II SA/Wa 1796/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Eugeniusz Wasilewski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r. sprawy ze skargi Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazania spełnienia obowiązku informacyjnego poprzez podanie treści danych osobowych - oddala skargę - Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 12 pkt 2, art. 18 ust. 1 pkt 1, art. 22 i art. 33 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie wniosku M. P., o cyt.: "nakazanie Woj. Urzęd. Statystycz. w B. udostępnienia mi wglądu do moich (własnych) danych osobowych spisanych przez rachmistrza spisowego", których administratorem jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynął wniosek M. P. o: "nakazanie Woj. Urzęd. Statystycz. w B. udostępnienia mi wglądu do moich (własnych) danych osobowych spisanych przez rachmistrza spisowego, bo mam zastrzeżenia czy one zostały spisane i zaewidencjonowane zgodnie z tym co podawałem (...)". Wnioskujący wskazał, że na początku czerwca zadzwonił na infolinię, aby sprawdzić zgodność swoich danych. Stosownie do uzyskanej informacji skontaktował się telefonicznie z właściwym terytorialnie Wojewódzkim Urzędem Statystycznym w B., którego pracownik wyjaśnił, że w tym celu konieczne jest osobiste stawiennictwo w urzędzie. Pan P. stawił się w Urzędzie Statystycznym w dniu [...] czerwca 2011 r. Wówczas, kierownik odpowiedzialna za te informacje po wyświetleniu i wejrzeniu w jego dane osobowe zapisane w arkuszu spisowym stwierdziła że nie może pozwolić na ich wgląd. Następnie poinformowano go, że takowe dane mogą mu być udostępnione pod warunkiem, że zwróci się na piśmie. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący zwrócił się do ww. organu z prośbą o "udostępnienie mu danych osobowych". W odpowiedzi z dnia [...] lipca 2011 r. Dyrektor ww. urzędu odmówił Panu P. udostępnienia ww. informacji z uwagi na art. 10 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. nr 88, poz. 439 ze zm.). Zaznaczono: "Zapis ten jest jednoznaczny i nie przewiduje żadnych wyjątków (nawet jeśli występuje o nie osoba, której te dane dotyczą)". Jednocześnie zapewniono wnioskującego, że "po analizie Pana formularza spisowego, nie stwierdzono żadnych rozbieżności pomiędzy danymi deklarowanymi przez niego podczas wizyty rachmistrza oraz podczas jego osobistej wizyty w Urzędzie Statystycznym w B., a zapisami znajdującymi się w formularzu spisowym". Generalny Inspektor poinformował wnioskującego o treści art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych, zwanej dalej też ustawą, w którym określeniem "prawo dostępu do treści swoich danych" zastąpiono wcześniejsze "prawo wglądu do swoich danych", co przesądza o tym, iż osoba, której dane dotyczą, nie ma prawa fizycznego wglądu do nośników danych (tradycyjnych lub informatycznych), lecz tylko dostęp do treści informacji, który może być realizowany na różne sposoby, przykładowo za pomocą monitora ekranowego. Ponadto podano, że w myśl art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy, każdej osobie przysługuje prawo do kontroli przetwarzania danych, które jej dotyczą, zawartych w zbiorach danych, a zwłaszcza prawo m. in. do podania w powszechnie zrozumiałej formie treści tych danych. W odpowiedzi skarżący, uzupełniając skargę, wskazał, że prosi o wydanie stosownej decyzji "w sprawie dostępu do treści danych na mój temat a konkretnie co zostało zapisane w rubryce 1. Wyznanie i 2. Narodowość". Pan P. podkreślił, że umożliwienie powyższego "za pomocą monitora ekranowego" w zupełności go zadowoli. W celu rozpatrzenia wniosku Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych przeprowadził w sprawie postępowanie administracyjne. W wyjaśnieniach przedstawionych w piśmie Dyrektora Gabinetu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] listopada 2011 r. wskazano, że prace spisowe na rzecz realizacji narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań prowadzone były na podstawie: rozporządzenia Nr 763/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań (Dz. U. UE nr L 218 z dnia 13 sierpnia 2008 r.), ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. (Dz. U. nr 47, poz. 277) i ustawy o statystyce publicznej. Wskazano, że Prezes GUS dane osobowe uzyskane podczas ww. spisu przetwarza na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, zezwalającego na przetwarzanie danych osobowych, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Wskazano, że takie obowiązki zostały nałożone przepisami ww. ustaw. Zakres przetwarzanych danych osobowych określa załącznik nr 1 do ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r., natomiast zbiór danych to "Baza Danych NSP 2011"', zgłoszona do rejestracji GIODO w dniu 31 marca 2010 r. Podano, że celem przetwarzania danych w ww. zbiorze jest "dopełnienie obowiązków określonych w przepisach prawa, stworzenie podstawy i warunków do wywiązania się Prezesa GUS (jako centralnego organu administracji rządowej właściwego w sprawach statystyki) ze zobowiązań Polski wynikających z art. 16 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r., art. 5 ust. 2 i 5 oraz art. 6" ww. