II SA/Wa 1843/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1843/13 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego, wyrokiem z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1843/13, oddalił przedmiotową skargę. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 10 lutego 2014 r. W dniu 28 lutego 2014 r. (25 lutego 2014 r. - data stempla pocztowego), wpłynął do WSA w Warszawie wniosek skarżącego, uzupełniony następnie wnioskiem z dnia 11 marca 2014 r., w którym ww. zwrócił się o przyznanie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1843/13 odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Następnie pismem z 29 maja 2014 r. (30 maja 2014 r. - data stempla pocztowego), wpłynął do WSA w Warszawie kolejny wniosek skarżącego, uzupełniony wnioskiem z dnia 14 czerwca 2014 r., w którym ww. zwrócił się o przyznanie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1843/13 ustanowiono dla ww. adwokata oraz poinformowano skarżącego, że w przedmiotowej sprawie, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia 07 lipca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd, że wyznaczyła adw. R. L. pełnomocnikiem z urzędu dla E. S. Pismem z dnia 31 lipca 2014 r. (31 lipca 2014 r. - data stempla pocztowego) skarżący, reprezentowana przez pełnomocnika - adw. R. L., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Do przedmiotowego wniosku dołączona została skarga kasacyjna wraz z jej odpisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy). Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca informację Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczeniu adw. R. L. pełnomocnikiem z urzędu dla E. S. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 lipca 2014 r. i to z tym dniem, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego powziął wiadomość o uchybieniu terminu. Pełnomocnika skarżącego wyjaśnił, że w dniu 21 lipca 2014 r. - po analizie akt sprawy - skierował do skarżącego pismo zawierające prośbę o natychmiastowy kontakt, celem omówienia podstaw do sporządzenia ewentualnej skargi kasacyjnej. Przedmiotowe pismo skarżący odebrał 24 lipca 2014 r. Tym samym za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku należy uznać dzień doręczenia skarżącemu przedmiotowego pisma pełnomocnika skarżącego, tj. 24 lipca 2014 r. Natomiast pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący - reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł do Sądu w dniu 31 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek), tj. zachowując siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, określony w art. 87 § 1 ustawy. Równocześnie z wnioskiem skarżący - reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) Biorąc pod uwagę to, że odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 lutego 2014 r., w związku z czym termin do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku upłynął z dniem 19 marca 2014 r. oraz to, że w dniu 25 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie adwokata, a postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie ustanowił pełnomocnika z urzędu dla skarżącego, a zawiadomienie o powyższym zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 lipca 2014 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika. Wskazać należy, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwił skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Tym samym w ocenie Sądu, to że skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, po doręczeniem mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, a przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazuje, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.