II SA/Wa 1794/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi G. B. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia rozkazów personalnych w sprawie przyznania dodatków za znajomość języków obcych postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - W dniu 4 września 2012 r. adwokat P. J. wskazując, iż działa w imieniu G. B.j, wniósł za pośrednictwem Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny tego organu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia rozkazów personalnych w sprawie przyznania dodatków za znajomość języków obcych. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające adwokata P. J. do reprezentowania G. B. "we wszelkich sprawach z zakresu administracji publicznej przed jednostkami samorządu terytorialnego, instytucjami, przedsiębiorstwami, organami administracyjnymi I i II stopnia oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym". Pismem z dnia 19 października 2012 r. Sąd wezwał adwokata P. J. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd poinformował jednocześnie, że dołączone do skargi pełnomocnictwo nie upoważnia do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wezwanie to zostało doręczone adwokatowi P. J. w dniu 2 listopada 2012 r. W dniu 12 listopada adwokat P. J. złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Do wniosku tego dołączone zostało pełnomocnictwo upoważniające wymienionego wyżej adwokata do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że z uwagi na okres świąteczny i zaplanowane wcześniej wyjazdy poza miejsce zamieszkania oraz fakt, iż w dniach od 5 listopada do 9 listopada 2012 r. miał liczne obowiązki, w tym połączone z wyjazdami poza L., do znacznie oddalonych miejscowości, nie miał możliwości spotkania się ze swoją mocodawczynią. Nie miał zatem możliwości wyjaśnienia skarżącej, dlaczego konieczne jest udzielenie kolejnego pełnomocnictwa i w związku z tym nie mógł uzupełnić braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Pełnomocnik skarżącej wskazał jednocześnie, że wcześniejsze pełnomocnictwo nie było kwestionowane przez organ przyjmujący skargę tj. Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Art. 87 § 2 cytowany ustawy stanowi, iż we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącej wniósł dniu 12 listopada 2012 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zaś w dniu 9 listopada 2012 r. W tej sytuacji należy stwierdzić, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu, w którym wniosek ten został wniesiony, tj. w dniu 12 listopada 2012 r. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu, został wniesiony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 powołanej ustawy. Rozpatrując wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. W ocenie Sądu, wskazane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności nie uprawdopodobniają, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było w niniejszej sprawie niezawinione. Argumentacja pełnomocnika skarżącej sprowadza się w istocie do braku czasu na wykonanie wezwania Sądu w terminie, który spowodowany był okresem świątecznym oraz innymi obowiązkami pełnomocnika i wyjazdami poza miejsce prowadzenia kancelarii. Takie przedstawienie przeszkód w zachowaniu terminu nie uprawdopodabnia, iż pełnomocnik skarżącej nawet przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wykonać wezwania Sądu w terminie. Podnoszone okoliczności są opisane w sposób bardzo ogólny, a przez to nie pozwalają przyjąć, iż pełnomocnik skarżącej nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Należy zauważyć, że dniem ustawowo wolnym od pracy jest dzień 1 listopada. Wezwanie Sądu z dnia 19 października 2012 r. zostało zaś doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2012 r. Termin na wykonanie wezwania (od dnia 2 listopada 2012 r. do dnia 9 listopada 2012 r.) nie został więc przerwany żadnym dodatkowym dniem wolnym od pracy, co mogło by utrudnić wykonanie wezwania Sądu. Pełnomocnik skarżącego nie wyjaśnił też, jakiego rodzaju "liczne obowiązki" uniemożliwiły mu wykonanie wezwania w terminie. Sąd w tej sytuacji nie może przyjąć, iż te inne obowiązki były na tyle istotne, oraz że wymagały takiego zaangażowania czasu i środków, iż niemożliwym było poinformowanie skarżącej o treści wezwania Sądu (choćby telefoniczne) i przyjęcie od niej nowego dokumentu pełnomocnictwa, a następnie przesłanie go do Sądu. Powyższe okoliczności zdaniem Sądu wskazują, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło na skutek przeszkód, które były możliwe do przezwyciężenia. Uchybienie terminu do dokonania powyższej czynności miało zatem charakter zawiniony. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.