II SA/Wa 1790/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. z dnia 1 grudnia 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia z rzeczy i osób lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla J. J. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. J. J. wnioskiem z dnia 1 grudnia 2010 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści wniosku uzupełnionego dodatkowym oświadczeniem z dnia 2 lutego 2011 r. oraz złożonymi do Sądu, w wykonaniu wezwania z dnia 30 grudnia 2010 r., dokumentami źródłowymi wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący oświadczył, że środki na zakup żywności uzyskuje od najbliższej rodziny – braci i syna. Ponadto, odnosząc się do treści wezwania z dnia 30 grudnia 2010 r., skarżący oświadczył, że na posiadanym rachunku bankowym nie posiada żadnych oszczędności, a z żoną pozostaje od ponad czterech lat w faktycznej separacji i obowiązuje go małżeńska umowa rozdzielności majątkowej. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie osiąga żadnego dochodu, a w zakresie podstawowych kosztów utrzymania korzysta z pomocy osób bliskich. Oceniając zatem wykazaną sytuację majątkową i możliwości płatnicze skarżącego w świetle przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie należy stwierdzić, że J. J. nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny, a tym samym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.