II SA/Wa 1814/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia rozkazów personalnych w sprawie przyznania dodatków za znajomość języków obcych postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego - Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 1270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi M. W. jest rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia rozkazów personalnych w sprawie przyznania dodatków za znajomość języków obcych. W skardze na powyższy rozkaz personalny pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonych rozkazów personalnych pozbawia skarżącego realnego źródła dochodu, a biorąc pod uwagę jego osobistą sytuację finansową (zaciągnięcie kredytu hipotecznego na zakup domu) naraża go na powstawanie dodatkowej szkody. Wyjaśnił, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego polega na zaprzestaniu wypłacania przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego nabytych przez skarżącego dodatków. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy podnieść, że skarżący we wniosku o wstrzymanie zaskarżonego rozkazu personalnego nie wskazał jaki wymiar może mieć szkoda, będąca skutkiem jego wykonania. Nie jest wiadomym jaka jest obecnie sytuacja finansowa skarżącego, jakie są jego przychody oraz jakie obciążenia. Pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu wniosku nie zawarł żadnych szczegółowych informacji, które są niezbędne do oceny, czy wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sam fakt zaciągnięcia kredytu hipotecznego nie dowodzi temu, tym bardziej, że skarżący nie został pozbawiony całego uposażenia, a jedynie jego części. To samo należy podnieść w odniesieniu do drugiej przesłanki, której zaistnienie może być podstawą wstrzymania zaskarżonego aktu przez Sąd, tj. przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącego nie wskazał w tym przypadku żadnych okoliczności, które mogłyby być wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu zaskarżony rozkaz personalny nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd przywrócenie stanu pierwotnego, tj. ponowne wypłacanie dodatków do uposażenia, będzie jak najbardziej możliwe. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.