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady. W wyjaśnieniach Prezesa GUS zaznaczono, że dane pozyskane w ramach NSP 2011 zostały "zebrane w ściśle określonym ustawowo celu, a Prezes Głównego Urzędu Statystycznego został zobowiązany do zapewnienia ich ochrony i zgodnego z prawem przetwarzania. Z uwagi na zakres pozyskanych danych wymogi prawne stawiane służbom statystyki publicznej są niezwykle rygorystyczne, a szczególny nacisk został położony na zachowanie tajemnicy statystycznej i ochronę danych osobowych nie tylko podczas zbierania, ale także podczas opracowywania danych spisowych NSP 2011. Wszystkie zbierane i gromadzone w spisie dane indywidualne i dane osobowe są poufne i podlegają szczególnej ochronie - objęte są tajemnicą statystyczną na zasadach określonych w art. 10 ustawy o statystyce publicznej. Co więcej udostępnianie lub wykorzystywanie danych zebranych dla potrzeb spisu - dla celów innych niż określone w ustawie o NSP 2011 - jest zabronione, pod rygorem odpowiedzialności karnej. (...) Dane przekazane przez respondentów przesłane zostały do centralnej bazy ulokowanej poza ogólnodostępną siecią informatyczną. Przetwarzaniem danych zajmują się tylko i wyłącznie upoważnione osoby. W związku z koniecznością ochrony danych osobowych, dane zebrane od respondentów zostaną po ich opracowaniu pozbawione cech pozwalających na skojarzenie ich z konkretną osobą fizyczną i przybiorą formę uniemożliwiającą jej identyfikację. Zostaną wykorzystane jedynie do opracowań, zestawień, analiz i tworzenia operatu do badań prowadzonych przez statystykę publiczną. Wobec powyższego nie jest możliwe, by każdy zainteresowany miał możliwość wglądu do zabezpieczonych systemów, by sprawdzić poprawność danych, które dotyczą jego osoby". W tym stanie faktycznym Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał decyzję administracyjną z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] mocą której nakazał Prezesowi Głównego Urzędu Statystycznego spełnienie wobec M. P. obowiązku informacyjnego określonego w art. 33 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez podanie w powszechnie zrozumiałej formie treści jego danych w zakresie wyznania i narodowości. Zaskarżając decyzję z dnia [...] marca 2012 r. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego przedstawił swoje zastrzeżenia w stosunku do rozstrzygnięcia podjętego w sprawie przez Generalnego Inspektora, zarzucając mu niezastosowanie art. 32 ust. 4 ustawy o ochronie danych osobowych stanowiącego wyjątek dotyczący przetwarzania danych do m.in. celów statystycznych. Jak wskazano, dane zgromadzone w narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań zostały zgromadzone wyłącznie w celach statystycznych i tylko w tych celach mogą być wykorzystywane, a co za tym idzie Prezes Głównego Urzędu Statystycznego jako ich administrator nie ma obowiązku informowania osób, których dane dotyczą o ich przetwarzaniu. Nadto Prezes Głównego Urzędu Statystycznego podkreślił, iż. cyt.: "dane zgromadzone w trakcie realizacji narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań zostały już przetworzone, a następnie odpersonalizowane. Powrót do wersji danych identyfikowalnych, tj. możliwych do powiązania z konkretną osobą jest wprawdzie jeszcze możliwy (nie upłynęły jeszcze dwa lata od zakończenia spisu), ale wymaga poniesienia niewspółmiernie dużych nakładów, a dodatkowo nie jest ani prawnie, ani ekonomiczne uzasadniony". Prezes Głównego Urzędu Statystycznego podkreślił również ponownie, iż wszystkie zbierane i gromadzone w spisie dane indywidualne i dane osobowe są poufne i podlegają szczególnej ochronie, tj. objęte są tajemnicą statystyczną na zasadach określonych w art. 10 ustawy o statystyce publicznej, co zostało pominięte przez organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Po dokonaniu ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał swoją poprzednią decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślił, że ustawa o ochronie danych osobowych określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1). Przetwarzanie danych osobowych (przez które w myśl z art. 7 pkt 2 ustawy rozumie się jakiekolwiek operacje wykonywane na tych danych, w tym ich udostępnianie) jest zgodne z prawem wówczas, gdy ich administrator legitymuje się jedną z materialnych przesłanek dopuszczalności przetwarzania, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy, m.in. gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2). Z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika zatem, że jeżeli istnieją przepisy prawa, które w sposób szczególny regulują kwestię przetwarzania danych osobowych, to stanowią one samodzielną przesłankę przetwarzania danych. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. pracami spisowymi kieruje Prezes Głównego Urzędu Statystycznego - jako Generalny Komisarz Spisowy. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu na terenie województwa pracami spisowymi kieruje wojewoda - jako wojewódzki komisarz spisowy. Zastępcą wojewódzkiego komisarza spisowego jest właściwy miejscowo dyrektor urzędu statystycznego. Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy, w ramach prac spisowych Prezes Głównego Urzędu Statystycznego tworzy i prowadzi bazę danych spisu, zwaną dalej [w ww. ustawie] "Bazą Danych NSP 2011". Zgodnie z ust. 2 pkt 5 lit. c ww. przepisu do Bazy Danych NSP 2011 włącza się dane przekazane przez osoby objęte spisem drogą wywiadu bezpośredniego przeprowadzonego przez rachmistrza spisowego. Stosownie do art. 10 ust. 5 ww. ustawy Prezes GUS zapewnia ochronę danych zbieranych i gromadzonych w spisie. W myśl art. 7 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych, ilekroć w ustawie jest mowa o administratorze danych - rozumie się przez to organ, jednostkę organizacyjną, podmiot lub osobę, o których mowa w art. 3, decydujące o celach i środkach przetwarzania danych osobowych. Ustawę tę - zgodnie z jej art. 3 ust. 1 - stosuje się do organów państwowych, organów samorządu terytorialnego oraz do państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych. Jak stanowi art. 23 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej, centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach statystyki jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego wykonujący swoje zadania przy pomocy służb statystyki publicznej. Wskazał, iż z powołanych wyżej przepisów wynika, że administratorem danych osobowych skarżącego, przekazanych przez niego podczas wywiadu bezpośredniego przeprowadzonego przez rachmistrza spisowego w ramach narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań w 2011 r., jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, nie zaś dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w B. To bowiem Prezes GUS decyduje o celach i środkach przetwarzania danych objętych ww. spisem przekazanych przez podmioty i osoby wymienione w art. 8 ust. 2 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r., w tym ww. danych Skarżącego. W myśl art. 8 ust. 6 tej ustawy dane zebrane i zgromadzone w Bazie Danych NSP 2011 zostaną opracowane i upowszechnione w postaci wynikowych informacji statystycznych. Organ dodał, że w myśl ust. 5 wskazanego przepisu przekazanie danych objętych spisem przez osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 5, jest nieodpłatne i odbywa się na zasadach określonych w art. 14 ust. 2 i 3. Stosownie do art. 14 ust. 3 ww. ustawy udzielenie przez osoby objęte spisem odpowiedzi na pytania w ramach bezpośredniego wywiadu jest obowiązkowe i odbywa się na zasadach określonych w art. 9. Stanowi on, że osoby przekazujące dane w ramach spisu próbnego, spisu i spisu kontrolnego są obowiązane do udzielania ścisłych, wyczerpujących i zgodnych z prawdą odpowiedzi dotyczących danych określonych w ustawie (...). Podkreślił również, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. wszystkie zbierane i gromadzone w spisie dane są poufne i podlegają szczególnej ochronie tajemnicą statystyczną na zasadach określonych w art. 10 ustawy o statystyce publicznej. Dane te - jak stanowi ust. 2 ww. przepisu - przetwarza się zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. W myśl ust. 3 dane, o których mowa w ust. 1, nie mogą być ujawniane w celach innych niż określone w art. 10 ustawy o statystyce publicznej. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego zapewnia ochronę tych danych. Jak stanowi ust. 4, przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, nie może być powierzone innemu podmiotowi. Art. 10 ustawy o statystyce publicznej tworzy pojęcie tajemnicy statystycznej. Zgodnie z tym przepisem zbierane i gromadzone w badaniach statystycznych statystyki publicznej dane indywidualne i dane osobowe są poufne i podlegają szczególnej ochronie; dane te mogą być wykorzystywane wyłącznie do opracowań, zestawień i analiz statystycznych oraz do tworzenia przez służby statystyki publicznej operatu do badań statystycznych prowadzonych przez te służby; udostępnianie lub wykorzystywanie danych indywidualnych i danych osobowych dla innych niż podane celów jest zabronione (tajemnice statystyczne). W przedmiotowej sprawie M. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w B. z prośbą o "udostępnienie mu danych osobowych z arkusza spisowego dokonanych przez rachmistrza". Po otrzymaniu odpowiedzi odmownej tego organu z powołaniem się na statuowaną ww. przepisami tajemnicę statystyczną wnioskujący wniósł do Generalnego Inspektora o "nakazanie Woj. Urzęd. Statystycz. w B. udostępnienia mi wglądu własnych danych osobowych spisanych przez rachmistrza spisowego". Organ podkreślił, że w myśl art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy w przypadku zbierania danych osobowych od osoby, której one dotyczą, administrator danych jest obowiązany poinformować tę osobę o prawie dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. Podkreślił następnie, że określeniem "prawo dostępu do treści swoich danych" zastąpiono wcześniejsze "prawo wglądu do swoich danych" na mocy art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 22 stycznia 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz ustawy o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 33, poz. 285) z powodu konieczności ujednolicenia terminologii występującej w ustawie ze stosowaną w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Dyrektywie 