II SA/Wa 1824/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-11-14

Skład orzekający: Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa może zostać uwzględniony, jeśli orzeczenie to ma charakter deklaratoryjny i nie wymaga wykonania?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa nie może zostać uwzględniony, ponieważ orzeczenie to ma charakter stwierdzający istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego i nie wymaga wykonania. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania dotyczy aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, co wyłącza możliwość wstrzymania wykonania orzeczeń deklaratoryjnych.
Stan faktyczny
Skarżący T. P. złożył skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, argumentując, że jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki i narazi go na znaczną szkodę, w tym utratę dotychczasowego stanowiska pracy. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pismem z dnia 26 września 2016 r. T. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje trudne do odwrócenia skutki i narazi skarżącego na znaczną szkodę. Skarżący, aby móc zachować dotychczasowe stanowisko pracy musi legitymować się orzeczeniem o zdolności do służby poza granicami państwa. Skarżący podniósł, iż z uwagi treść zaskarżonego orzeczenia CWKL w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. rozpoczęła się procedura usunięcia skarżącego z zajmowanego stanowiska oraz przeniesienia go do innej jednostki wojskowej. Skarżący nie ma żadnych gwarancji, że zostanie przydzielony do jednostki wojskowej znajdującej się w pobliżu jego miejsca zamieszkania. Nadto, w ocenie skarżącego, nawet w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, skarżący nie miałby realnej możliwości powrotu na dotychczasowe stanowisko, bowiem pozostały po skarżącym wakat będzie musiał zostać zapełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najczęściej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996)." – patrz: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania akty administracyjne, które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego i nie wymagają wykonania. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest orzeczenie stwierdzające, że skarżący jest niezdolny do służby poza granicami państwa. Zaskarżone orzeczenie nie stanowi o zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej, czy też o przeniesieniu skarżącego do innej jednostki wojskowej. Następstwa powołane przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie stanowią konsekwencję zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy aktu, który jest aktem stwierdzającym istnienie pewnego stanu faktycznego i nie wymaga wykonania. W tych okolicznościach, stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., wyłączona jest możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Orzeczenie o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, czy orzeczenie o zdolności do pełnienia służby określonego rodzaju są szczególnego rodzaju decyzjami. Stanowią bowiem orzeczenia lekarskie. Wstrzymanie wykonania tego rodzaju orzeczenia prowadziłoby w istocie do jego zakwestionowania przez Sąd jeszcze przed rozstrzygnięciem sprawy. Oceniając zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania Sąd nie może dokonywać oceny zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło