II SA/Wa 185/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. M. radcę prawnego. Na podstawie informacji przedstawionych przez B. M. w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Wnioskodawczyni jest osobą częściowo niezdolną do pracy. Sama prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z alimentów w wysokości 400 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł. Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 60,20 m2 będące przedmiotem współwłasności z byłym mężem. Strona nie posiada oszczędności. Stały miesięczny wydatek stanowi opłata za wynajem pokoju w wysokości 150 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ponosi koszty leków (ich wysokości nie podano). W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że strona nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżąca z mocy prawa zwolniona jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym). Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.). Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna. Skarżąca dysponuje dochodem w łącznej wysokości jedynie 553 zł, z czego zmuszona jest opłacać wynajem pokoju oraz ponosić koszty leków. Wnioskodawczyni z pewnością nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.