95/46 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych. Jak wskazuje się w doktrynie: "Powyższa zmiana przesądza o tym, iż osoba, której dane dotyczą, nie ma prawa fizycznego wglądu do nośników danych (tradycyjnych lub informatycznych), lecz tylko dostęp do treści informacji, który może być realizowany na różne sposoby, przykładowo za pomocą monitora ekranowego" (A.Drozd, "Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz. Wzory pism i przepisy", Warszawa 2008, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, wydanie IV, ss. 504), jak również, że: "Nowe brzmienie przepisu, zgodnie z intencją prawodawcy, ma podkreślić, iż osobie, której dane dotyczą, nie przysługuje prawo wglądu do nośników zawierających dane, a jedynie uprawnienie uzyskania dostępu do treści danych na swój temat. Nie oznacza to jednak, że realizacja tego prawa nie może odbywać się poprzez udostępnienie nośnika zawierającego dane, oznacza jedynie, że administrator nie ma obowiązku udostępniania nośników do wglądu (dokumentów, systemów informatycznych), może ograniczyć się do udostępnienia samej treści danych"" (J. Barta, P.Fajgielski, R. Markiewicz, "Ochrona danych osobowych. Komentarz", Wolters Kluwcr Polska Sp. z o.o., 4. wydanie, Kraków 2007, s. 483). Organ podkreślił, że zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy każdej osobie przysługuje prawo do kontroli przetwarzania danych, które jej dotyczą, zawartych w zbiorach danych, a zwłaszcza prawo m. in. do podania w powszechnie zrozumiałej formie treści tych danych. Uprawnieniom osób, których dane są przetwarzane w zbiorach, ustanowionym w art. 32 ustawy, odpowiada obowiązek administratorów danych określony w art. 33 ust. 1 ustawy. Stanowi on, że na wniosek osoby, której dane dotyczą, administrator danych jest obowiązany, w terminie 30 dni, poinformować o przysługujących jej prawach oraz udzielić, odnośnie jej danych osobowych, informacji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-5a. W myśl ust. 2 tego przepisu na wniosek osoby, której dane dotyczą, informacji, o których mowa w ust. 1, udziela się na piśmie. Obowiązek informacyjny przewidziany w art. 33 ustawy ma na celu zapewnienie osobom, których dane osobowe są przetwarzane, dostępu do informacji o okolicznościach ich przetwarzania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 lipca 2009 r. (sygn. akt I OSK 1049/08): "Nie powinno ulegać wątpliwości, że niewykonanie tego obowiązku jest naruszeniem przepisów tej ustawy [o ochronie danych osobowych] w rozumieniu jej art. 18, uprawniającym i zobowiązującym Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie nakazania przywrócenia stanu zgodnego z prawem, a więc w sytuacji określonej w art. 33 ust. 1 i 2 tej ustawy - w przedmiocie nakazania administratorowi danych osobowych spełnienia obowiązku informacyjnego, o którym mowa w tym artykule". Podkreślił, że złożenie wniosku, zależnie od jego treści, zobowiązuje administratora danych do udzielenia informacji o procesie przetwarzania danych. Wskazał, że w myśl art. 6 ust. 2 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. szczegółowy wykaz tematów i danych zbieranych w spisie wyłącznie na potrzeby krajowe, z zastrzeżeniem ust. 4, określa załącznik nr 1 do ustawy, którego pkt 6 brzmi: Temat - charakterystyka etniczno-kulturowa: 1) narodowość - przynależność narodowa lub etniczna; 5) wyznanie - przynależność wyznaniowa. Wskazać należy, że stosownie do art. 6 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy wyłącznie na zasadzie dobrowolności mogą być zbierane od osób fizycznych dane dotyczące wyznania - przynależności wyznaniowej. Odnosząc się zatem do głównego zarzutu sformułowanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego we wniosku o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy dotyczącego niezastosowania przez organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji art. 32 ust. 4 ustawy, który stanowi, że jeżeli dane są przetwarzane dla celów naukowych, dydaktycznych, historycznych, statystycznych lub archiwalnych, administrator danych może odstąpić od informowania osób o przetwarzaniu ich danych w przypadkach, gdy pociągałoby to za sobą nakłady niewspółmierne z zamierzonym celem, wskazał, iż przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Jak podkreśla się w doktrynie, cyt.: "(...) przy bezpośrednim zbieraniu wszelkich danych, a więc wprost od osób, których one dotyczą (w tym także danych do badań naukowych, dydaktycznych, historycznych, statystycznych oraz badań opinii publicznej), zwolnienie administratora z obowiązków informacyjnych występuje jedynie wtedy, gdy wyraźnie upoważnia do tego przepis ustawowy (przepis szczególny zezwalający na przetwarzanie danych bez ujawniania celu ich zbierania)" (J. Barta, P. Fajgielski, R. Markiewicz "Ochrona danych osobowych. Komentarz", wydanie V, LEX 2011, s. 607). Generalny Inspektor podkreślił, że żadna tajemnica ustawowo ustanowiona, w tym również powoływana przez Prezesa GUS tajemnica statystyczna, nie stanowi przeszkody do skorzystania przez osobę, której dane dotyczą, z uprawnień przysługujących jej zgodnie z art. 33 ustawy o ochronie danych osobowych w odniesieniu