II SA/Wa 1839/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podania nazwisk i innych danych personalnych wskazanych we wniosku osób postanawia - zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Przedmiotem skargi wniesionej przez Z. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podania nazwisk i innych danych personalnych wskazanych we wniosku osób. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumenty powołane w wydanych w sprawie decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1788/08 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: czy przepis art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 51 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w takim zakresie, w jakim odmawia on zainteresowanym udostępnienia dotyczących ich dokumentów. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OSK 336/09 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił zaś Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: 1) czy art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2, art. 47, art. 51 ust. 3 i 4 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) czy art. 31 ust. 2 zdanie drugie ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 2, art. 78 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 3) czy art. 32 ust. 2 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 2, art. 78 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 4) czy art. 32 ust. 4 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 45 ust.1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 5) czy art. 32 ust. 5 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji 6) czy art. 32 ust. 6 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 7) czy art. 32 ust. 8 ustawy powołanej w pkt 1 jest zgodny z art. 32 ust.1, art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W ocenie Sądu rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie zależy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny powyższych pytań prawnych. Wprawdzie podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, jednak przepisy te odwołują się do treści art. 31 ust. 1 tej ustawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.