II SA/Wa 1813/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Janusz Walawski, , Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – oddala skargę – Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] września 2017 r. utrzymał w mocy poprzedzającą decyzję z dnia [...] września 2016 r. o odmowie udostępnienia W. Z. informacji publicznej to jest, pełnej treści decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r., znak [...], w szczególności takich danych jak: nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu. W podstawie prawnej decyzji organ przywołał art. 127 § 1 i 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 16 w zw. art. 5 § 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze. zm.). W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał, co następuje: W dniu [...] września 2016 r. do organu wpłynął wniosek W. Z. o udostępnienie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, pełnej treści decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], w szczególności z uwzględnieniem takich danych jak nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu. Decyzją z dnia [...] września 2016 r. organ odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej, ze względu na prawnie chronioną tajemnicę przedsiębiorcy. Zainteresowany wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wydana na skutek tego wniosku decyzja z dnia [...] października 2016 r., została przez W. Z. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1986/16 stwierdził jej nieważność z przyczyn proceduralnych. Po usunięciu wad proceduralnych, zgodnie z powyższym wyrokiem, Główny Inspektor Farmaceutyczny ponownie rozpatrzył wniosek W. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy i w dniu [...] września 2017 r. wydał decyzję, utrzymującą w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] września 2016 r. Organ wskazał, iż decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] była wydana po przeprowadzeniu postępowanie na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.). Przedmiotem tego postępowania była reklama produktów leczniczych, którą zakwestionował organ. Przedsiębiorca (adresat decyzji z dnia [...] lipca 2016 r.) powiadomił Głównego Inspektora Farmaceutycznego, iż wszelkie dane dotyczące stosowanego przez tą Spółkę programu są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Wobec powyższego, uwzględniając stanowisko Przedsiębiorcy, organ udostępnił przedmiotową decyzję po jej zanonimizowaniu w zakresie: nazwy Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwy programu (reklamowego) na swojej stronie internetowej (www.gif.gov.pl). Podtrzymując decyzję o odmowie udostępnienia W. Z. zanonimizowanych danych, Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał na treść art. 5 § 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). W ocenie organu, Przedsiębiorca skutecznie podjął kroki zmierzające do zachowania przedmiotowych danych w tajemnicy i jego stanowisko w tej sprawie (pisma w aktach administracyjnych spawy) należało uwzględnić, zarówno dokonując wcześniej odpowiedniej anonimizacji udostępnionej publiczne na stronie internetowej organu decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. oraz odmawiając W. Z. udostępnienia pełnej treści tej decyzji – czyli ujawnienia danych zanonimizowanych. Dane objęte żądaniem poufności przez Przedsiębiorcę (nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu) posiadają wartość gospodarczą. Informacje, których udostępnienia w niniejszej sprawie domaga się wnioskodawca stanowią zatem dane handlowe Spółki, posiadające wartość gospodarczą, które zostały przez Spółkę zastrzeżone. Dane te stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane są z prowadzoną przez tego Przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (porównaj wyrok SA w K. z dnia [...] października 2015 r., sygn. [...]). W ocenie organu, udostępnienie tych danych wnioskodawcy, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Ich ujawnienie mogło by stanowić uszczerbek materialny jak i niematerialny dla Przedsiębiorcy, która może wpłynąć na jego pozycję rynkową. Tajemnica przedsiębiorstwa stanowi niematerialny składnik tego przedsiębiorstwa służący do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zakresem tajemnicy przedsiębiorstwa nie mogą być objęte jedynie informacje powszechne znane, udostępniane lub takie, o których każdy