II SA/Wa 1791/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. przedstawicielki ustawowej małoletniego B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi A. P. przedstawicielki ustawowej małoletniego B. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. P. reprezentowanego przez A. P. adwokata z urzędu, 3. odmówić ustanowienia radcy prawnego. A. P. przedstawicielka ustawowa małoletniego syna B. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacji zawartych w dokumentach znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego ustalono, co następuje. Wnioskodawczyni we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z małoletnim uczącym się synem B. oraz pełnoletnim synem M., który jest osobą bezrobotną. Syn nie uzyskuje zasiłku dla bezrobotnych od dnia 8 sierpnia 2011 r. (ustalenie dokonane na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta z dnia 1 czerwca 2011 r. znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego). Dotychczasowa wysokość uzyskiwanego zasiłku wynosiła 525,27 zł netto. Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2265,88 zł brutto miesięcznie. Z zaświadczenia pracodawcy z dnia 8 czerwca 2011 r. znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że w maju wynagrodzenie strony wyniosło 2216,52 zł brutto. Na konto pracownika przekazano, po dokonaniu potrąceń w wysokości 1052,05 zł, kwotę 1164,47 zł netto. Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym stanowią: opłata za mieszkanie 520 zł, energia elektryczna 156 zł, gaz 56 zł, leki 100 zł. Wnioskodawczyni i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają majątku. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu wnioskodawca z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.). Strona wykazała, że spełnia ustawową przesłankę. Rodzina utrzymuje się aktualnie wyłącznie z wynagrodzenia za pracę skarżącej w wysokości 2265,88 zł brutto miesięcznie. Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym wynoszą łącznie około 830 zł. Do dyspozycji 3-osobowej rodziny pozostaje zatem kwota około 400 zł. Wnioskodawczyni i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych oszczędności. Strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia. W związku z ustanowieniem adwokata, brak jest podstaw, aby ustanowić radcę prawnego. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono, jak w punkcie 3 postanowienia.