II SA/Wa 182/11
WyrokWSA w Warszawie2011-04-11
Skład orzekający: Adam Lipiński, Ewa Marcinkowska, Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest właściwy do przyznania należności zagranicznej żołnierzowi zawodowemu za okres, w którym nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku w tej sprawie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie jest właściwy do przyznania należności zagranicznej żołnierzowi zawodowemu za okres, w którym nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku w tej sprawie. Właściwość organu do rozpatrzenia wniosku o przyznanie należności zagranicznej zależy od daty uprawomocnienia się postanowienia o przekazaniu wniosku innemu organowi. Sąd nie może oceniać uprawnień żołnierza w okresie, gdy organ nie miał umocowania do oceny tych uprawnień.Stan faktyczny
Skarżący K.J. złożył skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych, która przyznała mu należność zagraniczną z tytułu pełnienia służby jako obserwatora wojskowego ONZ za okres od kwietnia 2009 r. do stycznia 2010 r. Skarżący zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych i prawnych, kwestionując datę rozpoczęcia naliczania należności oraz sposób wyliczenia. Sprawa dotyczyła właściwości organu do przyznania należności za okres służby poza granicami państwa.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności zagranicznej z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego ONZ – oddala skargę –
Dyrektor Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych Ministerstwa Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – dalej: kpa, art. 102 ust. 2, 4, 8 i 9 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) w zw. z § 10 pkt 2, § 12 i § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 z późn. zm.), przyznał [...] K.J. należność zagraniczną z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego w Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych [...] w S. [...], w wysokości mnożnika 2,2 najniższego uposażenia żołnierza zawodowego miesięcznie, tj. za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] stycznia 2010 r., w łącznej wysokości 53.350 PLN.
Pismem z dnia [...] marca 2010 r. K.J. złożył do Ministra Obrony Narodowej odwołanie od przedmiotowej decyzji.
Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, działając na podstawie art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Minister wyjaśnił, że Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] skierował K.J. do pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego misji [...] na S. Wymieniony [...] granicę państwa w drodze do rejonu misji przekroczył w dniu [...] lipca 2008 r., a w drodze powrotnej do kraju w dniu [...] stycznia 2010 r. Decyzją Dyrektora Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] przyznano ww. należność zagraniczną w wysokości mnożnika 2,2 najniższego uposażenia żołnierza zawodowego miesięcznie, tj. za okres od [...] kwietnia 2009 r. do [...] stycznia 2010 r., w wysokości 53.350 PLN.
Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, żołnierzowi zawodowemu skierowanemu do pełnienia służby poza granicami państwa przysługuje należność zagraniczna. Wysokość i warunki przyznawania należności zagranicznej określone są w rozporządzeniu MON z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. Nr 162, poz. 1698 z późn. zm.). Zgodnie z § 12 ww. rozporządzenia, żołnierzowi skierowanemu do pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego, wypłaca się miesięczną należność zagraniczną w wysokości określonej przy zastosowaniu mnożnika 2,2 najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego. Stosownie zaś do ust. 2 powołanego przepisu, stawkę należności zagranicznej, zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych wypłacanych miesięcznie żołnierzowi zawodowemu przez upoważniony organ organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych, z wyłączeniem środków pieniężnych przeznaczonych na zakwaterowanie i wyżywienie. Natomiast zgodnie z rozporządzeniem MON z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 59, poz. 423 z późn. zm.), najniższe uposażenie zasadnicze żołnierza zawodowego od 01 stycznia 2009 r. wynosi 2.500 PLN.
Mając powyższe na względzie, K.J. przysługiwała należność zagraniczna w wysokości 5.500 PLN miesięcznie, a z tytułu pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego misji ONZ na S. w okresie od [...] kwietnia 2009 r. do [...] stycznia 2010 r. należność zagraniczna w wysokości 53.350 PLN.
