II SA/Wa 1863/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, sędzia WSA Anna Mierzejewska, Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. F. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie : uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) oraz art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził, że odwołanie p. W. F. od decyzji Starosty Powiatu w G. znak:[...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu podał, że powołana decyzja Starosty Powiatu w G. została doręczona p. W. F. w trybie przewidzianym art. 44 § 1 i 2 kpa, w dniu 27 kwietnia 2004 r., natomiast odwołanie od tej decyzji wniósł on w dniu 25 maja 2004 r., a więc z uchybieniem 14-dniowego terminu do złożenia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p. W. F. wniósł o uchylenie zaskarżonego postępowania. W uzasadnieniu zarzucił, że decyzję Starosty Powiatowego w G. otrzymał 28 maja 2004 r. w czasie swego pobytu w siedzibie Starosty Powiatu w G. Wyjaśnił, że pod wskazanym adresem: K. nr [...] ([...] K.) praktycznie nie mieszka i dlatego nie odebrał przesyłki tej decyzji z [...] kwietnia 2004 r. Podtrzymał swój zarzut, że decyzję Starosty Powiatowego w G. odebrał osobiście w dniu 25 maja 2004 r. Skoro więc odwołanie od tej decyzji złożył w dniu 8 czerwca 2004 r., bezzasadny jest zarzut, że nie zachował 14-dniowego terminu do złożenia odwołania. Wojewoda [...] w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi a w uzasadnieniu powołał dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę p. W. F. pod tym kątem Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skargę zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do postanowień art. 83 § 1 i 2 tej ustawy, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem § 2, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zaskarżone postanowienie Wojewody [...] skarżący otrzymał 28 lipca 2004 r., co potwierdził na rozprawie. Bezspornym jest w sprawie, że skargę na to postanowienie złożył w dniu 30 sierpnia 2004 r. (poniedziałek). W świetle postanowień powołanych przepisów – art. 53 § 1 oraz art. 83 § 1 i 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ostatni dzień terminu złożenia skargi od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., upłynął w dniu 27 sierpnia 2004 r. (piątek). Wobec tego, że skargę złożono po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd na podstawie art. 58 § 1 ust. 1 oraz § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.