II SA/Wa 179/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 179/11 odrzucające skargę R. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia -odrzucić zażalenie- Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przewidziane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a ponadto na postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 173 powołanej ustawy, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zaskarżone przez R. S. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 179/11 o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie. W związku z tym, od postanowienia tego przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, o czym Sąd prawidłowo pouczył pełnomocnika skarżącej – K. S. Strona pouczona została również o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 10 lutego 2011 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika niebędącego radcą prawnym ani adwokatem, złożyła zażalenie na wymienione wyżej postanowienie kończące postępowanie. Strona skarżąca dokonała zatem – wbrew pouczeniu – wyboru niewłaściwego środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie ma podstaw, aby wniesiony w niniejszej sprawie środek odwoławczy traktować odmiennie niż określił to pełnomocnik skarżącej. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.