II SA/Wa 1795/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie WSA Adam Lipiński Janusz Walawski (spr.) Protokolant Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2010 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oddala skargę Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 145a oraz art. 150 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] o zwolnieniu D. P. z zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż ww. pismami z dnia 7 stycznia 2009 r. i z dnia 17 marca 2009 r. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o wycofanie wypowiedzenia i przeniesienie do rezerwy kadrowej oraz o uchylenie ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] września 2008 r. nr [...] o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej. Wnioskodawca w dniu 3 kwietnia 2009 r. został wezwany do sprecyzowania swojego wniosku. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2009 r. D. P. podał, iż wniosek złożył w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt Kp 2/08 i wskazał na art. 145a Kpa. Zgodnie z tym przepisem, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie, na które wskazał ww. weszło w życie w dniu 25 listopada 2008 r., natomiast D. P. wniosek o wznowienie postępowania złożył w dniu 16 stycznia 2009 r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 145a Kpa. Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania, działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą, gdyż w ocenie organu została ona wydana na właściwej podstawie prawnej, a tym samym nie ma przesłanek do jej uchylenia. Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi wniesionej przez D. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze ww. zarzucił, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 2 i art. 32 Konstytucji RP oraz art. 8 i art. 9 Kpa. Skarżący, w związku z podniesionymi zarzutami, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem obowiązującym w dniu jego wydania. Na wstępie należy wyjaśnić, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową, która ma na celu umożliwienie prawnej możliwości wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej. Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643) wprowadziła nowy przepis do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), tj. art. 145a, w następującym brzmieniu: "Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego". Żądanie wznowienia postępowania na podstawie powyżej przytoczonego przepisu powinno spełniać określone w nim warunki, tj. zaistnienie przesłanki określonej w § 1 i zachowanie terminu, o którym mowa w § 2 powołanego przepisu. Utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu, do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, albowiem wszczęcie takiego postępowania na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 976/05, LEX nr 275519). Z akt sprawy wynika, iż skarżący swój wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej złożył w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt Kp 2/08. Jednakże wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 145a Kpa. Dniem wejścia w życie przedmiotowego wyroku Trybunału Konstytucyjnego był dzień jego publikacji w Monitorze Polskim z dnia 25 listopada 2008 r. (M. P. Nr 89, poz. 780), natomiast skarżący wnioski o wznowienie postępowania administracyjnego złożył w dniu 7 stycznia 2009 r. i w dniu 17 marca 2009 r., natomiast termin do ich (jego) złożenia upływał w dniu 29 grudnia 2008 r. Jednocześnie na podkreślenie zasługuje fakt, iż wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną jest zasadny, o ile Trybunał Konstytucyjny w wyroku orzekł o niekonstytucyjności aktu prawnego, na podstawie którego została wydana decyzja. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Odnosząc się do innych zarzutów podniesionych w skardze, w ocenie Sądu nie mogły zostać one uwzględnione, gdyż nie odnosiły się do zaskarżonej decyzji, a dotyczyły one okoliczności związanych, zdaniem skarżącego, z decyzją o jego zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało skargę oddalić.