do jej danych. Niemożność realizacji tych uprawnień występowałaby wówczas, gdyby ww. przepis był wyłączony przez przepis szczególny, natomiast w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Ponadto w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności enumeratywnie wymienionych w art. 34 ww. ustawy, stanowiących dla administratora danych podstawy do odmowy udzielenia osobie, której dane dotyczą, informacji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt l-5a, ze względu na potrzebę ochrony innych ważnych interesów. Nie można bowiem uznać, że udzielenie Skarżącemu przez Prezesa GUS wnioskowanych przez niego informacji, spowodowałoby ujawnienie wiadomości zawierających informacje niejawne (pkt 1), zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa, życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa i porządku publicznego (pkt 2), zagrożenie dla podstawowego interesu gospodarczego lub finansowego państwa (pkt 3), istotne naruszenie dóbr osobistych osób, których dane dotyczą (w tej sprawie skarżącego), lub innych osób (pkt 4). W konkluzji organ wskazał, iż prawo do dostępu do treści swoich danych umieszczone zostało również w rozdziale II Konstytucji RP - "Wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela". Stosownie do treści art. 51 ust. 3 ustawy zasadniczej każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa. Powyższe jednoznacznie wskazuje zatem na szczególną wartość tego prawa obywatela, również w relacji z podmiotem publicznym jakim w tym przypadku jest Prezes GUS. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżacy zaskarżył w całości decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2012 r. z powodu jej niezgodności z prawem, poprzez naruszenie: 1) art. 32 ust. 4 ustawy o ochronie danych osobowych, polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że do obligatoryjnych przesłanek warunkujących stosowanie tego przepisu należy istnienie przepisu szczególnego wyraźnie upoważniającego administratora do przetworzenia danych bez ujawniania celu ich zbierania oraz 2) art. 10 ust. 3 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż przepis ten nie jest przepisem szczególnym uniemożliwiającym udostępnienie danych zebranych i zgromadzonych (pozyskanych od respondentów) w trakcie spisu powszechnego, i wnósł o uchylenie decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu decyzji podkreślił, że podstawę prawną do udostępnienia wnioskowanych danych stanowią w niniejszej sprawie - w ocenie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych - przepisy art. 33 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych, które to przepisy statuują prawo do kontroli przetwarzania danych osobowych osobie, której dane są przetwarzane. Jednocześnie przepisy te nakładają na administratora danych obowiązek udzielania wskazanych w ustawie o ochronie danych osobowych informacji. Zdaniem strony skarżącej, analiza powołanych przepisów - w szczególności w kontekście przepisów ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r., zwanej dalej "ustawą o NSP 2011" - pozwala na stwierdzenie, iż określony przepisami ustawy o ochronie danych osobowych obowiązek nie dotyczy Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Od przewidzianych bowiem w art. 32 ust. 1 i art. 33 ustawy o ochronie danych osobowych obowiązków, expressis verbis stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, art. 32 ust. 4 przewiduje wyjątek dotyczący przetwarzania danych m.in. do celów statystycznych. Nie ulega wątpliwości, iż dane zgromadzone w narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań - stanowiącym zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej badanie statystyczne - zostały zgromadzone właśnie w celach statystycznych i tylko, i wyłącznie w tych celach mogą być wykorzystywane. Jeżeli zatem dane są przetwarzane m. in. w celach statystycznych, to administrator danych - w niniejszej sprawie Prezes Głównego Urzędu Statystycznego - nie ma obowiązku informowania osób o przetwarzaniu ich danych w przypadkach, gdy pociągałoby to za sobą nakłady niewspółmierne z zamierzonym celem. Twierdzenie wyrażone w uzasadnieniu decyzji, iż mimo istnienia przedmiotowej regulacji w art. 32 ust. 4 ustawy o ochronie danych osobowych "zwolnienie administratora z obowiązków informacyjnych występuje tylko wtedy, gdy wyraźnie upoważnia do tego przepis ustawowy (przepis szczególny zezwalający na przetworzenia danych bez ujawniania celu ich zbierania)" nie może znaleźć uzasadnienia w jego treści. Przepis ten wyraźnie stanowi, że jeżeli dane są przetwarzane dla celów statystycznych administrator danych może odstąpić od informowania osób o przetwarzaniu ich danych w przypadkach, gdy pociągałoby to za sobą nakłady niewspółmierne z zamierzonym celem. W przypadku spisu powszechnego oznaczałoby to konieczność wzięcia pod uwagę milionów respondentów w nim uczestniczących. W ocenie strony skarżącej, w rozpatrywanej sprawie należy zatem bez wątpienia uznać, że regulacja powyższa odnosi się do specyficznej sytuacji wynikającej ze skali spisu powszechnego, wbrew poglądowi wyrażonemu przez GIODO. Prezes GUS podkreślił, iż dane zgromadzone w trakcie