II SA/Wa 1815/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zamiany lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. J. S. wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Powyższy wniosek uzupełniła pismem z dnia 6 listopada 2014 r., do którego załączyła dokumenty dotyczące sytuacji finansowej i niezbędnych kosztów utrzymania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem, który jest osobą bezrobotną, a na dochód rodziny składa się jej emerytura w wysokości 1.866 zł brutto – 1.552,91 zł netto oraz wynagrodzenie z tytułu zlecenia w wysokości 1.200 zł netto, a także zasiłek dla bezrobotnych, który otrzymuje jej syn – do dnia [...] marca 2015 r. w wysokości 120% (997,32 zł). Podała, że do stałych wydatków gospodarstwa domowego należą: spłaty rat pożyczki, która wraz ze składką wynosi miesięcznie 215 zł, opłata za czynsz - 214 zł, opłaty za bieżące rachunki – abonament TV, telekomunikacja, telefon, energia elektryczna, butla gazowa – około 443 zł miesięcznie, zakup leków – 120 zł, składka ubezpieczeniowa w PZU – 105 zł. Oświadczyła, że wraz synem nie posiada majątku oraz oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Dlatego też pomoc państwa, wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być uzasadnione sytuacją majątkową strony żyjącej w ubóstwie. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych dokumentów, w szczególności wyciągów z posiadanego rachunku bankowego oraz zaświadczenia z Urzędu Pracy z dnia [...] listopada 2014 r., wynika, że domownicy uzyskują stałe dochody - łączny dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego skarżącej wynosi około 3.700 zł miesięcznie, na koncie wnioskodawczyni, w udokumentowanym okresie – lipiec, sierpień, wrzesień 2014 r. - po uregulowaniu zobowiązań, na koniec każdego miesiąca pozostawała kwota ponad 3.000 zł. Ponadto na koncie oszczędnościowym została wykazana kwota ponad 2.000 zł oraz ponad 5.700 zł w rubryce dotyczącej funduszy inwestycyjnych. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że wnioskodawczyni wraz z synem nie pozostają w niedostatku. Jak już wcześniej wskazano koszty strony, związane z jej udziałem w sprawie, mogą zostać pokryte z budżetu państwa jedynie w przypadku, gdy jej dochody oraz stan majątkowy są istotnie niższe od przeciętnych i często nie wystarczają nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb (opłacenie kosztów utrzymania mieszkania oraz wyżywienie). W związku z powyższym trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.