II SA/Wa 1858/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do służby – oddala skargę – Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...], Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej także: "Minister" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej jako: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania S. P. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") od decyzji nr [...] Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej (dalej także: "Komendant Główny PSP" lub "organ pierwszej instancji") z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie skierowania skarżącego do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. - uchylił sporną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej terminu skierowania do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. i orzekł, że skierowanie do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. następuje z dniem [...] września 2018 r., jednocześnie w pozostałym zakresie utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji została wydana w następującym stanie faktycznym. Raportem z dnia [...] czerwca 2018 r. skarżący S. P. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w M. o przyjęcie do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że służbę kandydacką w Szkole Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w [...] zakończy w lipcu 2018 r. Skarżący oświadczył, że chciałby rozpocząć od września 2018 r. służbę stałą w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M., w której mógłby doskonalić oraz rozwijać swoje umiejętności i doświadczenie zawodowe, a także osobiste. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej - powołując się na przepis art. 114d ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1313 ze zm. - dalej także: "ustawa o PSP") - skierował skarżącego do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. (województwo [...]), wskazując jednocześnie, iż rozpoczęcie owej służby winno nastąpić w dniu [...] sierpnia 2018 r. W uzasadnieniu decyzji Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zauważył na wstępie, iż zgodnie z art. 114d ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, strażaka, po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kieruje do służby stałej we wskazanej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia jej zakończenia. Organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu [...] czerwca 2018 r. skarżący zakończył, w ramach służby kandydackiej, naukę w Szkole Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Mając powyższe na uwadze, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej stwierdził, iż kierując się potrzebami służby oraz uwzględniając możliwości etatowe jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, skierował skarżącego do służby stałej w Komendzie Powiatowej PSP w M. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji. Wnosząc o uchylenie spornej decyzji w części dotyczącej określenia jednostki, do której został skierowany celem odbycia służby stałej i złożenie mu propozycji uwzględniającej jego sytuację rodzinną i osobistą, skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji: 1. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - poprzez nieprzeprowadzenie przez organ w sposób wszechstronny i wnikliwy postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, tj. z uwzględnieniem zarówno interesu społecznego - interesu służby, jak i interesu strony skarżącej polegające na całkowitym pominięciu interesu strony skarżącej, w szczególności jego skomplikowanej sytuacji rodzinnej, z którą związany był wniosek o skierowanie do jednostki najbliższej ze względu na miejsce zamieszkania, 2. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. oraz w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy o PSP - poprzez sporządzenia przez organ uzasadnienia decyzji nieodpowiadającego wymogom przewidzianym w art. 107 § 3 k.p.a., tj. bez wskazania i omówienia, jakie to konkretnie potrzeby służby spowodowały, że skarżący nie mógł zostać skierowany do jednostki zlokalizowanej najbliżej jego miejsca zamieszkania, tj. do Komendy Miejskiej PSP w S., zważywszy, że są tam wolne etaty i zapotrzebowanie na przeszkolonych funkcjonariuszy, a także wobec braku uzasadnienia, z jakich powodów organ nie uwzględnił wniosku skarżącego o skierowanie go do pełnienia służby w jednostce położonej najbliżej miejsca zamieszkania, a także wobec braku powołania się w uzasadnieniu na analizę etatową, z której wynikałoby, że brak było możliwości skierowania skarżącego do Komendy Miejskiej PSP w S. lub innej jednostki położonej najbliżej miejsca zamieszkania; 3. naruszenie art. 2, art. 7 i art. 60 Konstytucji RP w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy o PSP - poprzez brak wskazania przejrzystych kryteriów, według których kierowani są poszczególni strażacy do danych jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej, zapewniających weryfikowalność decyzji podejmowanych w tego rodzaju sprawach i zapobiegających samowoli organu w tym zakresie. Jednocześnie, skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie przez organ odwoławczy wskazanych poniżej dowodów z dokumentów, mogących mieć istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy: • odpisu skróconego aktu małżeństwa nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. - na okoliczność zawarcia związku