II SA/Wa 1839/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 1995 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. S. K. oświadczył, że przedmiotem jego skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 1995 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 1992 r. nr 8, poz. 31 ze zm.), od chwili decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ustawie żołnierz zawodowy może wnieść, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu decyzji, odwołanie do organu wojskowego wyższego stopnia, a także skargę do sądu administracyjnego – na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 127 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W myśl zaś art. 127 § 3 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Jak wynika z ustaleń zawartych w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 118/10, S. K. został w 1995 r. zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek osiągnięcia ustawowej granicy wieku, na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. Strona nie skorzystała z przysługującego jej – w trybie zwykłym – prawa do wniesienia środka zaskarżenia tej decyzji. Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie S. K. przedmiotem skargi uczynił decyzję, co do której nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, które przysługiwały skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Skargę należy uznać zatem za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.