II SA/Wa 1843/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 21 sierpnia 2006r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę, w której jako przedmiot zaskarżenia wymienił decyzję wydaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] lipca 2006r., tj. decyzje wydaną przed złożeniem przez skarżącego środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podając jednocześnie, na wstępie skargi, nr decyzji ostatecznej – [...]. Jakkolwiek skarżący jako organ administracji publicznej, któremu stawia zarzut naruszenia prawa, wskazał Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, to sposób w jaki oznaczył przedmiot skargi nie pozwalał Sądowi na jego jednoznaczne ustalenie. Stosownie zaś do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności i oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 29 września 2006r. wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 04 października 2006r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu. Odnosząc się natomiast do wniesionego do Sądu przez skarżącego pisma z dnia 10 października 2006r., w którym to piśmie skarżący oświadczył, że w związku ze złożoną skargą z dnia 21 sierpnia 2006r. wycofuje wniosek. Dalej, jako podstawę tak wyrażonego stanowiska procesowego, skarżący powołał się na względy zdrowotne i osobiste i wniósł o pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku. Sąd kierując się treścią powyższego pisma uznał je za cofnięcie skargi, o którym mowa w art. 60 powołanej ustawy. Jak bowiem stanowi przepis art. 60, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, bowiem zmierzałoby ono do obejścia wskazanych powyżej przepisów prawa regulujących wymogi formalne skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 60 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.