małżeńskiego z K. D. przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w S., • zaświadczenia wystawionego w dniu [...] czerwca 2018 r. przez lekarza med. specjalistę endokrynologa (lekarza prowadzącego) - na okoliczność istnienia u żony skarżącego przewlekłej choroby o podłożu endokrynologicznym wymagającej stałych wizyt lekarskich i przyjmowania leków, • umowy o prace tymczasową z dnia [...] listopada 2016 r. zawartą przez żonę skarżącego na okres od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] maja 2019 r. z miejscem wykonywana pracy w S. - na okoliczność posiadania przez żonę skarżącego centrum życiowego i zawodowego w S., • orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego w dniu [...] lipca 2015 r. przez Miejski Zespół Orzekania ds. Niepełnosprawności w S. dla D. D. - siostry żony skarżącego - na okoliczność znacznego stopnia niepełnosprawności siostry żony skarżącego, nad którą skarżący i jego żona sprawują opiekę, zamieszkując wspólnie w S., - na okoliczność sytuacji rodzinnej i osobistej skarżącego w kontekście skierowania go do jednostki Państwowej Straży Pożarnej położonej jak najbliżej miejsca aktualnego zamieszkania. W uzasadnieniu odwołania strona skarżąca zarzuciła, iż organ pierwszej instancji, wydając sporne rozstrzygnięcie, nie wykazał istnienia takich potrzeb służby, które nie pozwalałyby uwzględnić wniosku skarżącego o skierowanie go do jednostki organizacyjnej PSP położonej najbliżej jego miejsca zamieszkania. Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, iż z uzasadnienia spornej decyzji nie wynika również, aby organ pierwszej instancji przeprowadził rzetelną analizę wolnych etatów i w oparciu o nią dokonał zabezpieczenia potrzeb służby, uwzględniając interes skarżącego. Tym samym, zdaniem strony skarżącej, uznać należy, że organ w sposób nierzetelny i mało wszechstronny przeprowadził postępowanie poprzedzające wydanie spornej decyzji. Skarżący zarzucił jednocześnie, iż brak jest jednoznacznego wskazania w uzasadnieniu spornej decyzji, według jakich kryteriów Komendant Główny PSP, działając w świetle art. 114d ust. 2 ustawy o PSP, kieruje strażaków, po zakończeniu przez nich nauki w służbie kandydackiej, do konkretnych jednostek organizacyjnych PSP w kraju. W konsekwencji, skarżący uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nasuwa się zatem pytanie, jakimi przesłankami kierował się organ pierwszej instancji, podejmując decyzję o skierowaniu skarżącego to takiej, a nie innej jednostki organizacyjnej PSP i dlaczego w ramach tych kryteriów nie uwzględnił choćby miejsca zamieszkania zainteresowanego strażaka oraz potrzeb kadrowych jednostki PSP położonej najbliżej jego miejsca zamieszkania. W wyniku rozpatrzenia odwołania strony skarżącej, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...], uchylił sporną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej terminu skierowania do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. i orzekł, że skierowanie do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. następuje z dniem [...] września 2018 r., jednocześnie w pozostałym zakresie utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji W uzasadnieniu decyzji Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że kierując strażaka do służby stałej w określonej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej ma na uwadze przede wszystkim potrzeby służby i możliwości etatowe jednostek organizacyjnych PSP. Minister stwierdził, że interes służby przemawia za tym, by aspiranci, technicy pożarnictwa - absolwenci szkół pożarniczych, bezpośrednio po ukończeniu nauki zdobywali doświadczenie w komendach powiatowych Państwowej Straży Pożarnej, w szczególności w jednostkach ratowniczo-gaśniczych (JRG) - komórkach organizacyjnych komend powiatowych Państwowej Straży Pożarnej. Zdaniem Ministra, służba w tych jednostkach pozwoli absolwentom gruntownie zapoznać się z organizacją i funkcjonowaniem Państwowej Straży Pożarnej, a przede wszystkim umożliwi praktyczne wykorzystanie wiedzy zdobytej w czasie nauki. Organ odwoławczy stwierdził, że uzyskane w ten sposób doświadczenie jest niezbędne w dalszej służbie. W związku z tym, jak zauważył Minister, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w 2016 r. wprowadził praktykę, zgodnie z którą absolwenci szkół pożarniczych mają podjąć i pełnić służbę na stanowiskach związanych z bezpośrednim udziałem w działaniach ratowniczo-gaśniczych przez okres co najmniej 24 miesięcy. Minister podkreślił jednocześnie, że Komendant Główny PSP, kierując absolwentów szkół Państwowej Straży Pożarnej do służby stałej, może wziąć pod uwagę ich preferencje co do miejsca pełnienia służby stałej, o ile nie kolidują one z interesem służby. Niemniej, jak zauważył Minister, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, podejmując decyzję o skierowaniu absolwentów do służby stałej, ma na uwadze przede wszystkim dobro i interes Państwowej Straży Pożarnej. Wykształceni w placówkach Państwowej Straży Pożarnej strażacy są więc kierowani do służby stałej przede wszystkim do jednostek organizacyjnych w tych województwach, w których występuje konieczność wzmocnienia kadry odpowiednimi osobami, co - zdaniem organu odwoławczego - niejednokrotnie odbywać się to może również wbrew ich osobistym preferencjom. Ponadto, organ odwoławczy stwierdził, iż należy uwzględnić stanowisko Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, zgodnie