II SA/Wa 1793/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska Janusz Walawski (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2015 r. sprawy ze skargi B. B. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy najmu lokalu mieszkalnego z zasobu [...] postanawia: odrzucić skargę. B.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na naruszenie interesu prawnego obywatela przez podjęcie decyzji w sprawie lokalowej z naruszeniem prawa i naruszeniem zasady zaufania obywatela do Państwa oraz negatywną odpowiedź Urzędu Dzielnicy [...] na wezwanie do usunięcia tego naruszenia niezgodne z aktami prawnymi i wzajemnymi ustaleniami". Skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi przez: a) oznaczenie organu, którego działalność lub bezczynność skarga dotyczy; b) wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. W piśmie procesowym z dnia 29 października 2014 r. skarżąca podała, że: - skarga dotyczy nie zgodnej z prawem i wbrew prawu działalności Zarządu Dzielnicy [...] W. w latach 2000 – 2014, tj. całokształtu bezprawnych działań Urzędu Dzielnicy [...] , wobec przedstawionych faktów; - w szczególności bezprawnie podjętą uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. i kolejna, podjętą po jej odwołaniu od pierwszej nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Skarżąca wniosła o nakazanie Zarządowi Dzielnicy [...] W.: 1. wycofanie z Sądu żądania zapłaty bezprawnie naliczanego zadłużenia oraz o przyznanie należnego odszkodowania za straty moralne i zdrowotne; 2. ponowne podpisanie, bezprawnie rozwiązanej umowy najmu bez żądania spełnienia kolejnych "kryteriów", którym nie podlega; 3. w sytuacji przymusowej, tj. sprzedaży nieruchomości, na której znajduje się budynek przy ul. [...], przedstawienie propozycji lokalu zastępczego o odpowiednim standardzie i zgodnie z prawem. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] W. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podano, że zasadniczym przedmiotem skargi jest uchwała nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lipca2014 r. w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem przez Zarząd Dzielnicy [...] W. uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie rozpatrzenia wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego w części dotyczącej odmowy zakwalifikowania wniosku skarżącej. Uchwała nr [...] nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), które podlegają kontroli sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała nie stanowi rozstrzygnięcia organu samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej. Uchwała ta jest jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i w związku z tym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu przez ten sąd. Natomiast uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Zarządu Dzielnicy [...] W. odmówiono skarżącej zakwalifikowania wniosku o najem lokalu mieszkalnego wobec niespełnienia kryterium określonego w § 4 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy. Uchwała ta jest zgodna z obowiązującym prawem. Niezależnie od powyższego w ocenie organu kwestie podnoszone przez skarżącą w skardze mają charakter cywilny i nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu 12 listopad 2013 r. złożyła w Urzędzie Dzielnicy [...] W. wniosek o ponowne zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...], wypowiedzianej w 2007 r. Wniosek został rozpatrzony przez Zarząd Dzielnicy uchwałą z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] podjętą na podstawie § 24 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm.), którą postanowiono nie wyrazić zgody na zawarcie ze skarżącą umowy najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Kwestię dopuszczalności wnoszenia skarg do sądów administracyjnych na uchwały jednostek samorządu terytorialnego w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08. NSA wskazał, że takie uchwały, niebędące decyzjami administracyjnymi, są aktami z zakresu administracji publicznej i kończą pierwszy etap postępowania przy udzielaniu pomocy mieszkaniowej przez gminę. Działanie organu wykonawczego jednostki samorządowej, w tym przypadku zarządu dzielnicy, nie stanowią oferty zawarcia umowy najmu, ani podjęcia negocjacji i nie mają charakteru cywilnoprawnego, a jedynie charakter administracyjnoprawny. Takie uchwały rozstrzygają o tym, czy określonej osobie może być przyznana pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Dopiero po skierowaniu przez zarząd dzielnicy do zawarcia umowy najmu lokalu następuje drugi etap postępowania, w którym wnioskodawca zawiera z zarządcą nieruchomości umowę najmu konkretnego lokalu i ten etap, z uwagi, że kończy go zawarcie umowy, ma już zdecydowanie charakter cywilnoprawny. W przedmiotowym postępowaniu zakończonym zaskarżoną uchwałą nie rozstrzygano kwestii przyznania pomocy w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych skarżącej, a decydujące znaczenie w sprawie miała wola skarżącej, która wniosła o ponowne zawarcie umowy najmu lokalu, w którym zamieszkuje. Dokonanie takiej czynności nie wynika zaś z zakresu władztwa publicznego, a pozostaje w kompetencjach organu gminy wynikających z faktu bycia właścicielem przedmiotowych lokali. Organ rozstrzygał o woli zawarcia ze skarżącą kolejnej umowy najmu, przez co należy uznać, że sprawa ma charakter cywilnoprawny. W ocenie Sądu, skarga na przedmiotową uchwałę nie jest skargą na akt mieszczący się w granicach właściwości sądów administracyjnych określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) i tego względu skargę na podstawie art. 58 § 1 powołanej powyżej ustawy należało ją odrzucić.