nimi zainteresowany może się dowiedzieć, tak więc a contrario wszelkie inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które nie są znane powszechnie bezsprzecznie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W myśl art. 551 Kodeksu cywilnego tajemnica przedsiębiorcy jest częścią zorganizowanego zespołu składników przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej jaką jest przedsiębiorstwo. Z treści art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, wynika, że aby objąć prawną ochroną pewien zakres informacji istotnych dla przedsiębiorcy, konieczne jest ich wyłączenie z jawności publicznej, poprzez podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zachowania poufności tych informacji (porównaj wyrok NSA z 1 października 2015 r., sygn. i OSK 1872/14). Główny Inspektor Farmaceutyczny podkreślił, iż podmioty niebędące stronami postępowań prowadzonych przez organ w ramach nadzoru farmaceutycznego, a takim podmiotem jest wnioskodawca, mogą mieć dostęp do akt na podstawie odrębnych przepisów i z zachowaniem wymagań w nich przewidzianych. Ramy udostępnienia w niniejszej sprawie wyznacza ustawa o dostępie do informacji publicznej oraz ustawa szczególna do niej, tj. ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Ustawa ta, wprost wskazuje, iż udostępnienie danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji (art. 11 ust. 1), który jest działaniem sprzecznym z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy (art. 3). Takie działanie organu mogłoby podlegać odpowiedzialności zarówno cywilnej jak i karnej. Stosownie do art. 23 ww. ustawy, kto wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do przedsiębiorcy, ujawnia innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności gospodarczej informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli wyrządza to poważną szkodę przedsiębiorcy podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Powyższe obejmuje zarówno uszczerbek materialny jak i niematerialny, a przy braku jednoznacznych wyników wykładni językowej ww. pojęcia wskazanym wydaje się przyjęcie następującej egzegezy, iż szkoda ta może wpłynąć na pozycję rynkową przedsiębiorstwa. W. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wyżej opisanej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2017 r. zarzucił: Naruszenie art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez błędne uznanie, że dane takie jak nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu stanowią tajemnicę przedsiębiorcy i w konsekwencji nieuzasadnioną odmowę udzielenia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Naruszenie art. 16 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieoznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. W konkluzji skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasadzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi W. Z. wskazał, że nazwa Spółki, jak i nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu nie spełniają przesłanki formalnej do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorcy. Spółka jednocześnie wnioskowała o utajnienie żądanych informacji i prowadziła reklamę własną oraz swoich produktów wobec farmaceutów. Dlatego jej wola – utajnienia przedmiotowych informacji – jest w ocenie skarżącego wątpliwa. Wnioskowane informacje zostały już wcześniej ujawnione do wiadomości publicznej, więc nie można uznać ich za tajemnicę przedsiębiorcy. Nadto z samego faktu prowadzenia działalności na przedsiębiorcę nałożony jest obowiązek ujawniania w rejestrach firmy, pod którą prowadzi działalność oraz nazwy przedsiębiorstwa. Prowadzenie działalności gospodarczej jest w Rzeczypospolitej Polskiej jawne. Z charakteru działalności prowadzonej w zakresie produktów leczniczych, wynikają obowiązki związane z ujawnianiem nazw produktów oraz podmiotów za nie odpowiedzialnych. Każda zainteresowana osoba ma dostęp do Rejestru Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, gdzie wskazany jest podmiot odpowiedzialny oraz nazwa produktu leczniczego. Z tych przyczyn zbędna była także anonimizacja decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. na stronie internetowej organu. W ocenie skarżącego, nie można przyjąć, że dane takie jak nazwa przedsiębiorstwa, nazwa produktów leczniczych czy nazwa programu lekowego mogą przedstawiać jakąkolwiek wartość gospodarczą. Organ nie wskazał także w jaki sposób