z którym w województwie [...] faktyczny stan zatrudnienia strażaków posiadających uprawnienia do kierowania działaniami ratowniczymi w zmianowanym rozkładzie czasu służby w JRG wynosi 575 osób (stan na [...] czerwca 2018 r.), co stanowi 92,59% zatrudnionych oficerów i aspirantów w stosunku do liczby etatów oficerskich i aspiranckich. Z koeli, jak zauważył Minister, w województwie [...] faktyczny stan zatrudnienia oficerów i aspirantów w zmianowanym czasie służby w JRG wynosi 148 osób (stan na [...] czerwca 2018 r.), co stanowi 61,66% zatrudnienia oficerów i aspirantów w stosunku do liczby etatów oficerskich i aspiranckich. W tej sytuacji, Minister stwierdził, iż z punktu widzenia potrzeb kadrowych, jest więc uzasadnione wzmocnienie jednostek organizacyjnych PSP województwa [...] osobami posiadającymi kwalifikacje aspiranckie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podkreślił ponadto, że istotą stosunku służbowego strażaka jest dyspozycyjność, wyrażająca się między innymi gotowością do pełnienia służby w rożnych jednostkach organizacyjnych PSP. Organ odwoławczy stwierdził, że rozpatrując złożone przez skarżącego odwołanie, należy również pamiętać, że każdy strażak, podejmując służbę w PSP, składa ślubowanie, w którym - zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o PSP - jako osoba świadoma podejmowanych obowiązków strażaka, ślubuje być ofiarnym i mężnym w ratowaniu zagrożonego życia ludzkiego i wszelkiego mienia, nawet z narażeniem życia. Wykonując zaś powierzone zadania, strażak ślubuje m.in. przestrzegać prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywać polecenia przełożonych. Ponadto, Minister wskazał również, że za kształtowanie polityki kadrowej na terenie danego województwa odpowiedzialny jest komendant wojewódzki PSP. Minister zauważył, że każdy z komendantów wojewódzkich PSP zgłasza zapotrzebowanie na absolwentów szkół PSP, w związku z występującymi wakatami w poszczególnych komendach powiatowych (miejskich) PSP na terenie danego województwa. Na ich podstawie, jak wskazał Minister, określa się limit absolwentów rozdzielany na dane województwo. Organ odwoławczy wskazał, że dla województwa [...] limit w 2018 r. wyniósł 20 absolwentów, a dla województwa [...] 10. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, że Komenda Wojewódzka PSP w [...], przekazując wykaz imienny absolwentów szkół PSP, którzy w tym roku zostaną skierowani do służby stałej, nie wskazała [...] S. P., jako osobę, która miałaby podjąć służbę w Komendzie Miejskiej PSP w S. Natomiast, jak podniósł organ odwoławczy, Komenda Wojewódzka PSP w G., nadsyłając wykaz imienny absolwentów - wskazała skarżącego strażaka, jako jedną z dwóch osób, które mają podjąć służbę stałą w Komendzie Powiatowej PSP w M. Minister zauważył, że do wspomnianej informacji załączono jednocześnie raport skarżącego z dnia [...] czerwca 2018 r., w którym sam zainteresowany wnosił o przyjęcie do służby stałej w Komendzie Powiatowej PSP w M. Minister wskazał, że w związku z tym, iż w raporcie tym skarżący strażak nie wskazywał na ewentualne sytuacje, które mogłyby uniemożliwić mu pełnienie służby, Komendant Główny PSP, wydając sporną decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., uwzględnił żądanie skarżącego strażaka. W tym stanie rzeczy, organ odwoławczy uznał, iż zarzuty podnoszone w odwołaniu skarżącego od powyższej decyzji wydają się obecnie niezrozumiałe. Jednocześnie, organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż skarżący strażak nie zwracał się do Komendanta Głównego PSP o skierowanie go do służby stałej do jednostki najbliższej miejscu jego zamieszkania, tj. Komendy Miejskiej PSP w S. Minister stwierdził, że skarżący nie sygnalizował również o sytuacji rodzinnej, która w jego przekonaniu mogłaby uniemożliwić mu podjęcie tej służby w M. Minister zauważył, że raport skarżącego w sprawie skierowania do służby stałej z dnia [...] czerwca 2018 r. był adresowany do Komendanta Powiatowego PSP w M. i został przekazany do Komendy Głównej PSP wraz z imiennym wykazem absolwentów, którzy podejmą służbę stałą w 2018 r. na terenie województwa [...]. W tej sytuacji, Minister uznał, iż mając na uwadze fakt, że decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. zrealizowane zostało żądanie skarżącego strażaka w zakresie miejsca skierowania do służby stałej (zgodnie z jego raportem), dokonywanie w uzasadnieniu tej decyzji rozważań w zakresie możliwości skierowania go do służby stałej do innej jednostki organizacyjnej PSP na terenie innego województwa byłoby niezasadne. Minister wskazał, że dokonując zatem oceny zebranego i przekazanego materiału dowodowego w sprawie, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej uwzględnił interes strażaka, kierując go do wybranej przez niego samego jednostki, jak też interes służby, a wobec braku innych środków dowodowych wskazanych przez samego strażaka - wydał przedmiotową decyzję. Ponadto, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że zgodnie z art. 28 ustawy o PSP, nabór do służby w Państwowej Straży Pożarnej jest otwarty i konkurencyjny. Zdaniem organu odwoławczego, dotyczy to sytuacji, gdy dana osoba wyraża chęć podjęcia służby w strukturach PSP na zasadach ogólnych, określonych w tej ustawie i rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 marca 2018 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego o przyjęcie do służby w Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 672), w ramach potocznie zwanego "naboru z ulicy". W przypadku zaś naboru do służby kandydackiej odbywanej m.in. w szkołach aspirantów Państwowej Straży Pożarnej zasady te określa w sposób równie przejrzysty rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 sierpnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad, warunków i trybu przyjmowania do służby kandydackiej w Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 1997 r. Nr 101, poz. 638 ze zm.). Niemniej, jak zauważył Minister, o rozdziale absolwentów szkół PSP decyduje jednakże, zgodnie ze wskazanym powyżej art. 114d ustawy o PSP, Komendant Główny PSP, po uprzednim zbadaniu potrzeb służby, uwzględniających zapotrzebowanie poszczególnych jednostek organizacyjnych PSP na terenie każdego z województwa w kadrę personalną strażaków posiadających wykształcenie aspiranckie. Minister stwierdził jednocześnie, że podkreślenia wymaga fakt, iż Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest przełożonym wszystkich strażaków i ma prawo kształtowania określonej polityki kadrowej, a w jej ramach - uwzględniając potrzeby służby - decydowania o obsadzie stanowisk służbowych. Mając na uwadze nałożone na organ ustawowe wymogi, ma on obowiązek zapewnienia właściwej organizacji służby i wykonawstwa zadań. W tym celu, jak zauważył Minister, Komendant Główny PSP decyduje o wykorzystaniu strażaków zgodnie z ich kwalifikacjami. Zdaniem organu odwoławczego, podejmując sporną decyzję o skierowaniu absolwentów Szkoły Aspirantów PSP w [...] do służby stałej, organ pierwszej instancji miał na uwadze przede wszystkim dobro i interes Państwowej Straży Pożarnej. Według Ministra, każdy strażak powinien mieć tego świadomość. Niezależnie od powyższych ustaleń, Minister wskazał, że przepisu art. 114d ustawy o PSP nie można stosować, pomijając treść art. 110 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej oraz art. 130 § 1 k.p.a., który stanowi, że przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie podlega wykonaniu. Organ odwoławczy wskazał, że wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 § 2 k.p.a.). Z kolei, jak zauważył Minister, art. 130 § 3 k.p.a. stanowi, że powyższy przepis nie ma zastosowania jedynie przy decyzjach, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności lub które podlegają natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. Minister stwierdził, że decyzji, będącej przedmiotem odwołania, nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności i brak jest przepisu ustawowego nakazującego natychmiastowe wykonanie ww. decyzji. Zdaniem Ministra, wstrzymanie wykonania spornej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., spowodowane wniesieniem odwołania, skutkuje tym, że decyzja ta może być wykonana dopiero po rozpatrzeniu odwołania strony i wejściu do obrotu prawnego ostatecznej decyzji w powyższej sprawie. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy wskazał, że ustalił skierowanie do służby stałej w Komendzie Powiatowej PSP w M. przyjmując nową datę. Odnosząc się ponadto do zarzutu naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a. i art. 77 k.p.a., Minister stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zadośćuczyniono dyspozycji powyższych przepisów, albowiem Komendant Główny PSP wyjaśnił stan faktyczny i prawny sprawy oraz biorąc pod uwagę interes społeczny tożsamy w tym przypadku z interesem służby, podjął przedmiotowe rozstrzygnięcie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał jednocześnie, ze również uzasadnienie spornej decyzji jest wystarczające z punktu widzenia interesu służby, bowiem w uzasadnieniu prawnym wskazano i przeanalizowano podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem stosownych przepisów prawa. Według organu odwoławczego, Komendant Główny PSP wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy (art. 11 k.p.a.), a także w sposób wystarczający zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy (art. 77 k.p.a.) i ocenił na podstawie całokształtu materiału dowodowego, że zasadnym jest zastosowanie dyspozycji art. 114d ust 2 ustawy o PSP(art. 80 k.p.a.). Reasumując, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał, że sporna decyzja Komendanta Głównego PSP została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i znajduje pełne uzasadnienie w zebranym stanie faktycznym sprawy, co oznacza w konsekwencji, iż nie zachodzą przesłanki mogące stanowić podstawę prawną do zmiany owej decyzji. W piśmie z dnia [...] września 2018 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] czerwca 2018 r. w całości oraz o zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy o PSP - poprzez jego przedwczesne zastosowanie, w sytuacji nieprawidłowego przeprowadzenia przez organ postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania skarżącego do służby w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M., tj. z naruszeniem przepisów art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. w z zw. z art. 6 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a.; 2. naruszenie art. 61 § 4 k.p.a. - poprzez niezawiadomienie strony skarżącej o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania do pełnienia służby; 3. naruszenie art. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a. - poprzez pozbawienie skarżącego prawa do czynnego udziału w postępowaniu, w tym składania wniosków dowodowych oraz żądań; 4. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a. w zw. z art. 114d ust. 2 PSP - poprzez nieprzeprowadzenie przez organ w sposób wszechstronny i wnikliwy postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, tj. z uwzględnieniem zarówno interesu społecznego - interesu służby, jak i interesu strony skarżącej, polegające na całkowitym pominięciu interesu skarżącego, a w szczególności jego skomplikowanej sytuacji rodzinnej, z którą związany był wniosek o skierowanie do jednostki najbliższej ze względu na miejsce zamieszkania oraz pominięcie dowodów zgłoszonych przez stronę skarżącą, co uniemożliwiło w konsekwencji ustalenie prawidłowego stanu faktycznego sprawy i miało wpływ na podjęcie spornej decyzji w sprawie, 5. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. oraz w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy o PSP - poprzez sporządzenia przez organ uzasadnienia decyzji nieodpowiadającego wymogom przewidzianym w art. 107 § 3 k.p.a., tj. bez wskazania i omówienia, jakie to konkretnie potrzeby służby spowodowały, że skarżący nie mógł zostać skierowany do jednostki zlokalizowanej najbliżej jego miejsca zamieszkania, tj. do Komendy Miejskiej PSP w S., zważywszy, że są tam wolne etaty i zapotrzebowanie na przeszkolonych funkcjonariuszy, a także wobec braku uzasadnienia, z jakich powodów organ nie uwzględnił wniosku skarżącego o skierowanie go do pełnienia służby w jednostce położonej najbliżej miejsca zamieszkania, a także wobec braku powołania się w uzasadnieniu decyzji na analizę etatową, z której wynikałoby, że brak było możliwości skierowania skarżącego do Komendy Miejskiej PSP w S. lub innej jednostki położonej najbliżej miejsca zamieszkania, 6. naruszenie art. 2, art. 7 i art. 60 Konstytucji RP w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy o PSP - poprzez brak wskazania przejrzystych kryteriów, według których kierowani są poszczególni strażacy do danych jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej, zapewniających weryfikowalność decyzji podejmowanych w tego rodzaju sprawach i zapobiegających samowoli organu w tym zakresie. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca stwierdziła, że kończąc szkolenie była świadoma, że otrzyma, w formie decyzji administracyjnej, przydział do odpowiedniej jednostki organizacyjnej PSP, niemniej jednak była jednocześnie przekonana, iż wydanie owej decyzji poprzedzi postępowanie administracyjne pozwalające skarżącemu przedstawić wszystkie aspekty związane z jego stanem rodzinnym oraz złożyć wniosek o przydział do jednostki położonej w miarę blisko od miejsca zamieszkania. Tymczasem, jak wskazał skarżący, zamiast postępowania została przedstawiona mu lista jednostek, z których to miał dokonać jedynie wyboru, a z których Komenda Powiatowa PSP w M. (woj. [...]) była i tak najbliżej miejsca zamieszkania. Skarżący stwierdził, iż poinformowano go jednocześnie, że inne możliwości nie będą brane pod uwagę, a zatem raporty o skierowanie do innych, niż wskazane w wykazie, jednostek nie będą rozpatrywane. Tym samym, skarżący wskazał, że złożył raport do jednostki PSP w M. Skarżący wskazał, że dopiero po otrzymaniu spornej decyzji Komenda Głównego PSP powziął wiadomość, iż niektórzy z jego kolegów nie złożyli raportów o skierowanie do jednostek z wykazu, tylko wskazali w raportach inne dogodne dla nich lokalizacje, uzasadniając to względami osobistymi Wobec powyższego, skarżący zarzucił, iż twierdzenie organu, jakoby sam skarżący wystąpił do Komendanta Głównego PSP z raportem o skierowanie do Komendy Powiatowej PSP w M., a Komendant jedynie uczynił zadość jego prośbie, nie uwzględnia wszelkich aspektów sprawy przedstawionych powyżej, których uwzględnienie mogło mieć wpływ na rozpatrzenie sprawy. Wobec przedstawionych okoliczności, skarżący zarzucił, iż brak powiadomienia go o wszczęciu postępowania w przedmiocie skierowania skarżącego do jednostki PSP w M. oraz brak poinformowania go, zgodnie z art. 9 k.p.a., o wszelkich aspektach mogących mieś wpływ na jego sytuacje prawną, w tym możliwości ubiegania się - z uwagi na sytuacje rodzinną - o skierowanie do innej jednostki, niż te wskazane w wykazie, w oczywisty sposób miało wpływ na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. W ocenie strony skarżącej, wobec przedstawienia przez organ błędnej informacji, co do wyboru jednostek tylko wskazanych w wykazie, uznać należy, iż fakt złożenia przez skarżącego w dniu [...] czerwca 2018 r. raportu nie może zwalniać organu od zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz udzielenia skarżącemu informacji o przysługujących jej w toku tego postępowania uprawnieniach, w tym o możliwości składania wniosków dowodowych i możliwości zapoznania się z aktami, a zwłaszcza dokumentami, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił ponadto, iż w rozpatrywanej sprawie zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, organy nie powiadomiły strony skarżącej o możliwości czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, w tym możliwości składnia wyjaśnień, wniosków dowodowych i żądań, co w konsekwencji świadczy o rażącym naruszeniu przez organy obu instancji przepisów art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 10 § 1 k.p.a., co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący zarzucił również, że z analizy uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że organy obu instancji nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia stanu faktycznego sprawy, o czym wprost świadczy pominięcie wszystkich zgłoszony przez skarżącego wniosków dowodowych. Skarżący uznał ponadto, że w rozpatrywanej sprawie organy nie zebrały i nie rozpatrzyły wszechstronnie całego materiału dowodowego, jak również okoliczności, w jakich doszło do wyboru przez skarżącego w raporcie jednostki PSP w M., jak również nie rozważyły interesu strony skarżącej, błędnie przyjmując, mimo zarzutów podniesionych przez skarżącego, że jest on zbieżny z interesem społecznym, co spowodowało wydanie w sprawie wadliwego rozstrzygnięcia. Skarżący zauważył w tym miejscu, iż nie wskazałby w raporcie z dnia [...] czerwca 2018 r. jednostki PSP w M., gdyby miał wiedzę, że może ubiegać się o skierowanie do innej jednostki bliższej ze względu na miejsce zamieszkania, mając na względzie sytuację rodzinną, a także zdając sobie sprawę z tego, jak duży wpływ będzie to miało na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Jednocześnie, skarżący zarzucił, iż Minister, jako organ odwoławczy, nie rozważył w sposób prawidłowy interesu strony, błędnie przyjmując - mimo zgłoszonych w odwołaniu zarzutów - że interes ten jest tożsamy z interesem służby. Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, iż Minister nie odniósł się również do dowodów zgłoszonych przez stronę skarżącą w treści odwołania. W konsekwencji, skarżący zarzucił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji w żadnym razie nie odpowiada dyspozycji przepisu art. 107 § 3 k.p.a., albowiem organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się również do kryteriów, w oparciu o jakie podejmowane są konkretne decyzje o skierowaniu i na jakich zasadach sporządzane są imienne wykazy absolwentów PSP w poszczególnych województwach. Tymczasem, jak zauważył skarżący, pomimo, że granice przepisu art. 114d ustawy o PSP zostały sformułowane bardzo szeroko, to jednak tryb stosowania tej regulacji, oparty o przepisy k.p.a., wymusza na właściwym organie obowiązek należytego uzasadnienia podejmowanych rozstrzygnięć i uwzględniania indywidualnego interesu funkcjonariusza. Zdaniem skarżącego, należy stwierdzić, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia warunków wynikających z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., albowiem jest ogólnikowe, a przede wszystkim nie odnosi się do zarzutów przedstawionych przez skarżącego, co uniemożliwiło mu skuteczną polemikę merytoryczną z zaskarżonym rozstrzygnięciem, jak również znacznie utrudniało jego kontrolę instancyjną. Uzasadniając z kolei zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji RP, skarżący podkreślił, że nakaz respektowania jednakowych dla wszystkich zasad dostępu do służby publicznej implikuje przejrzystość reguł i kryteriów, które są odnoszone do osób podejmujących starania o dostęp do służby publicznej. Według skarżącego, brak stosownych procedur kontrolnych i odwoławczych może stanowić istotną przeszkodę w respektowaniu wskazanych reguł, a tym samym naruszać będzie konstytucyjny wymóg traktowania starających się o dostęp do służby na jednakowych zasadach. Mając powyższe na względzie, skarżący zarzucił, że w rzeczywistości brak jest jednoznacznego wskazania, według jakich kryteriów organ - w świetle art. 114d ust. 2 ustawy o PSP - kieruje strażaków, po zakończeniu przez nich nauki w służbie kandydackiej, do konkretnych jednostek organizacyjnych PSP w kraju. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, w rozpatrywanej sprawie nasuwa się zatem pytanie, jakimi przesłankami kierował się organ, podejmując sporną decyzję o skierowaniu skarżącego do takiej, a nie innej jednostki organizacyjnej PSP i dlaczego w ramach tych kryteriów nie uwzględniono choćby miejsca zamieszkania skarżącego oraz potrzeb kadrowych jednostki PSP - najbliżej położonej jego miejsca zamieszkania. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 15 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego, podtrzymując zarzuty skargi, oświadczył, że skarżący składał dwa raporty (z dnia [...] sierpnia 2017 r. oraz z lutego 2018 r.) o przyjęcie do Komendy Miejskiej PSP w S., które wysłał do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. W związku z tym, pełnomocnik strony skarżącej wniósł do Sądu wniosek dowodowy o zobowiązanie organu do dołączenia do akt administracyjnych powyższych dokumentów. Wydanym na rozprawie postanowieniem Sąd oddalił powyższy wniosek dowodowy strony skarżącej złożony na rozprawie. Obecny na rozprawie skarżący, odpowiadając na pytanie Sądu - wskazał, że Szkoła Aspirantów PSP w [...] ma charakter szkoły dziennej, w której pełniąc służbę kandydacką, skarżący był skoszarowany na miejscu w [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga S. P. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. wydana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2018 r. - nie dopuścił się naruszenia norm procedury administracyjnej, w tym przede wszystkim przepisów art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., 10 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. W ocenie Sądu, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną, Minister nie dopuścił się jednocześnie naruszenia norm prawa materialnego, w tym stanowiącego podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia art. 114d ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. Zgodnie z treścią art. 114d ust. 2 cyt. ustawy, strażaka - po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej - Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kieruje do służby stałej we wskazanej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej. Decyzja o skierowaniu do służby stałej określa w szczególności datę rozpoczęcia tej służby w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia zakończenia nauki. W ocenie Sądu, nie sposób zgodzić się ze stroną skarżącą, iż stosując wspomnianą normę prawną wyrażoną w przepisie art. 114d ust. 2 ustawy o PSP, organy obu instancji dopuściły się istotnego naruszenia przepisów art. 2, art. 7 i art. 60 Konstytucji RP w zw. z art. 114d ust. 2 ustawy o PSP z uwagi na rzekomy brak wskazania przejrzystych kryteriów, według których kierowani są poszczególni strażacy do danych jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej. Otóż należy zauważyć, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2018 r. wyraźnie wskazał, że kierując strażaka do służby stałej w określonej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej ma na uwadze przede wszystkim potrzeby służby i możliwości etatowe jednostek organizacyjnych PSP. Jednocześnie, Minister wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że według organów obu instancji, interes służby przemawia za tym, by aspiranci, technicy pożarnictwa - absolwenci szkół pożarniczych, bezpośrednio po ukończeniu nauki zdobywali doświadczenie w komendach powiatowych Państwowej Straży Pożarnej, w szczególności w jednostkach ratowniczo-gaśniczych (JRG) - komórkach organizacyjnych komend powiatowych Państwowej Straży Pożarnej. Ministra wskazał także, iż organy przyjmują, że służba w tych jednostkach pozwala absolwentom gruntownie zapoznać się z organizacją i funkcjonowaniem Państwowej Straży Pożarnej, a przede wszystkim umożliwia im praktyczne wykorzystanie wiedzy zdobytej w czasie nauki. Należy zauważyć ponadto, że organ odwoławczy, wyjaśniając przyjęte w PSP kryteria - stwierdził, że kierując się przede wszystkim potrzebą uzyskania przez aspirantów odpowiedniego doświadczenia niezbędnego w dalszej służbie, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w 2016 r. wprowadził praktykę, zgodnie z którą absolwenci szkół pożarniczych mają podjąć i pełnić służbę na stanowiskach związanych z bezpośrednim udziałem w działaniach ratowniczo-gaśniczych przez okres co najmniej 24 miesięcy. Zdaniem Sądu, wskazać należy, że - wbrew zarzutom strony skarżącej - Minister wyraźnie stwierdził również w zaskarżonej decyzji, iż Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, podejmując decyzję o skierowaniu absolwentów szkół PSP do służby stałej, ma na uwadze przede wszystkim dobro i interes Państwowej Straży Pożarnej. W konsekwencji, z wyjaśnień organu odwoławczego wynikało, że wykształceni w placówkach Państwowej Straży Pożarnej aspiranci są więc kierowani do służby stałej przede wszystkim do jednostek organizacyjnych w tych województwach, w których występuje konieczność wzmocnienia kadry odpowiednimi osobami. Warto zauważyć ponadto, że - wbrew sugestiom strony skarżącej - organ odwoławczy bardzo dokładnie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r., iż z informacji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej wynikało, że w województwie [...] faktyczny stan zatrudnienia strażaków posiadających uprawnienia do kierowania działaniami ratowniczymi w zmianowanym rozkładzie czasu służby w JRG wynosił w spornym okresie 575 osób (stan na [...] czerwca 2018 r.), co stanowiło 92,59% zatrudnionych oficerów i aspirantów w stosunku do liczby etatów oficerskich i aspiranckich. Z koeli, jak zauważył Minister, w województwie [...] faktyczny stan zatrudnienia oficerów i aspirantów w zmianowanym czasie służby w JRG wynosił wówczas 148 osób (stan na [...] czerwca 2018 r.), co stanowiło 61,66% zatrudnienia oficerów i aspirantów w stosunku do liczby etatów oficerskich i aspiranckich. W tej sytuacji, zgodzić się należy z organem, iż z punktu widzenia potrzeb kadrowych, uzasadnione było więc wzmocnienie jednostek organizacyjnych PSP województwa [...] osobami posiadającymi kwalifikacje aspiranckie. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej, warto również podkreślić, na co słusznie zwrócił uwagę także Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że istotą stosunku służbowego strażaka jest dyspozycyjność, wyrażająca się między innymi gotowością do pełnienia służby w rożnych jednostkach organizacyjnych PSP. W ocenie Sądu, słusznie w uzasadnieniu spornej decyzji organ odwoławczy zauważył, że każdy strażak, podejmując służbę w PSP, składa ślubowanie, w którym - zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o PSP - jako osoba świadoma podejmowanych obowiązków, ślubuje być nie tylko ofiarnym i mężnym w ratowaniu zagrożonego życia ludzkiego i wszelkiego mienia, nawet z narażeniem życia, ale także wyraźnie zobowiązuje się do wykonywania powierzonym mu przez przełożonych zadań i poleceń z zachowaniem dyscypliny służbowej. Nie bez znaczenia, zdaniem Sądu, jest również to, że każdy z komendantów wojewódzkich PSP, będąc odpowiedzialnym za kształtowanie polityki kadrowej na terenie danego województwa, zgłasza zapotrzebowanie na absolwentów szkół PSP, w związku z występującymi wakatami w poszczególnych komendach powiatowych (miejskich) PSP na terenie danego województwa. Z kolei, na ich podstawie, jak wyjaśnił wyraźnie Minister, określa się limit absolwentów rozdzielany na dane województwo. Z akt sprawy wynika, że w spornym okresie dla województwa [...] limit w 2018 r. wyniósł 20 absolwentów, zaś dla województwa [...] 