II SA/Wa 1857/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. O. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową G. O. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. O. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową G. O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1857/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. O. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową G. O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Pismem nadanym w dniu 22 lutego 2016 r. G. O. - przedstawicielka ustawowa skarżącej złożyła do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu 1 lutego 2016 r., po długiej chorobie, zmarł jej ojciec. Wyjaśniła, że zdarzenie to było dla niej szokiem i wprowadziło ją w stan głębokiej depresji. Ponadto stan ten zdiagnozowano również u jej córki, co stanowiło dodatkowy stres. Stan psychiczny, w jakim się znajdowała, spowodował, że nie dochowała terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyjaśniła również, że w dniu składania wniosku o przywrócenie terminu objawy depresji osłabły na tyle, iż była w stanie w sposób rzeczowy odnieść się do treści pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie. W związku z tym uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy. Pismem z dnia 10 marca 2016 r. Sąd wezwał przedstawicielkę ustawową skarżącej do nadesłania kopii aktu zgonu jej ojca. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 15 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie. Z treści wniosku o przywrócenie terminu złożonego w niniejszej sprawie wynika, że wskazywana przez przedstawicielkę ustawową skarżącej przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 22 lutego 2016 r. W dniu tym, jak podnosi przedstawicielka ustawowa skarżącej, uległ bowiem poprawie jej stan psychiczny. Biorąc pod uwagę, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony w tym samym dniu, stwierdzić należy, iż wniosek ten został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a.. Rozpatrując wniosek przedstawicielki ustawowej skarżącej o przywrócenie terminu należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W ocenie Sądu, wskazane przez przedstawicielkę ustawową skarżącej okoliczności nie uprawdopodobniają, iż nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przede wszystkim należy zauważyć, że przedstawicielka ustawowa skarżącej nie wykonała wezwania Sądu dotyczącego nadesłania kopii aktu zgonu jej ojca. Co więcej, mimo upływu wyznaczonego terminu, nie odpowiedziała na skierowane do niej w tym zakresie wezwanie. Nie jest zatem wiadomym, czy uzyskanie aktu zgonu wiązało się dla niej z jakimiś utrudnieniami, czy też jego nienadesłanie spowodowane było innymi okolicznościami. Dodatkowo należy podnieść, że dołączone do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenie lekarskie, dotyczące przedstawicielki ustawowej skarżącej, wskazujące, że leczy się ona z powodu depresji, nie zostało wystawione przez lekarza psychiatrę, czyli specjalistę w tej dziedzinie, lecz lekarza medycyny rodzinnej-pediatrę. Z zaświadczenia tego nie wynika ponadto, w jakim okresie schorzenie to wystąpiło u przedstawicielki ustawowej skarżącej, jakie było jego nasilenie oraz czy stan, w którym się znalazła, powodował u niej niezdolność do pracy. Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, przedstawicielka ustawowa skarżącej nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nieuprawdopodobnione bowiem zostały podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności. Podkreślić przy tym należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni zaprezentowaną argumentacją brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Zaznaczyć również należy, że uprawdopodobnienie nie jest równoznaczne z udowodnieniem, niemniej wymaga wiarygodnej argumentacji, przekonującej, że zaistniała niedająca się usunąć przeszkoda uniemożliwiająca dotrzymanie terminu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 270). Wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie argumentacji takiej nie zawiera. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.