawy bez zawartego w nim rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie (osnowa) jest kwintesencją decyzji, wyraża bowiem rezultat stosowania normy prawa do konkretnego wypadku i w kontekście okoliczności sprawy. Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.