II SA/Wa 1841/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Bronisław Szydło, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej: - oddala skargę. J. K. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym Kierownika Zakładu [...]. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r., wydaną na podstawie art. 19 pkt 2, art. 20 oraz art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz § 22 ust. 2 i § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk (Dz. U. Nr 108, poz. 1144), zwolnił wyżej wymienionego żołnierza z zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem 11 grudnia 2006 r. przeniósł do rezerwy kadrowej, stosownie do potrzeb Sił Zbrojnych. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Ministra Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. i stała się ostateczna. Oficer nie zaskarżył jej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Minister Obrony Narodowej kolejną decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2007 r., wydaną na podstawie art. 111 pkt 10 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 8 i § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 50, poz. 483), zwolnił z dniem 30 czerwca 2007 r. J. K. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej. Oficer wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnosił o uchylenie decyzji z dnia [...] maja 2007 r. Zarzucał, iż decyzja została wydana bez podstaw prawnych, ponieważ zwolnienie z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienie do rezerwy kadrowej powinno nastąpić na podstawie przesłanek wymienionych w art. 45 ust. 1 i 2 ustawy pragmatycznej, natomiast w jego przypadku nie wystąpiły żadne z tych przesłanek, a postępowanie kadrowe wobec jego osoby zostało przeprowadzone bez podstawy prawnej. W trakcie rozpatrywania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, J. K. w dniu 25 lipca 2007 r. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, oświadczając jednocześnie, że znane mu są przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz prosił o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 stycznia 2008 r. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt. 2 Kpa, uchylił w całości swoją poprzedzającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż złożone przez żołnierza w dniu 25 lipca 2007 r. wystąpienie z zawodowej służby wojskowej miało decydujący wpływ na ocenę stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Z tej przyczyny należało uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie pierwszej instancji, pomimo iż w ocenie organu decyzja z dnia [...] maja 2007 r. była prawidłowa. Organ wskazał tu przede wszystkim na treść art. 114 wojskowej ustawy pragmatycznej i wynikający z tego przepisu obowiązek zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej w określonym terminie. J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazywał na swoją pracę naukową w [...], kwestionował zasadność decyzji przenoszącej go do rezerwy kadrowej oraz zasadność decyzji z dnia [...] maja 2007 r., zwalniającej go z zawodowej służby wojskowej, przedstawiał opinię okresową za okres od lipca 2004 r. do czerwca 2006 r., w której przewidywano, w prognozie przebiegu służby, pozostawienie go na dotychczasowym stanowisku służbowym. W jego ocenie, obie wyżej wskazane decyzje pozostaję w sprzeczności z jego służbą wojskową i treścią opinii okresowej. Wskazywał na naruszenie przepisów art. 20 ust. 1, art. 26 ust. 3 i art. 45 ust. 1 i 2 ustawy pragmatycznej z 2003 r., przepisu art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), przepisu § 22 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 15 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 108, poz. 1144) oraz na naruszenie przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 10-12, art. 35 § 3, art. 36 i art. 237 § 1 Kpa. W konkluzji twierdził, iż organ wykorzystał instytucję likwidacji jego stanowiska służbowego oraz instytucję przeniesienia żołnierza do rezerwy kadrowej tylko po to, aby ostatecznie zwolnić go z zawodowej służby wojskowej. Na rozprawie skarżący zakwestionował umorzenie postępowania, będącego w jego ocenie konsekwencją nieprawidłowych decyzji o przeniesieniu do rezerwy kadrowej i o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Skarżący potwierdził fakt wystąpienia w dniu 25 lipca 2007 r. z zawodowej służby wojskowej i podał, że w związku z tym stosunek zawodowej służby wojskowej zostanie rozwiązany w dniu 31 stycznia 2008 r. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podkreślając zgodne z przepisami rozstrzygniecie sprawy. Podnosił, iż wobec wystąpienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej organ ponownie rozpatrując sprawę nie mógł podjąć innej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie jest zasadna. Przedmiot niniejszej sprawy określa zaskarżona decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2007 r., uchylająca poprzedzającą ją decyzję o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniu do rezerwy kadrowej wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej i umarzająca postępowanie pierwszej instancji. Istotą takiego rozstrzygnięcia było złożenie w dniu 25 lipca 2007 r. przez skarżącego wystąpienia z zawodowej służby wojskowej. To właśnie oświadczenie ukształtowało tryb zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej, zniwelowało ono bowiem wcześniejszą decyzję o zwolnieniu ze służby z innych powodów. W dużym uproszczeniu można stwierdzić, iż ostatecznie przedmiot niniejszej sprawy określiło wystąpienie żołnierza ze służby, którego konsekwencją w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie podjęte w decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Przedmiot rozpoznawanej sprawy wykluczał zatem rozpoznanie skargi w jej znacznym zakresie, a mianowicie dotyczącym innych decyzji i innych aspektów sprawy. Tym samym ta część zarzutów skargi nie ma dla bytu niniejszej sprawy, rozpatrywanej przez sąd administracyjny, żadnego znaczenia, nie dotyczy bowiem istoty sporu. Przedmiotem rozpoznania mogła być jedynie prawidłowość rozstrzygnięcia co do uchylenia poprzedzającej decyzji organu i umorzenia postępowania pierwszej instancji. Dokonując analizy przedmiotowej sprawy należy przede wszystkim wskazać, że zgodnie z dyspozycją art. 114 ust. 1 wojskowej ustawy pragmatycznej z dnia 11 września 2003 r., żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podania przyczyny. Zgodnie z art. 114 ust. 5 cytowanej ustawy, zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego wskutek dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, następuje po upływie sześciu miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia, w ostatnim dniu miesiąca. Mając na względzie powyższe uregulowania, jak również słuszny interes żołnierza, zasadnym było uchylenie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2007 r. w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy, wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe przepisy i stan faktyczny, jaki powstał po złożeniu przez żołnierza wystąpienia z zawodowej służby wojskowej, trudno zatem uznać, iż zaskarżona decyzja narusza prawo. Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi, dotyczących naruszenia zasad uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego należy zaznaczyć, że żołnierz był na bieżąco informowany stosownymi pismami o stanie jego sprawy, jak również o toku przedmiotowego postępowania. Nie doszło do naruszenia wskazanych przez skarżącego oficera przepisów, gdyż organy wojskowe, w oparciu o zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy, starannie rozważyły wszelkie okoliczności sprawy ze szczególnym uwzględnieniem interesu strony, mając także na względzie interes społeczny, który przeważył przy podjęciu zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 114 ust. 1 wojskowej ustawy pragmatycznej, to sam skarżący wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, co uczyniło toczące się do tej chwili postępowanie administracyjne - w przedmiocie zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy kadrowej wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe w czasie pozostawania w rezerwie kadrowej - bezprzedmiotowe, dlatego też zasadnym było uchylenie przez Ministra Obrony Narodowej w całości decyzji z dnia [...] maja 2007 r. i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Na marginesie niniejszej sprawy warto odnotować, co wynika z akt personalnych skarżącego, iż jego wystąpienie z zawodowej służby wojskowej stało się przedmiotem osobnego postępowania, w którym organ podjął stosowne decyzje. Reasumując, należy stwierdzić, iż organ w postępowaniu administracyjnym prawidłowo rozważył cały materiał sprawy, dokonując prawidłowych ustaleń i prawidłowo zastosował przepisy prawa. Dlatego też, z przytoczonych wyżej powodów, na podstawie art. 132 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.