II SA/Wa 1844/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r, nr. L. Dz.[...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na wydanie odznaki indywidualnej funkcjonariusza Policji odrzucić skargę. M. S., pismem z dnia [...] lipca 2020 r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji o wyrażenie zgody na wydanie odznaki indywidualnej, po zwolnieniu ze służby - w celach pamiątkowych. Komendant Główny Policji, pismem z [...] sierpnia 2020 r., odmówił skarżącemu pozostawienia w celach pamiątkowych znaku identyfikacji indywidualnej funkcjonariusza Policji, czyli inaczej identyfikatora służbowego policjanta. M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę ww. pismo Komendanta Głównego Policji z [...] sierpnia 2020 r. wskazując, że pomimo wniosku jej nie otrzymał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna tj. m.in. czy podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Komendanta Głównego Policji z [...] sierpnia 2020 r. odmawiające skarżącemu pozostawienia w celach pamiątkowych znaku identyfikacji indywidualnej funkcjonariusza Policji, czyli inaczej identyfikatora służbowego policjanta. W ocenie Sądu żaden z przypadków wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. nie zachodzi w niniejszej sprawie. Wniosek skarżącego nie ma charakteru żądania administracyjnoprawnego, ponieważ żaden organ administracyjny nie jest uprawniony (i zobowiązany) w tym zakresie do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc nie jest uprawniony (i zobowiązany) do wydania decyzji administracyjnej. W konsekwencji należało uznać, że wniosek skarżącego o wyrażenie zgody na pozostawienie w celach pamiątkowych odznaki funkcjonariusza Policji, po zwolnieniu ze służby, nie mieści się w katalogu art. 3 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.