II SA/Wa 1861/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Uniwersytetu [...] o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Dla wykazania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Wniosek strony skarżącej dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W ocenie Sądu, strona skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób, który pozwoliłby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że natychmiastowa wykonalność zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego mogłaby skutkować przerwaniem czynności w już toczących się przewodach doktorskich i postępowaniach habilitacyjnych z uwagi na stan swoistej niepewności prawnej w zakresie regulacji stanowiącej dotychczas ramy dla finansowego obciążania osób spoza Uniwersytetu kosztami postępowania. Tak uzasadniony wniosek nie pozwala Sądowi na przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wtrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Strona skarżąca nie wykazała bowiem jaką szkodę lub jakie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, zatem nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny czy wykonanie zaskarżonego orzeczenia mogłoby skutkować wystąpieniem następstw, o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec niewykazania przez pełnomocnika skarżącego przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.