ujawnienie takich informacji mogłoby przyczynić się do osiągnięcia korzyści gospodarczych przez inne podmioty, szczególnie mając na uwadze fakt, że sam program został uznany za niedozwoloną reklamę i zakazany. Nie można przyjąć, że te dane mogłyby posłużyć innym przedsiębiorcom do osiągnięcia korzyści, ponieważ działania opisane w decyzji zostały zakazane. Być może dane techniczne, informacje objęte patentem czy, w odniesieniu do tej konkretnej sprawy, sposób prowadzenia działalności marketingowej mógłby taką wartość przedstawiać. Jednak nie można tego powiedzieć o samej nazwie programu. Skarżący wskazał, iż jest farmaceutą, oraz członkiem Okręgowej Izby Aptekarskiej w K. W skutek utajnienia danych dotyczących nazwy przedsiębiorcy, produktów leczniczych oraz nazwy programu lekowego, farmaceuci nie mogą dowiedzieć się, które leki były przedmiotem przedmiotowej decyzji, ani jak nazywała się reklama, która została zakazana. Tym samym GIF pozbawił swojej decyzji waloru ważnej informacji dla całego środowiska osób zajmujących się sprzedażą produktów leczniczych, będących potencjalnymi adresatami zakwestionowanej reklamy. Tylko ujawnienie wnioskowanych danych da pewność, że farmaceuci uzyskają informację o zakazanej reklamie. Główny Inspektor Farmaceutyczny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadmienił, iż żadna osoba, wskazująca na posiadanie statusu członka środowiska farmaceutów, oprócz skarżącego, nie wykazywała żadnego zainteresowania pełną treścią wnioskowanej decyzji organu. Decyzja organu o publikacji przedmiotowej decyzji w postaci zanonimizowanej na skutek zastrzeżenia Spółki, poparta była analizą organu, iż takie udostępnienie decyzji nie zagrozi celowi jej udostępnienia. Treść decyzji, jaka pozostała po anonimizacji zawiera: nakaz organu - "zaprzestanie prowadzenia niezgodnej z obowiązującymi przepisami reklamy produktów leczniczych", opis rodzaju reklamy - "kierowanej do osób prowadzących obrót produktami leczniczymi - magistrów farmacji i techników farmacji zatrudnionych w aptekach i punktach aptecznych w formie programu o nazwie (dane anonimizowane); opis charakteru i działania programu - "W ramach programu jego uczestnicy - farmaceuci i technicy farmacji zatrudnieni w aptekach i punktach aptecznych zbierają punkty za sprzedaż wymienionych produktów leczniczych. Zebrane punkty są następnie wymieniane na nagrody zgodnie z regulaminem (...) zbierają i wymieniają na nagrody punkty za przeprowadzenie akcji edukacyjnej na rzecz osób zainteresowanych (...) polegającej na odczytywaniu informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowanych następujących leków...(dane zanonimizowane)"; uzasadnienie faktyczne i prawne. W opinii organu ww. części decyzji niepodlegające anonimizacji, nie zaburzają osobie zapoznającej się z jej treścią, w tym również profesjonaliście (farmaceucie i technikowi farmacji), odbioru informacji, tj. jaki rodzaj aktywności podmiotów rynku farmaceutycznego, w którym mogą uczestniczyć profesjonaliści nie znajduje uzasadnienia prawnego w przepisach ustawy - Prawo farmaceutyczne z zakresu reklamy produktów leczniczych. Żądanie skarżącego objęte jest reżimem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Reżim ten nie klasyfikuje informacji publicznej na tą pochodzącą z "ważnych" lub "nieważnych" dokumentów przetwarzanych przez organy władzy publicznej. Skarżący jest wnioskodawcą korzystającym z uprawnienia dostępu do informacji publicznej - dostępu, który, co wskazuje Konstytucja RP nie jest dostępem bezwzględnym. Ograniczenie prawa dostępu do informacji może nastąpić wyłącznie ze względu na m.in. określoną w ustawach ochronę wolności i praw podmiotów gospodarczych, do których Spółka będąca podmiotem decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. się zalicza. Na rozprawie skarżący okazał wydruk z internetowego czasopisma farmaceutycznego, informującego czytelników o przedmiotowej decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. wraz z nazwą Spółki, nazwą produktów leczniczych oraz nazwą programu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 2 § 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każdemu przysługuje - z zastrzeżeniem art. 5 - prawo dostępu do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej podlega jednak ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W szczególności prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 § 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Pojęcie "tajemnica przedsiębiorstwa" zostało zdefiniowane w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Według art. 55 Kodeksu cywilnego: "tajemnica przedsiębiorcy" jest częścią zorganizowanego zespołu składników przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, jaką jest przedsiębiorstwo. Tajemnica przedsiębiorstwa to niematerialny składnik tego przedsiębiorstwa służący do realizacji określonych zadań gospodarczych. Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy, a warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane są z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji, jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Dana informacja staje się "tajemnicą“, kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich W przedmiotowym stanie faktycznym Przedsiębiorca - i jednocześnie strona postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] - podjął działania w celu zachowania w poufności danych, o udostępnienie których wnioskował skarżący, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wynika z akt administracyjnych, w dniu [...] lipca 2016 r. Spółka w sposób wyraźny w swoim oświadczeniu wskazała, iż informacje dotyczące funkcjonowania, zasad i założenie programu będącego przedmiotem weryfikacji i zawarte w rozstrzygnięciu organu z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W tym samym oświadczeniu Spółka zwróciła się do organu o niepublikowanie decyzji, w sposób, w który tajemnica ta mogłaby być dostępna i ujawniona do wiadomości publicznej. Oświadczenie złożone przez spółkę organ uznał za złożone w sposób wyraźny i wynikający z dyspozycji art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jawność danych zawartych w rejestrach publicznych, również tych prowadzonych przez organ dla potrzeb postępowań administracyjnych, nie oznacza pełnej i automatycznej jawności wszelkich danych dotyczących przedsiębiorców, w tym podmiotów będących stronami postępowań prowadzonych przez nadzór farmaceutyczny. Pełna jawność takich danych jest możliwa dla strony danego postępowania prowadzonego przez organ. Wynika to wprost z ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast podmioty niebędące stronami - a takim podmiotem jest skarżący - dostęp do informacji zgromadzonych w aktach postępowania administracyjnego uzyskują w trybie dostępu do informacji publicznej. Dostęp taki nie musi oznaczać jednak pełnego dostępu. Zgodnie z art. 61 Konstytucji, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, zaś jego ograniczenie może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Celem tej regulacji jest, także wywodząca się z Konstytucji, ochrona praw osób, których dane dotyczą. Rozwinięciem tej normy w ustawie o dostępie do informacji publicznej jest art. 5. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ważąc obie konstytucyjne wartości – prawo do informacji i prawo do ochrony danych istotnych dla danego podmiotu – w tej konkretnej sprawie organ prawidłowo dał prymat tej drugiej wartości. Upublicznianie treści rozstrzygnięć różnych organów (wyroki sądów oraz decyzje organów administracyjnych) mieści się w pojęciu informacji publicznej. Działanie takie wynika z zasady transparentności działania organów państwa oraz stanowi istotny walor poznawczy i edukacyjny w zakresie stosowania prawa, jego wykładni oraz subsumpcji normy prawnej i stanu faktycznego. Z tego powodu i w tym też celu publikowane są wyroki sądów oraz decyzje administracyjne, jednakże z uwzględnieniem anonimizacji. W przedmiotowej sprawie zasadnie organ od pełnego upublicznienia wydanej decyzji odstąpił, publikując na swojej stronie internetowej jej treść (sentencja i uzasadnienie), anonimizując jednocześnie nazwę Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwę programu. Także zasadnie organ odmówił ujawnienia tych zanonimizowanych danych skarżącemu w drodze informacji publicznej. Dla rozstrzygnięcia tej sprawy istotne jest ustalenie, czy istotnie ujawnienie, w powiązaniu z treścią decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...], takich danych jak: nazwa Spółki, nazwa produktów leczniczych oraz nazwa programu – może mieć wpływ na interes gospodarczy tego przedsiębiorcy, do którego decyzja jest skierowana, wpłynąć na ocenę jego wizerunku. Przedmiotowa decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] była