II SA/Wa 1830/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu wysokości kosztów kształcenia podlegających zwrotowi związanych z nauką w uczelni wojskowej oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., wydaną na podstawie art. 157 § 3 kpa, którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Rektora [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów podlegających zwrotowi, stanowiących równowartość kosztów zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych związanych z nauką R. M. w czasie studiów w uczelni wojskowej. Decyzja ustalająca wysokość kosztów została wydana na podstawie art. 104 kpa, art. 135 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz § 38 i § 40 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614) w związku z rozkazem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. o zwolnieniu ze służby kandydackiej z powodu niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister wskazał, że wniosek skarżącego z dnia 3 kwietnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora [...] nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora [...] został już uprzednio rozstrzygnięty ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., która pozostaje w obrocie prawnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. M. działający za pośrednictwem pełnomocnika procesowego wniósł o uchylenie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r., zarzucając naruszenie art. 157 § 2 kpa w związku z art. 6 i art. 7 kpa oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 157 § 3 kpa. Przepis ten stanowi, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Oznacza to, że wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wyklucza możliwość wszczęcia postępowania w tym przedmiocie. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji składa się z dwóch etapów. Pierwszy etap to postępowanie wstępne, które zmierza do ustalenia czy to postępowanie jest dopuszczalne i kończy się wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania, gdy zachodzą warunki formalnoprawne, bądź decyzją o odmowie wszczęcia, gdy warunki te nie zostały spełnione. Niedopuszczalność postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji może mieć charakter przedmiotowy jak i podmiotowy. W niniejszej sprawie wystąpiła niedopuszczalność o charakterze przedmiotowym, która uzasadniała podjęcie przez Ministra Obrony Narodowej decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Przesłanką tą było uprzednie rozstrzygnięcie ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora [...], którą to decyzją odmówiono skarżącemu stwierdzenia nieważności decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych Minister Obrony Narodowej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. wszczął na wniosek R. M. z dnia 12 grudnia 2005 r. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Rektora [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania Minister, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Rektora [...]. Dlatego też organ, mając tak ustalony stan faktyczny, zasadnie postąpił odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, bowiem postępowanie w tej samej sprawie z udziałem tych samych stron już raz zostało wszczęte, toczyło się a następnie zostało zakończone ostateczną decyzją. W związku z tym, wszczynanie kolejnego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji Rektora [...], uprzednio zakończonego decyzją Ministra było niedopuszczalne, gdyż naruszałoby ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wyrażoną w art. 16 kpa. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr [...] weszła do obrotu prawnego, wiąże organ i stronę, ma charakter decyzji ostatecznej, wobec czego w obrocie prawnym funkcjonuje tak długo, dopóki nie zostanie uchylona lub zmieniona nową decyzją. Reasumując, jeśli organ ostateczną decyzją odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Rektora [...] to zasadnym było wydanie decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji. Z tych względów Sąd uznał wydane w sprawie decyzje za prawidłowe, a zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę oddalił.