realizacji narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań są w trakcie przetwarzania mającego na celu ich odpersonalizowanie, zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o NSP 2011. Powrót do wersji danych identyfikowalnych, tj. możliwych do powiązania z konkretną osobą, jest potencjalnie możliwy, gdyż nie upłynęły jeszcze dwa lata od zakończenia badania, ale wymagałby poniesienia niewspółmiernie dużych nakładów technicznych, a dodatkowo nie jest ani prawnie (w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o NSP 2011), ani ekonomicznie uzasadniony. Wskazał, że wyraźną wolą ustawodawcy było bowiem, aby dane zgromadzone w spisie były wykorzystane w oznaczonym celu, a co więcej na zasadzie wyjątku od ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, tym samym aby nie mogły zostać ujawnione w celach innych niż statystyczne, czyli do opracowań, zestawień i analiz oraz do tworzenia operatu do badań. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego w tej sprawie niniejszej stanowi ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. nr 101, poz. 926 ze zm.), która określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1). Przetwarzanie danych osobowych (przez które w myśl z art. 7 pkt 2 ustawy rozumie się jakiekolwiek operacje wykonywane na tych danych, w tym ich udostępnianie) jest zgodne z prawem wówczas, gdy ich administrator legitymuje się jedną z materialnych przesłanek dopuszczalności przetwarzania, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy, m.in. gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2). Z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika zatem, że jeżeli istnieją przepisy prawa, które w sposób szczególny regulują kwestię przetwarzania danych osobowych, to stanowią one samodzielną przesłankę przetwarzania danych. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. pracami spisowymi kieruje Prezes Głównego Urzędu Statystycznego - jako Generalny Komisarz Spisowy. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu na terenie województwa pracami spisowymi kieruje wojewoda - wojewódzki komisarz spisowy. Zastępcą wojewódzkiego komisarza spisowego jest właściwy miejscowo dyrektor urzędu statystycznego. Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy, w ramach pracspisowych Prezes Głównego Urzędu Statystycznego tworzy i prowadzi bazę danych spisu, zwaną dalej |w ww. ustawie] " Bazą Danych NSP 2011". Zgodnie z ust. 2 pkt 5 lit. c ww. przepisu do Bazy Danych NSP 2011 włącza się dane przekazane przez osoby objęte spisem drogą wywiadu bezpośredniego przeprowadzonego przez rachmistrza spisowego. Stosownie do art. 10 ust. 5 ww. ustawy Prezes GUS zapewnia ochronę danych zbieranych i gromadzonych w spisie. W myśl art. 7 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych, ilekroć w ustawie jest mowa i administratorze danych - rozumie się przez to organ, jednostkę organizacyjną, podmiot lub osobę, o których mowa w art. 3, decydujące o celach i środkach przetwarzania danych osobowych. Ustawę tę - zgodnie z jej art. 3 ust. 1 - stosuje się do organów państwowych, organów samorządu terytorialnego oraz państwowych i komunalnych jednostek organizacyjnych. Jak stanowi art. 23 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej, centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach statystyki jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego wykonujący swoje zadania przy pomocy służb statystyki publicznej. Wobec brzmienia powołanych wyżej przepisów organ zasadnie zatem przyjął w treści zaskarżonej decyzji, że administratorem danych osobowych skarżącego, przekazanych przez niego podczas wywiadu bezpośredniego przeprowadzonego przez rachmistrza spisowego w ramach narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań w 2011 r., jest Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, nie zaś Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w B. To bowiem Prezes GUS decyduje o celach i środkach przetwarzania danych objętych ww. spisem przekazanych przez podmioty i osoby wymienione w art. 8 ust. 2 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r., w tym ww. danych skarżącego. W myśl art. 8 ust. 6 tej ustawy dane zebrane i zgromadzone w Bazie Danych NSP 2011 zostaną opracowane i upowszechnione w postaci wynikowych informacji statystycznych. Dodać należy, że w myśl ust. 5 wskazanego przepisu przekazanie danych objętych spisem przez osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 5, jest nieodpłatne i odbywa się na zasadach określonych w art. 14 ust. 2 i 3. Stosownie do art. 14 ust. 3 ww. ustawy udzielenie przez osoby objęte spisem odpowiedzi na pytania w ramach bezpośredniego wywiadu jest obowiązkowe i odbywa się na zasadach określonych w art. 9. Stanowi on, że osoby przekazujące dane w ramach spisu próbnego, spisu i spisu kontrolnego są obowiązane do udzielania ścisłych, wyczerpujących i zgodnych z prawdą odpowiedzi dotyczących danych określonych w ustawie. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. wszystkie zbierane i gromadzone w spisie dane są poufne i podlegają szczególnej ochronie tajemnicą statystyczną na zasadach określonych w art. 10 ustawy o statystyce publicznej. Dane te - jak stanowi ust. 2 ww. przepisu - przetwarza się zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. W myśl ust. 3 dane, o których mowa w ust. 1, nie mogą być ujawniane w celach innych niż określone w art. 10 ustawy o statystyce publicznej. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego zapewnia ochronę tych danych. Jak stanowi ust. 4, przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, nie może być powierzone innemu podmiotowi. Art. 10 ustawy o statystyce publicznej tworzy pojęcie tajemnicy statystycznej. Zgodnie z tym przepisem zbierane i gromadzone w badaniach statystycznych statystyki publicznej dane indywidualne i dane osobowe są poufne i podlegają szczególnej ochronie; dane te mogą być wykorzystywane wyłącznie do opracowań, zestawień i analiz statystycznych oraz do tworzenia przez służby statystyki publicznej operatu do badań statystycznych prowadzonych przez te służby, udostępnianie lub wykorzystywanie danych indywidualnych i danych osobowych dla innych niż podane celów jest zabronione (tajemnice statystyczne). W przedmiotowej sprawie Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Urzędu Statystycznegu w B. z prośbą o "udostępnienie swoich danych osobowych z arkusza spisowego dokonanych przez rachmistrza". Po otrzymaniu odpowiedzi odmownej tego organu z powołaniem się na statuowaną ww. przepisami tajemnicę statystyczną Skarżący wniósł do Generalnego Inspektora o udostępnienia mi wglądu do moich (własnych) danych osobowych spisanych przez rachmistrza spisowego". W myśl art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy w przypadku zbierania danych osobowych od osoby, której one dotyczą, administrator danych jest obowiązany poinformować tę osobę o prawie dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. Podkreślenia wymaga, że określeniem "prawo dostępu do treści swoich danych" zastąpiono wcześniejsze "prawo wglądu do swoich danych" na mocy art. 1 pkt 12 ustawy z dnia [...] stycznia 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz ustawy o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 33, poz. 285) z powodu konieczności ujednolicenia terminologi wystepującej w ustawie ze stosowaną w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Dyrektywie 95/46 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych. Jak wskazuje się w doktrynie: "Powyższa zmiana przesądza o tym, iż osoba, której dane dotyczą, nie ma prawa fizycznego wglądu do nośników danych (tradycyjnych lub informatycznych), lecz tylko dostęp do treści informacji, który może być realizowany na różne sposoby, przykładowo za pomocą monitora ekranowego" (A.Drozd, "Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz. Wzory pism i przepisy", Warszawa 2008, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, wydanie IV, ss. 504), jak również, że: "Nowe brzmienie przepisu, zgodnie z intencją prawodawcy, ma podkreślić, iż osobie, której dane dotyczą, nie przysługuje prawo wglądu do nośników zawierających dane, a jedynie uprawnienie uzyskania dostępu do treści danych na swój temat. Nie oznacza to jednak, że realizacja tego prawa nie może odbywać się poprzez udostępnienie nośnika zawierającego dane, oznacza jedynie, że administrator nie ma obowiązku udostępniania nośników do wglądu (dokumentów, systemów informatycznych), może ograniczyć się do udostępnienia samej treści danych" (J. Barta, P.Fajgielski, R. Markiewicz, "Ochrona danych osobowych. Komentarz", Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., 4. wydanie, Kraków 2007, s. 483). Skarżący, poinformowany w toku postępowania o powyższym oraz o art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy, przyznającym mu prawo m. in. do podania w powszechnie zrozumiałej fonnie treści jego danych zawartych w zbiorach danych, wskazał, że prosi o wydanie stosownej decyzji "w sprawie dostępu do treści danych na mój temat a konkretnie co zostało zapisane w rubryce 1. Wyznanie i 2. Narodowość". Skarżący dodał, że umożliwienie powyższego "za pomocą monitora ekranowego" "mnie w zupełności zadowoli". Stosownie do treści art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy każdej osobie przysługuje prawo do kontroli przetwarzania danych, które jej dotyczą, zawartych w zbiorach danych, a zwłaszcza prawo m. in. do podania w powszechnie zrozumiałej formie treści tych danych. Uprawnieniom osób, których dane są przetwarzane w zbiorach, ustanowionym w art. 32 ustawy, odpowiada obowiązek administratorów danych określony w art. 33 ust. 1 ustawy. Stanowi on, że na wniosek osoby, której dane dotyczą, administrator danych jest obowiązany, w terminie 30 dni, poinformować o przysługujących jej prawach oraz udzielić, odnośnie jej danych osobowych, infonnacji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-5a. W myśl ust. 2 tego przepisu na wniosek osoby, której dane dotyczą, informacji, o których mowa w ust. 1, udziela się na piśmie. Obowiązek informacyjny przewidziany w art. 33 ustawy ma na celu zapewnienie osobom, których dane osobowe są przetwarzane, dostępu do informacji o okolicznościach ich przetwarzania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 lipca 2009 r. (sygn. akt I OSK 1049/08): "Nie powinno ulegać wątpliwości, że niewykonanie tego obowiązku jest naruszeniem przepisów tej ustawy [o ochronie danych osobowych] w rozumieniu jej art. 18, uprawniającym i zobowiązującym Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie nakazania przywrócenia stanu zgodnego z prawem, a więc w sytuacji określonej w art. 13 ust. 1 i 2 tej ustawy - w przedmiocie nakazania administratorowi danych osobowych spełnienia obowiązku informacyjnego, o którym mowa w tym artykule". Podkreślić należy, że złożenie wniosku, zależnie od jego treści, zobowiązuje administratora danych do udzielenia informacji o procesie przetwarzania danych. Wniosek Skarżącego skierowany do Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w B. oraz żądanie pod adresem Generalnego Inspektora dotyczą zakresu węższego niż przewiduje ustawa, bowiem wyłącznie wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. podania w powszechnie zrozumiałej formie treści jego danych, "a konkretnie co zostało zapisane w rubryce 1. Wyznanie i 2. Narodowość". Wskazać należy, że w myśl art. 6 ust. 2 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. szczegółowy wykaz tematów i danych zbieranych w spisie wyłącznie na potrzeby krajowe, z zastrzeżeniem ust. 4, określa załącznik nr 1 do ustawy, którego pkt 6 brzmi: Temat - charakterystyka etniczno-kulturowa: 1) narodowość - przynależność narodowa lub etniczna; 5) wyznanie - przynależność wyznaniowa. Wskazać należy, że stosownie do art. 6 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy wyłącznie na zasadzie dobrowolności mogą być zbierane od osób fizycznych dane dotyczące wyznania - przynależności wyznaniowej. Odnosząc się zatem do głównego zarzutu sformułowanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącego niezastosowania przez organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji art, 32 ust. 4 ustawy, który stanowi, że jeżeli dane są przetwarzane dla celów naukowych, dydaktycznych, historycznych, statystycznych lub archiwalnych, administrator danych może odstąpić od informowania osób o przetwarzaniu ich danych w przypadkach, gdy pociągałoby to za sobą nakłady niewspółmierne z zamierzonym celem, wskazać należy, iż przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Jak podkreśla się w doktrynie, cyt.: "(...) przy bezpośrednim zbieraniu wszelkich danych, a więc wprost od osób, których one dotyczą (w tym także danych do badań naukowych, dydaktycznych, historycznych, statystycznych oraz badań opinii publicznej), zwolnienie administratora z obowiązków informacyjnych występuje jedynie wtedy, gdy wyraźnie upoważnia do tego przepis ustawowy (przepis szczególny zezwalający na przetwarzanie danych bez ujawniania celu ich zbierania)" (J. Barta, P. Fajgielski, R. Markiewicz "Ochrona danych osobowych. Komentarz", wydanie V, LEX 2011, s. 607). Podkreślić zatem należy, iż zasadne jest stanowisko wyrażone w treści zaskarżonej decyzji przez organ do spraw ochrony danych osobowych, żadna tajemnica ustawowo ustanowiona, w tym również powoływana przez Prezesa GUS tajemnica statystyczna, nie stanowi przeszkody do skorzystania przez osobę, której dane dotyczą, z uprawnień przysługujących jej zgodnie z art. 33 ustawy o ochronie danych osobowych w odniesieniu do jej danych. Niemożność realizacji tych uprawnień występowałaby wówczas, gdyby ww. przepis był wyłączony przez przepis szczególny, natomiast w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Ponadto w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności enumeratywnie wymienionych w art. 34 ww. ustawy, stanowiących dla administratora danych podstawy do odmowy udzielenia osobie, której dane dotyczą, informacji, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1-5a, ze względu na potrzebę ochrony innych ważnych interesów. Nie można bowiem uznać, że udzielenie Skarżącemu przez Prezesa GUS wnioskowanych przez niego informacji, spowodowałoby ujawnienie wiadomości zawierających informacje niejawne (pkt 1), zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwu państwa, życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa i porządku publicznego (pkt 2), zagrożenie dla podstawowego interesu gospodarczego lub finansowego państwa (pkt 3), istotne naruszenie dóbr osobistych osób, których dane dotyczą (w tej sprawie skarżącego), lub innych osób (pkt 4). Podkreślić należy, iż prawo do dostępu do treści swoich danych umieszczone zostało również; w rozdziale II Konstytucji RP - "Wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela". Stosownie do treści art. 51 ust. 3 ustawy zasadniczej, każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa. Powyższe jednoznacznie wskazuje zatem na szczególną wartość tego prawa obywatela, również w relacji z podmiotem publicznym jakim w tym przypadku jest Prezes GUS. W kontekście powyższego, podkreślić zatem należy, iż wobec braku wyraźnego przepisu ograniczającego to uprawnienie, nie sposób uznać, iż Prezes GUS jako administrator danych skarżącego, zwolniony jest z wypełnienia wobec niego obowiązku informacyjnego określonego w art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art 151 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.