wydana po przeprowadzeniu postępowanie na podstawie ustawy - Prawo farmaceutyczne, którego przedmiotem była reklama produktów leczniczych. Organ zakwestionował prawidłowość tej reklamy. Zatem, wobec wykazania przez organ w przedmiotowej decyzji nagannego prowadzenia przez Spółkę reklamy produktu farmaceutycznego, jednoczesne upublicznienie takich danych jak: nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu, stanowiło by nieznany dla prawa administracyjnego element piętnujący tę Spółkę, poprzez podanie do publicznej wiadomości takich informacji, które fakt naganności reklamy produktu farmaceutycznego łączyła by bezpośrednio z tą Spółką oraz z reklamowanymi produktami i programem reklamowym. Upowszechnienie tego typu danych byłoby niekorzystne dla tej Spółki i godziło by w jej wizerunek. Podkreślenia wymaga tu, iż zadaniem prawa administracyjnego nie jest piętnowanie wadliwie działających na runku farmaceutycznym podmiotów, ale właściwa regulacja tego rynku. Do tego celu właściwe i wystarczające było upublicznienia przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego wydanej decyzji na swojej stronie internetowej z jednoczesną anonimizacją nazwy Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwy programu. W postępowaniu toczącym się w przedmiocie oceny prawidłowości reklamy produktu farmaceutycznego, przedmiotowa Spółka skutecznie zastrzegła niepublikowanie takich danych, z uwagi na swój interes gospodarczy – tu pojmowany jako jej wizerunek. Dlatego, w tej konkretnej sprawie, uwzględnienie wniosku skarżącego z dnia [...] września 2016 r. o udostępnienie mu pełnej treści decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], w szczególności z uwzględnieniem takich danych jak nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu naruszyło by normę art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i niewątpliwie stanowiło by dla przedmiotowej Spółki (adresata powyższej decyzji) znaczną dolegliwość, naruszającą jej interes gospodarczy. Oczywistym jest, iż powiązanie decyzji stwierdzającej nieprawidłowość reklamy danego produktu z nazwą przedsiębiorstwa oraz nazwa tego produktu, stanowi informację, której skutki mogą być niekorzystne dla danego przedsiębiorstwa oraz jego produktów. Z tych też powodów, z oczywistych względów niemożliwe było również ujawnienie w treści decyzji odmownej z dnia [...] września 2016 r. jak i w treści zaskarżonej decyzji nazwy podmiotu - Przedsiębiorcy, dla dobra którego odmówiono udostępnienia żądanych przez skarżącego danych. Natomiast wykazany w niniejszej sprawie, podczas rozprawy, przez skarżącego fakt upublicznienia przedmiotowych danych w publikatorach farmaceutycznych ani nie ma wpływu na treść zaskarżonej decyzji ani nie podlega, co do zasadności i prawidłowości takiego upublicznienia, ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest jedynie ocena prawidłowości zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Sąd administracyjny nie ma żadnych uprawnień ani instrumentów do badania w jaki sposób, utajnione przez organ, dane z postępowania administracyjnego w sprawie [...] - jak nazwa Spółki, nazwy produktów leczniczych oraz nazwa programu - stały się przedmiotem publikacji prasowych. Także wykonanie przedmiotowej decyzji, w zakresie wyegzekwowania zaprzestania określonych działań reklamowych, nie należy do skarżącego, ani do podmiotów prowadzących apteki czy organizacji farmaceutycznych (np. Okręgowa Izba Aptekarska w K.) ale do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Podkreślenia wymaga tu również i to, iż z treści zanonimizowanej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w sposób wystarczający wynikają informacje poznawcze w zakresie stosowania prawa przez organ, jego wykładni oraz subsumpcji normy prawnej i stanu faktycznego. Z treści tak zanonimizowanej decyzji można się dowiedzieć jakie praktyki reklamowe Główny Inspektor Farmaceutyczny uważa za naganne. Zatem brak było w niniejszej sprawie potrzeby ujawniania takich danych, zawartych w przedmiotowej decyzji, jak: nazwa Spółki, nazwa produktów leczniczych oraz nazwa programu. Z tych też względów chybione są oba zarzuty skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organ przy podejmowaniu powyższych decyzji, które mogłoby stanowić o stwierdzeniu ich nieważności albo o ich uchyleniu i dlatego, na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.