Minister Obrony Narodowej wyjaśnił ponadto, iż od 01 kwietnia 2009 r. organem uprawnionym do przyznawania należności zagranicznej żołnierzom zawodowym z tytułu pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego jest dyrektor departamentu MON właściwy w sprawach organizacji współpracy międzynarodowej, co oznacza, że Dyrektor Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych od 01 kwietnia 2009 r. jest właściwy do przyznania należności zagranicznej żołnierzom zawodowym pełniącym służbę poza granicami państwa w charakterze obserwatorów wojskowych. Natomiast do dnia 31 marca 2009 r. należność zagraniczną wypłacano na pisemny wniosek żołnierza zawodowego na podstawie decyzji dyrektora jednostki lub komórki organizacyjnej MON właściwej w sprawach skierowania do służby poza granicami państwa. W związku z powyższym Dyrektor Wojskowych Spraw Zagranicznych nie mógł przyznać należności zagranicznej za okres od dnia [...] lipca 2008 r. do [...] marca 2009 r., albowiem za ten okres organem właściwym do naliczenia oraz przyznania należności zagranicznej był Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. K.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej.
Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie przepisów kpa, poprzez przekroczenie czasu podjęcia decyzji w sprawie wypłaty należności zagranicznej, przysługującej żołnierzowi pełniącemu obowiązki obserwatora ONZ; błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na przyjęciu, iż obowiązki obserwatora ONZ na misji [...], a tym samym prawo do przedmiotowego świadczenia skarżący nabył od [...] kwietnia 2009 r., czyli 9 miesięcy po faktycznym rozpoczęciu pełnienia obowiązków służbowych na S.; błędną interpretację stanu prawnego przez wybiórcze stosowanie przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzeń MON z dnia 16 czerwca 2004 r. oraz 04 marca 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ przyznając stronie należność zagraniczną, w sposób prawidłowy ograniczył zakres przedmiotowy decyzji do okresu od [...] kwietnia 2009 r. do [...] stycznia 2010 r.
Na wstępie podkreślenia wymaga okoliczność, iż skarżona decyzja została wydana z urzędu. Stąd też wszystkie zarzuty skargi związane z nierozpoznaniem wniosku strony o wypłatę należności zagranicznej pozostają w oderwaniu od przedmiotu skarżonego rozstrzygnięcia. Nadmienić także należy, że tut. Sąd, jak i organ, nie mógł zajmować się materią wniosku strony o wypłatę należności zagranicznej, gdyż w obrocie prawnym istnieje prawomocne postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], mocą którego Minister uznał się niewłaściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku i przekazał go do rozpoznania Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Wobec powyższego, od daty uprawomocnienia się powyższego postanowienia Minister Obrony Narodowej przestał być organem uprawnionym do wypowiadania się w materii wniosku strony. Nie mógł więc tego także czynić wydając skarżoną decyzję.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ zasadnie wskazał datę [...] kwietnia 2009 r. jako początek okresu przyznania stronie należności zagranicznej. Niniejszy organ z tą dopiero datą stał się właściwy do rozstrzygania omawianej kwestii. Nie mógł więc wypowiadać się co do materii należności zagranicznych za okres wcześniejszy. Powyższe nie przesądza oczywiście tego, iż za wcześniejszy okres służby poza granicami kraju w charakterze obserwatora wojskowego, stronie nie należy się stosowna należność pieniężna. Oznacza to jedynie to, iż niniejszy organ nie jest właściwym adresatem takich żądań.
Organ wydający skarżoną decyzję nie wypowiadał się więc co do powyższej kwestii, gdyż nie miał umocowania do tego, aby oceniać uprawnienia żołnierza w okresie, w którym organ nie był właściwy w tym zakresie.
Od chwili uprawomocnienia się postanowienia MON z dnia [...] grudnia 2008 r. jedynym gospodarzem postępowania wywołanego wnioskiem skarżącego o wypłatę należności zagranicznej jest Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Odnosząc się do kwestii wysokości przyznanej należności zagranicznej, Sąd nie dopatrzył się w skarżonej decyzji uchybień formalnych, jak i merytorycznych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, w sposób wyczerpujący, podstawę prawną dokonanego wyliczenia, jak również wyjaśniono sposób tego wyliczenia.
Za właściwie ustaloną uznać też należy datę końcową okresu, za jaki przyznano skarżącemu przedmiotową należność. W dniu [...] stycznia 2010 r. [...] przekroczył bowiem granicę państwa polskiego w drodze powrotnej z misji do kraju. Z tą wiec chwilą zakończyła się służba skarżącego poza granicami Polski.
W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz, uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy oraz, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
-----------------------
2
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło