II SA/Wa 1803/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Bronisław Szydło, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Adam Jamroż, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2005 r. sprawy ze skargi I. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego praz prawa do zasiłku dla bezrobotnych -oddala skargę- II SA/Wa 1803/04 UZASADNIENIE I. R. w dniu 3 kwietnia 2002 r. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Jak wynika z informacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2004 r. (znak: [...]) od dnia [...] grudnia 2001 r. przyznano I. R. prawo do emerytury. Powołując się na powyższą okoliczność, Wojewoda [...], w drodze wznowienia postępowania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. uchylił swoją poprzednią decyzję ostateczną z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie utrzymania w mocy decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] w dniu [...] lutego 2002 r. o uznaniu I. R. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych i uchylił wspomnianą wyżej decyzję wydaną z upoważnienia Starosty [...] w dniu [...] lutego 2002 r. oraz orzekł o odmowie uznania I. R. za osobę bezrobotną. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. wydaną z upoważnienia Starosty [...] orzeczono o uchyleniu decyzji ostatecznych: z dnia [...] września 2002 r. o nabyciu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, z dnia [...] października, [...] listopada, [...] grudnia 2002 r. i [...] stycznia 2003 r. o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych za łączny okres od dnia 4 września do dnia 31 grudnia 2002 r., z dnia [...] stycznia 2003 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2003 r., a ponadto orzeczono o odmowie uznania I. R. za osobę bezrobotną. W uzasadnieniu decyzji wskazano na nową, nieznaną wcześniej, okoliczność - przyznanie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych emerytury ze skutkiem od dnia [...] grudnia 2001 r. Decyzję tę poprzedzono wydanym dzień wcześniej postanowieniem wznawiającym postępowanie administracyjne zakończone decyzjami ostatecznymi w wyżej opisanych sprawach. Postanowienie to doręczono skarżącemu razem z decyzją. Od decyzji z [...] maja 2004 r. I. R. odwołał się do Wojewody [...], wskazując, że prawo do emerytury zostało mu przyznane z datą wsteczną, ale dopiero w wyniku postępowania sądowego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] stycznia 2004 r. i dlatego w jego ocenie do czasu przyznania mu tego prawa był osobą bezrobotną. Nie zgadza się, że są to nowe okoliczności w jego sprawie. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznych wydanych z upoważnienia Starosty [...]: z dnia [...] września 2002 r. o nabyciu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, z dnia [...] października, [...] listopada, [...] grudnia 2002 r. i [...] stycznia 2003 r. o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych za łączny okres od dnia 4 września do 31 grudnia 2002 r., z [...] stycznia 2003 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 stycznia 2003 r. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że z informacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2004 r. (znak: [...]) wynika przyznanie skarżącemu prawo do emerytury od dnia [...] grudnia 2001 r. Wskazał także, iż w dniu 21 kwietnia 2004 r. Wojewoda [...] uchylił swoją poprzednią decyzję ostateczną z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie utrzymania w mocy decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] w dniu [...] lutego 2002 r. o uznaniu I. R. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych i uchylił wspomnianą wyżej decyzję wydaną z upoważnienia Starosty [...] w dniu [...] lutego 2002 r. oraz orzekł o odmowie uznania I. R. za osobę bezrobotną. Jednakże w niniejszej sprawie wydano także inne decyzje administracyjne dotyczące statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych - wskazane w sentencji decyzji, które stały się prawomocne, a które także pozostają w sprzeczności z okolicznością przyznania prawa do emerytury. Z tych też względów, w myśl art. 151 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzje te powinny zostać uchylone i w tym zakresie Wojewoda [...] podzielił stanowisko zawarte w decyzji organu I instancji. Jednakże nietrafna była odmowa uznania I. R. za osobę bezrobotną, ponieważ rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zawierała już decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Z tych też względów konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. oraz w następnych pismach (z 1 i 6 grudnia 2004 r.) i I. R. wskazał, że przyczyną całej sprawy były wady dotyczące postępowania przed organami oświaty w przedmiocie awansu zawodowego nauczyciela, a także wysłanie błędnego świadectwa pracy i nieterminowe złożenie jego zwolnienia lekarskiego przez dyrektora Szkoły Podstawowej w M., w której uczył. Powoływał się tu na swoje pismo z maja 2004 r., które wniósł do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (załącznik do odwołania od pierwszoinstancyjnej decyzji). Zdaniem skarżącego organy administracyjne w niniejszej sprawie tak przedstawiają sprawę, jakby skarżący emeryturę pobierał co miesiąc od [...] grudnia 2001 r., gdy tymczasem po wyroku Sądu Apelacyjnego w L. z [...] grudnia 2003 r. w początku 2004 r. wypłacono mu całą zaległą emeryturę po potrąceniu kwot wypłaconych zasiłków. Nie wypłacono jednak odsetek od comiesięcznych różnic w wysokości tych świadczeń. Skumulowana wypłata emerytury spowodowała zwiększenie podatku dochodowego, co nie nastąpiłoby, gdyby emerytura wpływała systematycznie co miesiąc od grudnia 2001 r. Kwestionując zasadność zaskarżonej decyzji I. R. wnosił o wypłatę mu części emerytury, odebranej jako zwrot z tytułu pobranego zasiłku oraz o wypłatę mu odsetek od comiesięcznych różnic w wysokości obu świadczeń i zwolnienie z konsekwencji przekroczenia progów podatkowych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie jest zasadna. W związku z przyznaniem skarżącemu prawa do emerytury z datą wsteczną, to jest od dnia [...] grudnia 2001 r., stracił on statut osoby bezrobotnej. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) bezrobotnym jest osoba, która nie nabyła prawa do emerytury. A zatem organy administracyjne po powzięciu informacji o przyznaniu I. R. prawa do emerytury wszczęły postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawach w których przyznały skarżącemu statut osoby bezrobotnej oraz w których orzekały o prawie do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Z tych względów w dniu [...] kwietnia 2004 r. Wojewoda [...] uchylił swoją poprzednią decyzję ostateczną z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie utrzymania w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2002 r. o uznaniu I. R. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych i uchylił wspomnianą wyżej decyzję z dnia [...] lutego 2002 r. oraz orzekł o odmowie uznania I. R. za osobę bezrobotną. W ten sam sposób należało odnieść się do innych decyzji administracyjnych dotyczących przyznania I. R. statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, które stały się prawomocne, a które także pozostały w sprzeczności z okolicznością przyznania prawa do emerytury i które stały się przedmiotem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. (czyli decyzji zaskarżonej skargą). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja jest prawidłowa i została podjęta w prawidłowy sposób, zważywszy zwłaszcza, że w dniu [...] maja 2004 r. zostało wszczęte postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiocie tych właśnie decyzji. Odnosząc się do innych zarzutów zawartych w skardze, to jest: żądania wypłaty skarżącemu odsetek od comiesięcznych różnic między wysokością emerytury, a wypłaconym w danym miesiącu zasiłkiem dla bezrobotnych oraz żądania zwolnienia z konsekwencji przekroczenia przez skarżącego progów podatkowych, które to przekroczenie powstało, jego zdaniem, w związku ze skumulowaniem w jednym miesiącu wypłaty zaległych świadczeń emerytalnych, które normalnie rozłożyłyby się na kilka lat, to należy wskazać, że sądy administracyjne rozpoznają skargi na decyzje administracyjne albo skargi na bezczynność organu administracyjnego w danej sprawie (art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Żądania te zostały sprecyzowane dopiero w skardze. Aby zatem dochodzić tych roszczeń skarżący powinien najpierw przedstawić powyższe żądania wprost organowi administracji. Z tych wszystkich wyżej wskazanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia prawa przez organ. Dlatego na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.