10. Warto w tym miejscu zauważyć, że z wyjaśnień Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zawartych w zaskarżonej decyzji wynika, iż Komenda Wojewódzka PSP w G., nadsyłając wykaz imienny absolwentów - wskazała skarżącego strażaka, jako jedną z dwóch osób, które mają podjąć służbę stałą w Komendzie Powiatowej PSP w M., załączając jednocześnie do wspomnianej informacji stosowny raport pisemny skarżącego z dnia [...] czerwca 2018 r., w którym sam zainteresowany wnosił jednoznacznie o przyjęcie do służby stałej w Komendzie Powiatowej PSP w M. Według Sądu, nie pozostaje bez znaczenia dla oceny niniejszej sprawy fakt, iż z akt sprawy wynika wyraźnie, iż w przedmiotowym raporcie pisemnym skarżący strażak w żaden sposób nie wskazał na jakiekolwiek ewentualne sytuacje, które mogłyby uniemożliwić mu pełnienie służby w powyżej wskazanej jednostce PSP w M. W tej sytuacji, uznać należy, że Komendant Główny PSP, wydając sporną decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., uwzględnił niewątpliwie wyraźne żądanie skarżącego strażaka zawarte w jego raporcie z dnia [...] czerwca 2018 r. Jednocześnie, należy zauważyć, iż zarówno z akt sprawy, jak i samych oświadczeń strony skarżącej składanych w toku postępowania administracyjnego, a nawet z samej treści skargi - nie wynika, aby skarżący strażak zwracał się do Komendanta Głównego PSP, czy też Komendanta Wojewódzkiego PSP o skierowanie go do służby stałej do jednostki najbliższej miejscu jego zamieszkania, tj. Komendy Miejskiej PSP w S. Z akt sprawy nie wynika również, aby skarżący przed wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. sygnalizował w jakikolwiek sposób swoją trudną sytuację rodzinną, która mogłaby uniemożliwić mu podjęcie tej służby w jednostce PSP w M. Skarżący dopiero na rozprawie przed Sądem w dniu [...] kwietnia 2019 r. wskazał, że rzekomo miał składać dwa raporty o przyjęcie do Komendy Miejskiej PSP w S., nie przedkładając jednak zarówno żadnych dowodów na tą okoliczność, jak i nie uprawdopodabniając w żaden sposób zasadności swoich twierdzeń. Sąd, oddalając na rozprawie wniosek dowodowy strony skarżącej złożony w powyższym zakresie, uznał w tej sytuacji, iż brak jest podstaw do jego uwzględnienia w świetle przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. Analizując niniejszą sprawę, Sąd zgodził się również z argumentacją organu odwoławczego, iż nie można pominąć faktu, że Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, będąc przełożonym wszystkich strażaków, ma prawo kształtowania określonej polityki kadrowej, a w jej ramach - uwzględniając potrzeby służby - ma pełne prawo decydowania o obsadzie stanowisk służbowych. Jednocześnie, organ ten - mając nałożone przez ustawodawcę zadania – zobowiązany jest do zapewnienia właściwej organizacji służby i wykonawstwa zadań PSP. W tym celu, Komendant Główny PSP może decydować o wykorzystaniu strażaków, po zakończeniu nauki w ramach służby kandydackiej, w zgodnie z ich kwalifikacjami. W tej sytuacji, podejmując decyzję o skierowaniu absolwentów Szkół Aspirantów PSP do służby stałej, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zobowiązany jest mieć na względzie przede wszystkim dobro i interes Państwowej Straży Pożarnej, zaś każdy strażak powinien mieć tego świadomość. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że - wbrew zarzutom strony skarżącej - organy obu instancji, wydając sporne rozstrzygnięcia, wzięły pod uwagę zarówno dowody prawidłowo zgromadzone w toku postępowania, jak i w sposób wszechstronny i jednoznaczny zarazem wyjaśniły, dlaczego w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki ważnego interesu służby, przemawiające za skierowaniem skarżącego do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. Jednocześnie, uznać należy, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2018 r., w sposób prawidłowy odniósł się do wszystkich podniesionych przez stronę skarżącą w odwołaniu zarzutów, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, należy uznać, że organ odwoławczy, wydając zaskarżoną decyzję, nie uchybił normom prawnym wyrażonym w przepisach art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., albowiem podjął wszelkie możliwe i niezbędne zarazem czynności celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Ponadto, poprzez pełne - w ocenie Sądu - uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy nie naruszył normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu, który mógłby mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie dopuścił się również w toku postępowania administracyjnego naruszenia zasady pogłębiana zaufania obywateli do organów praworządnego państwa, wyrażonej w art. 8 k.p.a., albowiem prowadząc postępowanie w kontekście przepisu 114d ust. 2 ustawy o PSP, wszechstronnie wyjaśnił wszelkie istotne okoliczności dotyczące analizowanej sprawy, jak również wyjaśnił w sposób precyzyjny i jednoznaczny zarazem, dlaczego - w świetle powołanego wyżej przepisu - zachodziły podstawy do skierowania skarżącego do służby stałej w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.