II SA/Wa 184/17

WyrokWSA w Warszawie2017-12-12

Skład orzekający: Piotr Borowiecki, Adam Lipiński, Stanisław Marek Pietras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie przyjęcia na studia drugiego stopnia, oparta na kryteriach punktowych, jest zgodna z prawem, jeśli kandydat nie uzyskał wystarczającej liczby punktów, mimo posiadania dodatkowych kwalifikacji pozaformalnych?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja o odmowie przyjęcia na studia drugiego stopnia była zgodna z prawem. Kryteria rekrutacyjne, ustalone przez Senat uczelni, opierały się na punktacji uzyskanej z ocen na dyplomie i średniej z toku studiów, nie przewidując uwzględniania efektów uczenia się zdobytych poza formalną edukacją, takich jak studia podyplomowe czy doktoranckie. Kandydat nie spełnił wymogu punktowego, a uczelnia prawidłowo zastosowała obowiązujące przepisy.
Stan faktyczny
Skarżący A. K. został odmówiony przyjęcia na studia drugiego stopnia z powodu niewystarczającej liczby punktów uzyskanych w postępowaniu rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015. Punktacja została obliczona na podstawie oceny z dyplomu i średniej z toku studiów. Po uchyleniu przez WSA wcześniejszych decyzji z powodu braków proceduralnych, uczelniana komisja rekrutacyjna ponownie rozpatrzyła sprawę i utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyjęcia. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów i niesprawiedliwe traktowanie, wskazując na swoje dodatkowe kwalifikacje. WSA oddalił skargę, uznając postępowanie uczelni za zgodne z prawem.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Piotr Borowiecki Sędzia WSA – Adam Lipiński Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant – sekretarz sądowy Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia – oddala skargę – Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], na podstawie art. 169 ust. 10, 12 i 14 oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) i art. 104 k.p.a. w związku z § 9 ust. 1 pkt 3 i 6 oraz ust. 2, § 19, § 31 ust. 2, § 35 Uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015 (Monitor U[...] Nr 5A, poz. 98 ze zm.) oraz w związku z § 3 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, § 6 Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych unormowań dotyczących postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2014/2015 (Monitor U[...] poz. 6), odmówiła przyjęcia A. K. na I rok studiów drugiego stopnia na kierunku [...], profil [...] prowadzonych na Wydziale [...] w roku akademickim 2014/2015 na Uniwersytecie [...]. W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z warunkami i trybem postępowania rekrutacyjnego, ustalonymi przez Senat Uniwersytetu [...] w Załączniku nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...], komisja rekrutacyjna wzięła pod uwagę uzyskane przez wymienionego oceny na dyplomie i średnią z toku studiów w postępowaniu kwalifikacyjnym na I rok studiów drugiego stopnia. Po przeliczeniu tych wartości na punkty uzyskał on 44,90 punktów, co nie pozwoliło przyjąć na studia zgodnie z ustalonym w Uchwale Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] limitem miejsc. Ostatnia osoba przyjęta na studia miała 49,40 punktów. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od powyższej decyzji, Prorektor do spraw studentów i jakości kształcenia Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r. nie stwierdzając żadnych nieprawidłowości po stronie Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W wyniku wniesionej skargi przez skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 2100/14 uchylił powyższą decyzje z uwagi na naruszenie przez organ przepisów postępowania administracyjnego, zwłaszcza art. 77 § 1 i art. 107 § 34 k.p.a. Sąd stwierdził brak w aktach sprawy dokumentów niezbędnych do oceny prawidłowości przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego, a także istotne braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji Prorektor do spraw studentów i jakości kształcenia decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, 12, 14 i 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., § 36 ust. 3 Statutu Uniwersytetu [...] przyjętego Uchwalą Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie nadania Statutu Uniwersytetowi [...] (tekst jedn. Monitor U[...] z 7 lipca 2015 r. poz. 150), § 26 Uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015. Działu XIX pkt 1 ppkt 1.10 Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 roku, § 2 ust. 1 Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych unormowań dotyczących postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2014/2015, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał, iż Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, która w myśl art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym jest organem właściwym do rozpatrywania odwołań od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, wydawanych przez komisje rekrutacyjne, dokonała ponownej analizy zgromadzonych dokumentów dotyczących przebiegu postępowania kwalifikacyjnego i odwoławczego w sprawie A. K. Wymieniony ubiegał się o przyjęcie w roku akademickim 2014/2015 na studia stacjonarne drugiego stopnia (o profilu kształcenia ogólnoakademickim) na kierunku [...] w Instytucie [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu [...]. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] uwzględniła wskazany i wpisany do systemu Internetowej Rejestracji Kandydatów ostateczny wynik z ukończonych na Politechnice [...] studiów (4,12) oraz wpisaną przez kandydata średnią ocen z dotychczasowych studiów (3,7). Uwzględniając powyższe wartości Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] ustaliła wynik rekrutacyjny A. K. Kandydat uzyskał 44,9 pkt. Organ wskazał, iż zgodnie z § 26 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. na podstawie wyników uzyskanych w postępowaniu kwalifikacyjnym przez kandydatów tworzy się w malejącej kolejności uzyskanej liczby punktów listę rankingową, która określa kolejność przyjmowania na studia kandydatów w ramach limitu miejsc ustalonego dla danego kierunku studiów (specjalności) i formy studiów. Na liście rankingowej stworzonej przez Komisję Rekrutacyjną Instytutu [...], zgodnie z obowiązującymi w rekrutacji na rok akademicki 2014/2015 zasadami rekrutacji, wynik A. K. okazał się niewystarczający do przyjęcia na studia. Ostatnia osoba zakwalifikowana na studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...] uzyskała 49,606 pkt., natomiast przyjęta na wspomniany kierunek studiów, po uwzględnieniu wszystkich przesunięć na liście rankingowej, wynikających z rezygnacji kandydatów zakwalifikowanych na studia, którzy uzyskali wyższą punktację niż odwołujący się A. K., uzyskała 49,40 punktów. Dlatego Komisja Rekrutacyjna podjęła decyzję w sprawie nieprzyjęcia skarżącego na studia. W odwołaniu od powyższej decyzji A. K. przytoczył szereg przepisów, pochodzących z różnych aktów normatywnych. Niektóre z aktów prawnych, jak Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie, Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 r. w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie obszarów wiedzy, dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych, stanowią załączniki do odwołania. Jednocześnie stwierdził, że "czuje się potraktowany krzywdząco i niesprawiedliwie". Nie sformułował natomiast zarzutów i nie wskazał na jakiekolwiek naruszenia warunków i trybu rekrutacji leżące po stronie Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...], czy też innego organu Uniwersytetu [...], czego wymaga art. 169 ust. 14 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Organ odwoławczy podkreślił że Komisja Rekrutacyjna podejmując rozstrzygniecie w sprawie skarżącego stosowała obowiązujące w postępowaniu rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015 przepisy aktów prawnych powszechnie obowiązujących, przede wszystkim ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz przepisy aktów prawnych wewnętrznie obowiązujących takich jak: Statut Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., postanowienia uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., przepisy Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 roku. Fakt cytowania i dołączenia do odwołania Zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie oraz Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 r. w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego oraz Curriculum Vitae może wskazywać, że odwołujący się chciałby, aby w procesie rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015 na studia stacjonarne drugiego stopnia na kierunku [...] uwzględnione zostały efekty kształcenia formalnego zdobytego przez niego na studiach doktoranckich na Wydziale [...] Politechniki [...], studiach podyplomowych "[...]" na Wydziale [...] Uniwersytetu [...], studiach podyplomowych "[...]" w [...]. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię na podstawie ust. 2 tego artykułu, oraz w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia, posiada tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub tytuł równorzędny. Szczegółowe kryteria naboru zawarte w Dziale XIX Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r.. o których była wcześniej już mowa, nie przewidują przyznawania dodatkowych punktów w związku z ukończeniem studiów podyplomowych czy doktoranckich. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] nie miała podstaw prawnych, aby uwzględnić w procesie rekrutacji A. K. na studia na kierunku [...] jego pozaformalnych efektów uczenia się. Przywołane w odwołaniu Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie, jako mające charakter niewiążący, powinno zostać wdrożone zgodnie z krajowym prawem i praktyką. Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r., zmieniająca ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1198) dodała w art. 1 pkt. 116 do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym art. 170f. zgodnie z którym organizację potwierdzania efektów kształcenia określa senat uczelni. Zasady, warunki i tryb potwierdzania efektów kształcenia oraz sposób powoływania i tryb działania komisji weryfikujących efekty uczenia się określa Uchwała nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie potwierdzania efektów uczenia się zdobytych poza edukacją formalną na Uniwersytecie [...] (Monitor U[...] poz. 108), która wejdzie w życie 1 października 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K. podniósł, iż zaskarżona decyzja wydana przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2015 r. jak i przez Komisję Rekrutacyjną Instytutu [...][...] z dnia [...] lipca 2014 r. są dla niego krzywdzące i nie sprawiedliwe, ponieważ naruszają jego prawa zagwarantowane Konstytucją RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2015 r. popierając wniesioną skargę wskazał na: 1) naruszenie art. 169 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji przez Prorektora do spraw studentów i jakości kształcenia, podczas gdy, zgodnie z treścią naruszonego przepisu decyzja winna być wydana przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, co doprowadziło do zaistnienia w niniejszym postępowaniu przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., tj. decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o własności, 2) naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a., art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 169 ust. 14 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, co miało wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie wyjaśnienia, wezwania wnoszącego odwołanie do usunięcia dostrzeżonych braków. Podnosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przyznanie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 2127/15, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że "Zgodnie z art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, wydanych przez komisje rekrutacyjne, jest uczelniana komisja rekrutacyjna (dalej jako UKR). Stosownie do postanowień § 7 ust. 1 i 2 Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015, uchwały komisji rekrutacyjnych oraz UKR zapadają zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Posiedzenia komisji rekrutacyjnych oraz UKR są protokołowane, a protokoły są podpisywane przez przewodniczących i członków komisji. W myśl § 6 ust. 1 tej Uchwały, przewodniczącym UKR jest Prorektor ds. studentów i jakości kształcenia. Natomiast przepis § 11 ust. 1 Uchwały nr [...] określając w pkt 4, iż do zadań UKR należy podjęcie decyzji w sprawie odwołań od decyzji komisji rekrutacyjnych wskazuje w ust. 2, iż UKR może upoważnić swojego przewodniczącego do wykonywania jej zadań, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem pkt 4. W świetle powyższych unormowań, nie może budzić wątpliwości, iż organem właściwym do rozpatrzenia odwołań od decyzji w sprawie nieprzyjęcia, wydanych przez komisje rekrutacyjne, jest uczelniana komisja rekrutacyjna i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prorektor do spraw studentów i jakości kształcenia wyraźnie to zaakcentował. Wskazał, iż uczelniana komisja rekrutacyjna, która w myśl art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym jest organem właściwym do rozpatrywania odwołań od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, dokonała ponownej analizy zgromadzonych dokumentów dotyczących przebiegu postępowania kwalifikacyjnego i odwoławczego w sprawie A. K. Powyższe wskazanie nie znajduje jednakże potwierdzenia w aktach postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W aktach tych, poza opinią komisji rekrutacyjnej w sprawie odwołania od decyzji o nieprzyjęciu na studia (k.4), protokołu posiedzenia komisji rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2014 r. (k.12) oraz uchwałą Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] września 2014 r. upoważniającej Przewodniczącą prof. dr hab. M. K., [...] ds. studentów i jakości kształcenia do podpisywania w imieniu UKR decyzji w sprawie odwołań (k.42), brak jest dokumentów, o którym mowa w powołanym wyżej § 7 Uchwały nr [...] Statutu U[...] z posiedzenia Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej i uchwały tejże Komisji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania A. K. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej odmawiającej przyjęcia na studia. Zauważyć należy, iż na brak w aktach sprawy dokumentów niezbędnych do oceny prawidłowości przeprowadzonego w rozpatrywanej sprawie postępowania administracyjnego wskazywał Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 czerwca 2015 r. uchylającym decyzję organu z dnia [...] września 2014 r. Pomimo powyższego, w wskazanym wyżej zakresie materiał nie został przez organ uzupełniony. Należy zgodzić się ze skarżącym, iż brak w aktach postępowania administracyjnego dokumentów potwierdzających, iż odwołanie rozpatrzyła Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, nie pozwala odeprzeć zarzutu skargi, iż zaskarżona decyzja została wydana przez nieuprawniony organ – Prorektora ds. studentów i jakości kształcenia. Ponownie rozpoznając sprawę, decyzję w przedmiocie rozpatrzenia odwołania powinna podjąć Uczelniana Komisja Rekrutacyjna i okoliczność ta musi znaleźć jednoznaczne odzwierciedlenie w aktach postępowania administracyjnego. Samo bowiem wskazanie w uzasadnieniu decyzji, iż Uczelniana Komisja Rekrutacyjna dokonała ponownej analizy zgromadzonych dokumentów, nie czyni zadość wymogom art. 169 ust. 15 ustawy o szkolnictwie wyższym i postanowienia § 7 ust. 2 Uchwały nr [...] Senatu U[...] Uniwersytetu [...]". W tej sytuacji Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], mając za podstawę art. 169 ust. 12, 14 i 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., § 36 ust. 3 Statutu Uniwersytetu [...] przyjętego Uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie nadania Statutu Uniwersytetowi [...] (tekst jednolity: Monitor U[...] z 2015 r. poz. 150 ze zm.) oraz art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, § 32 ust. 1 Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia długiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015 (Monitor U[...] Nr 5 A, poz. 98 ze zm.). Działu XIX pkt 1 ppkt 1.10 Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., § 2 ust. 1 Zarządzenia Nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie szczegółowych unormowań dotyczących postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] na rok akademicki 2014/2015 (Monitor U[...] poz. 6), utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podano, że odwołanie od decyzji o nieprzyjęciu na stacjonarne studia drugiego stopnia na kierunku [...] w Instytucie [...] z [...] lipca 2014 r. nr [...], zostało rozpatrzone na posiedzeniu Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej w dniu [...] września 2016 r. Posiedzenie było protokołowane i protokół posiedzenia okazano skarżącemu do wglądu, zaś w dniu [...] października 2016 r. otrzymał uwierzytelnioną kopię protokołu, po czym nie skorzystał z możliwości wypowiedzenia się co do przedmiotu sprawy, nie zgłosił żadnych uwag do protokołu i nie wnioskował o udostępnienie akt sprawy. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna uznała decyzję Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...] z [...] lipca 2014 r. nr [...] za prawidłową pod względem formalnym i materialnym. Wynik skarżącego na kierunek [...], studia stacjonarne drugiego stopnia obliczony był zgodnie z zasadami rekrutacji (Dział XIX pkt 1 ppkt 1.10 Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 roku). Skarżący A. K. sam wpisał do systemu wartości, w oparciu o które Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] wyliczyła końcowy wynik rekrutacyjny (44,9 pkt.). Wartości wprowadzone do systemu Internetowej Rejestracji Kandydatów, to: ocena z dyplomu – ostateczny wynik ze studiów magisterskich – 4,12; średnia ocen uzyskanych w toku studiów II stopnia lub jednolitych magisterskich – 3,7. Wynik kandydata został obliczony przez system Internetowej Rejestracji Kandydatów w następujący sposób: wynik kandydata = (ocena na dyplomie x 10) + średnia ocen z całego toku studiów (4,12 x 10) + 3,7 = 44,9. W tej sytuacji skarżący zajął 151 miejsce na liście rankingowej, początkowo SI, a ostatecznie 68 pozycję na liście rezerwowej. Ostatnia osoba przyjęta na kierunek [...], po uwzględnieniu wszystkich przesunięć na liście rankingowej, wynikających z rezygnacji kandydatów zakwalifikowanych na studia, którzy uzyskali wyższą punktację niż skarżący, uzyskała 49,40 pkt (83 miejsce na liście rankingowej, 13 pozycja na liście rezerwowej). Zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, do odbywania studiów na uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię na podstawie ust. 2 tego artykułu oraz w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia, posiada tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny. Szczegółowe kryteria naboru zawarte w Dziale XIX Załącznika nr 1 do uchwały [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., nie przewidywały przyznawania dodatkowych punktów w związku z ukończeniem przez kandydata studiów podyplomowych czy doktoranckich. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] rozstrzygając w sprawie skarżącego stosowała obowiązujące w postępowaniu rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015 przepisy aktów prawnych powszechnie obowiązujących, przede wszystkim ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz przepisy aktów prawnych wewnętrznie obowiązujących takich jak: Statut Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., postanowienia Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., przepisy Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z [...] stycznia 2014 r. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] Uniwersytetu [...] nie miała podstaw prawnych, aby w procesie rekrutacji na stacjonarne studia drugiego stopnia na kierunku [...] uwzględnić efekty uczenia się zdobyte poza edukacją formalną przez skarżącego (o czym świadczyć może dołączenie przez kandydata do odwołania jego Curriculum Vitae). Senat Uniwersytetu [...] podjął [...] maja 2015 r. Uchwałę Nr [...] w sprawie potwierdzania efektów uczenia się zdobytych poza edukacją formalną na Uniwersytecie [...] (Monitor U[...] z 2015 r. poz. 108). Proces potwierdzania efektów uczenia się zdobytych poza edukacją formalną jest procesem weryfikacji wiedzy, umiejętności i kompetencji całkowicie odrębnym od procesu rekrutacji otwartej, do którego w 2014 roku przystąpił skarżący. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący A. K. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wa 2100/14 i II SA/Wa 2127/15. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone decyzje są dla niego krzywdzące. W odpowiedzi na skargę, Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu [...] wniosła o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1842 ze zm.), do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię oraz ma tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone na podstawie ust. 2 - w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia. Z kolei w myśl ust. 2 tegoż przepisu, Senat uczelni ustala, w drodze uchwały, warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy. W przypadku uruchomienia nowego kierunku studiów lub nowo utworzonej uczelni senat podejmuje uchwałę oraz podaje ją niezwłocznie do wiadomości publicznej. Zgodnie zaś z § 7 ust. 1 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studnia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015 (Monitor U[...] z 2013 r., nr 5A, poz. 98), uchwały komisji rekrutacyjnych oraz UKR zapadają większością głosów. W przypadku równej ilości głosów decyduje głos przewodniczącego. Natomiast w myśl ust. 2 tegoż przepisu, posiedzenia komisji rekrutacyjnej oraz UKR są protokołowane, a protokoły podpisywane przez ich przewodniczącego i członków komisji. Dodać w tym miejscu należy, że wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2916 r. sygn. akt II SA/Wa 2127/15 zostały wykonane, bowiem zaskarżoną decyzję podjęła Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu [...] i załączyła do akt sprawy protokół z jej posiedzenia z dnia [...] września 2016 r. w sprawie skarżącego A. K., w którym szeroko, szczegółowo i w sposób – zdaniem Sądu – wystarczający przedstawiła swoje stanowisko wraz z uchwałą w której stwierdzono, że "Uczelniana Komisja Rekrutacyjna na posiedzeniu w dniu [...] września 2016 r. zapoznała się z pełną dokumentacją sprawy, wnikliwie zanalizowała głoszone przez Pana A. K. zarzuty uznając je za bezzasadne. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. Decyzja została podjęta jednogłośnie", po czym widnieją pod nią podpisy członków UKR. Niezależnie od powyższego rację należy przyznać Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, że skarżący A. K. sam wpisał do systemu wartości dotyczące oceny na dyplomie i średnią ocen z całego toku studiów, które wynosiły, odpowiednio 4,12 – 3,7, zaś jego wynik na kierunek [...], studia stacjonarne drugiego stopnia obliczony był zgodnie z zasadami rekrutacji wyliczony przez Internetową Rejestrację Kandydatów (Dział XIX pkt 1 ppkt 1.10 Załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 roku), tj. (4,12x10)+3,7=44,9 pkt. W tej sytuacji skarżący zajął 151 miejsce na liście rankingowej, początkowo SI, a ostatecznie 68 pozycję na liście rezerwowej. Ostatnia osoba przyjęta na kierunek [...], po uwzględnieniu wszystkich przesunięć na liście rankingowej, wynikających z rezygnacji kandydatów zakwalifikowanych na studia, którzy uzyskali wyższą punktację niż skarżący, uzyskała 49,40 pkt (83 miejsce na liście rankingowej, 13 pozycja na liście rezerwowej). Do odbywania studiów na uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię na podstawie cytowanego już wyżej art. 169 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, zaś szczegółowe kryteria naboru zawarte zostały w Dziale XIX Załącznika nr 1 do uchwały [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., nie przewidywały przyznawania dodatkowych punktów w związku z ukończeniem przez kandydata studiów podyplomowych czy doktoranckich. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] rozstrzygając w sprawie skarżącego stosowała obowiązujące w postępowaniu rekrutacyjnym na rok akademicki 2014/2015 przepisy aktów prawnych powszechnie obowiązujących, przede wszystkim ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz przepisy aktów prawnych wewnętrznie obowiązujących takich jak: Statut Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., postanowienia Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r., przepisy Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] z [...] stycznia 2014 r. Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] Uniwersytetu [...] nie miała podstaw prawnych, aby w procesie rekrutacji na stacjonarne studia drugiego stopnia na kierunku [...] uwzględnić efekty uczenia się zdobyte poza edukacją formalną przez skarżącego. Proces potwierdzania efektów uczenia się zdobytych poza edukacją formalną jest procesem weryfikacji wiedzy, umiejętności i kompetencji całkowicie odrębnym od procesu rekrutacji otwartej, do którego w 2014 roku przystąpił skarżący. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło