II SA/Wa 183/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. T. S. wraz ze skargą na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF oraz pismo z dnia 10 marca 2014 r. wraz z załącznikami, dokumentującymi jego sytuację majątkową. Skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnią córką A. S. Podniósł, że rodzina znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, bowiem on jest osobą niepełnosprawną i otrzymuje rentę w wysokości 781,62 zł netto, natomiast córka uczy się i otrzymuje 500 zł z Funduszu Alimentacyjnego. Oświadczył, że nie posiada majątku ani oszczędności. Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania rodziny należą opłaty za telefon i Internet – 94 zł, energię elektryczną – 115 zł, gaz – 55-65 zł, przejazdy komunikacją miejską (karta miejska dla córki) – 47 zł, a także zakup lekarstw – 50-70 zł, środków czystości – 50 zł oraz spłata kredytu bankowego – 290 zł miesięcznie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że w chwili obecnej skarżący wraz z córką znajduje się w bardzo trudnej sytuacji życiowej – została wydana decyzja w sprawie opróżnienia zajmowanego przez rodzinę lokalu mieszkalnego, członkowie rodziny nie posiadają żadnego majątku, a utrzymują się ze świadczeń ( renty oraz alimentów z Funduszu Alimentacyjnego) w łącznej wysokości 1.281 zł miesięcznie. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie przypada po około 640 zł miesięcznie. Ponadto skarżący spłaca raty zaciągniętego kredytu bankowego w wysokości 290 zł. Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść obecnie jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.