II SA/Wa 1799/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dnia 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. G. w skardze na decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w przedmiocie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zarzucił szereg naruszeń prawa materialnego oraz procesowego i wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego ją rozkazu personalnego nr [...] Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga, że to strona musi we wniosku w wystarczający sposób uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą określone w ustawie konsekwencje. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przede wszystkim podnieść należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał jakiego rodzaju niebezpieczeństwo, czy też trudne do odwrócenia skutki, mogą nastąpić, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd. Decyzja o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, choć niewątpliwie dotkliwa dla skarżącego, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba bowiem zauważyć, że stosownie do treści art. art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz.U. z 2008 r., Nr 141, poz. 892 ze zm.), w razie [...] uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej [...] ulegają uchyleniu skutki tego orzeczenia lub decyzji, jakie wynikły dla żołnierza zawodowego z tego tytułu. Nadto podnieść należy, iż rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia, czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.