II SA/Wa 1858/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskany lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość postanawia - odrzucić wniosek. Pismem z dnia 26 października 2010 r. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskany lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. W treści przedmiotowej skargi wymieniona zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 ppsa). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 ppsa). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 16 grudnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), a termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upłynął z dniem 15 stycznia 2009 r., tymczasem E. D. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] wraz ze skargą na ww. decyzję wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 października 2010 r. W takim przypadku za dzień złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznaje się dzień nadania wniosku przez Sąd organowi właściwemu (Komendantowi Głównemu Policji), tj. w rozpoznawanej sprawie 28 października 2010 r. - potwierdzeniem czego jest koperta WSA w Warszawie, w której przekazano wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą E. D. do Komendanta Głównego Policji, zawierająca datę stempla pocztowego - 28 października 2010 r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą skarżąca złożyła po upływie roku od uchybionego terminu. Zatem jego rozpoznanie warunkowane jest przepisem art. 87 § 5 ppsa, dopuszczającym przywrócenie terminu tylko w przypadkach wyjątkowych. Ustawa nie stanowi, co należy rozumieć przez sytuację wyjątkową. Należy przyjąć, że są to nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiły złożenie wniosku o przywrócenie terminu w normalnym terminie (patrz: B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 1, Warszawa 2008, s. 197.). W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż powodem wniesienia skargi z przekroczeniem terminu była ciąża, podczas której przebywała na zwolnieniu lekarskim oraz problemy zdrowotne jej pięcioletniej córki K. - dziecka chorego na [...]. Wyjaśniła, że w związku z chorobą córki dwukrotnie przebywała w sanatorium w C. i R., jako opiekun córki oraz że córka K. przebywała w szpitalu w związku z operacją, co stanowiło dla niej, jako matki ogromne przeżycie. Dodała, iż w trakcie składnia wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego pracownicy KSP przekonali ją, że sprawy nie da się wygrać, a ona sama niedawno uzyskała informację, że kilka osób wygrało podobne sprawy. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę obiektywny miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy, uznać należy, iż okoliczności powołane przez skarżącą nie stanowią sytuacji wyjątkowej, uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu. Wskazane przez skarżącą okoliczności - przebywanie na zwolnieniu lekarskim podczas ciąży, opieka nad chorą córką, poparte dokumentami obrazującymi chorobę córki K. (zaświadczenie od lekarza [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., karta informacyjna leczenia szpitalnego z dnia [...] marca 2009 r., karta informacyjna leczenia uzdrowiskowego z dnia [...] września 2010 r., karta informacyjna leczenia szpitalnego z dnia [...] maja 2010 r.), nie wskazują na ich skutki dla aktywności skarżącej. Natomiast przekonanie skarżącej co do celowości wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie również nie stanowi sytuacji wyjątkowej w kwestii przywrócenia uchybionego terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 88 w zw. z art. 87 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.